Mga Pangarap Sa Buhay นิยาย & เรื่องราว

"Nahihirapan ka na ba? Alam kong hindi ito ang buhay na nakasanayan mo. Alam kong nahihirapan ka na pero konting tiis na lang. Kaya natin to, Milagring. Kakayanin nating apat ito. Konting tiis na lang at makukuha ko din ang mana ko. Kapag may pera na ako, mabibili na natin ang gusto natin. Mabibilhan ko na kayo ng magandang damit. Makakabili na tayo ng masarap na pagkain. Lilipat tayo sa magandang bahay. At higit sa lahat makapag-aral na tayong apat. Hindi naman contest ang pag-aaral diba? Pwede pa naman tayong mag-aral kahit na malaki na ang edad natin." Tumango ako sa kanya. Sa murang edad, sinong mag-aakala na ganito kalaki ang pangarap ni Mariposa para sa aming apat. Hindi niya naman kam

Parang nagbibiro siya, pero may halong lungkot sa kanyang mga salita. Syempre, iniisip niya pa rin, pero panaginip lang. Naisip niya ang kanyang mga pangarap at ang kanyang mga hangarin. Kung may pera ka, sino ba ang ayaw manirahan sa villa, na may hiwalay na pinto at isang solong bahay, nang hindi naaapektuhan ng iba. Naisip niya ang mga benepisyo ng pamumuhay sa isang villa.

Pareho kaming natawa. Habang kumakain, nagkwentuhan kami tungkol sa mga plano namin sa buhay. Mga pangarap naming mag-travel, magtayo ng maliit na café na may kasamang art studio, at kung paano raw niya gustong ipinta ang mukha ko habang natutulog. Sa bawat salitang lumalabas sa bibig niya, pakiramdam ko ay mas lalo akong nahuhulog. Sa pagitan ng tawanan at kwentuhan, natagpuan ko ang sarili kong nakatingin sa kaniya at iniisip na kung ito ang kahulugan ng pagmamahal, sana ay huwag na itong matapos.

Gusto niya mang sumbatan ang mga ito at ibulalas ang lahat ng hinanakit niya ay hindi na niya magawa dahil naririto na siya at nakakulong sa islang hindi niya alam kung saang lupalop ng mundo matatagpuan. Ang hirap tanggapin para sa kanya na ganito na ang magiging takbo ng buhay niya. Napakarami niya pang pangarap na dapat abutin, napakarami niya pang gustong gawin at napakaraming bansa pa ang gusto niyang puntahan ngunit paano niya pa ngayon iyon gagawin? Paano niya pa matutupad ang mga pangarap niya?

Gusto ko lang noon abutin ang mga pangarap ko, bumukod kayna Auntie Pacita at takbuhan sila palayo para makatakas sa lahat. Ngayon ibang-iba na, alam kong mali ang mga bagong pangarap na nabubuo sa puso ko. Mali iyon, dahil sa huli alam kong iyon ang pinakaimposible. Marrying Alted, vowing with all my heart and living a peaceful life with him and the kids... iyon na ngayon ang pangarap ko.

Ang dami kong pangarap,ang dami kong plano para sakanya. Wala pa man siya ay nakikita ko na ang isang magandang kwentong magaganap sa buhay ko.Isang kapanapanabik at makabuluhang kwento kasama ang baby ko.. Pero lahat ng pangarap,lahat ng plano, lahat ng pananabik ko ay napawi..Parang isang bula na bigla nalang naglaho. At imposible ng bumalik.

Ang asawa ko, kayamanan, kasiyahan, at pangarap na maging ang dating AKO. Nalugmok ako sa tabi ng kama. Umiyak ng umiyak hanggang sa nakatulog.

Naging karamay n'ya araw-araw, gabi-gabi sa mga taon na lumipas. Hindi ko akalain na sa isang iglap ang lahat ng pinagpaguran ko ay mawawalan din pala ng saysay at ng kabuluhan. Na ang pagsusumikap ko para sa aming dalawa ay s'yang magpapalugmok din ng aking buhay. Hindi ko ma-imagine na magiging ganito ang kinalabasan ng lahat. At magiging katapusan ng mga pangarap ko... ****