Novel & Cerita Mga Nobela Tagalog

Madilim at para kang hinihigop. --- NOX Nakaupo ako sa mesa ko, hawak ‘yung pen pero hindi ko magawang pirmahan ang mga papeles na nasa harapan ko. The moment she walked in, everything came back — the sound of waves, the taste of salt and tequila, the way she looked at me like she wasn’t afraid of anything. And how she left ng walang paalam. Just a note. So she’s Sage Adessa Villafuente.

Ang cheap. Nagsimula na ang Q&A. Tumayo ang mga batikang reporter, nagtatanong tungkol sa foundation, kung sino ang makikinabang, kung saan mapupunta ang pera. Paulit-ulit lang ang sagot niya. “For a new beginning.” “For a better tomorrow.” Mga generic na linyang kay dali sanang headline kung tutuusin. Pero para sa akin, hindi sapat.

I'm excited to see you, woman. Napalunok siya ng laway at napatitig kay Gabriel kung ito ay nakatitig sa kanya pero abala ito sa sinusulat na nobela. Napapaisip pa rin siya sa sinabi ng texter na magkikita sila ulit? Ibig sabihin nagkita na sila nito at maaaring magkakilala na sila? Bagay na naging isang palaisipan kay Katherine.

Puno ng panganib at sarkastiko ang panunudyo niya. "Ano namang magagawa ng isang katulad mo? Kahit bugbugin kita dito hindi ka nila paniniwalaan. Walang maniniwala sa'yo! You can't outdo me in this field, I am Santiago Russiana of the La Monte Group! I hold 4% of the company shares. Habang ang boss mo ay 3.8 lang, do you understand huh?"

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Bakit kaya? “Dream, h'wag kang magbabad, baka magkasakit ka.” Nakagat ko ulit ang pang-ibaba kong labi. Ang caring talaga niya. Sigurado akong maiinlove ako sa kaniya ng todo at kapag nangyari 'yon, baka pakialaman ko na ang personal niyang buhay.

Naiiling niyang wika. "Sweetheart kung ano man ang iniisipi mong kakaiba diyan.Dismissed it, iyong dati kasi na tinitirahan na dampa nina Mama Dhalia. Pinatayuan ko na i ng malaking bahay, hinihintay ko lang bumalik si Lola Ofen doon. kaso, ayaw na niyang iwan sina Lola Devi at Lino, naiintindihan ko naman iyon. Mas nasanay na siya rito kasama si Zeki. Sana maikunsidera mo bago ka sana bumalik sa Maynila na mapasyalan mo iyon kasama ka at ng anak natin."

Ang babae naman ay nginitian lamang ako. "Magandang hapon din po." Sagot ko. Sa ilang araw na pananatili ko dito ay may ilang bisaya words na din naman akong naiintindihan. Bisaya words like what the old man just said, as well as Maayong Buntag which means Good Morning and Maayong Udto which means Good Noon. I was about to ask them kung ano ang kailangan nila when I felt Deolino's presence behind me. I even flinch when he spoke.

(Saan ang may-ari ng mansyon? "Unsa muna ang imong pangalan maam at nganu man gapangita ka sa tag-iya?" Ano muna ang pangalan nyo maam at bakit nyo po hinahanap ang may-ari? I offered a polite smile. "I'm Ms. Sereia Philomena Isolde, at nandirito ako para bilhin ang lupaing ito." *** AUTHOR’S NOTE: Hello readers! Sana naenjoy nyo ang first chap! If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya.

Tanong ni Kira Tumango ang matanda at ngumiti. "Sige po, ito na lang." saad ni Kira Binayaran ko naman ang story book at nag pasalamat kay manong. Ilang minuto napuno na rin ng pasahero ang jeep at umandar na ito. Huminto kami sa school ni Kira. "Oh dito nalang ako sa gate ha." Paalam ko kay Kira "Okay, shoo shoo na." Sabi ni Kira. Aba't—