Mga Tulang Pilipino Mga Nobela at Kwento

"Ladies and gentlemen, please allow me to introduce to all of you my handsome son na mana sa akin. Rain Tyler Montenegro!" Napatigil siya sa pagkain at saka napatingin sa lalaking nasa kanilang harapan. Napakaguwapo nang seryoso nitong mukha. Kamukhang-kamukha ito ito ni Mr. Montenegro. Kulay kayumanggi ang buhok nito, perpekto ang kaniyang kilay, mahahaba at makapal na pilik-mata na pumares sa maganda nitong kulay asul na mata. Kitang-kita rin ang linya ng panga nito. Malaki ang kaniyang braso at matipuno ang dibdib. Seryoso ang mukha nitong nagpalipat-lipat nang tingin sa mga taong nasa kaniyang harapan. Lumapit ang isang may edad na babae sabay halik sa kaniyang pisngi. Kahawig na rin ito

Niyakap niya ako nang napakahigpit na yakap pagkatapos. Makalipas ang sampung oras ay nasa Maynila na nga kaming dalawa ni Tita Delia. First time ko na makarating sa Maynila kaya namamangha ako sa mga nakikita kong nagtataasan na mga gusali at mga sasakyan na napakarami sa daan. May nakikita naman ako sa probinsiya na mga sasakyan na ganito ngunit hindi kagaya dito sa Maynila na napakarami. Ang haba-haba ng traffic sa daan. May mga taong naglalakad papasok sa trabaho nila. May mga naghihintay ng masasakyan. Marami akong nakikitang mga hindi ko pa nakikita sa probinsiya namin na dito ko lang nakita sa Maynila.

tanong niya balik sa dalaga. Ilang minuto bago nakasagot ang dalaga. "Yeah, once na natapos na ang work ko dito. Hindi ko alam kung kailan ako makakauwi. Baka matagalan pa ako bago makasunod sa Pilipinas," Tumango si Javier sa kanya. "Hindi ba masyado na talagang risky once na tinuloy natin ito sa Pilipinas?" Tumango lang si Javier.

"May pumunta doon?" "Palipat-lipat kasi kami ng isla. May mga isla kasi ang Pilipinas na minsan inaangkin na ng ibang bansa. Kailangan naming bantayan. Bali ang isla sa dulo, iyon ang pinakahuling isla dito sa north, pero noong magpadala kami ng grupo doon, hindi na makabalik."

Tumango naman ako sa ilang saglit lang, humarurot na kami paalis Sa totoo lang, hindi ko alam kung saan kami tutungo ngayong araw. Pero dahil si Prince ang kasama ko, wala akong dapat ipag-alala. Malaki ang tiwala ko sa kanya. Isa pa, nabanggit niya sa akin na gusto niyang maglibot dito sa Pilipinas at uunahin daw naming tuklasin ang mga magagandang lugar sa Luzon.

“Salamat ho.” Pagbaba niya ay iginala muna niya ang mga mata sa paligid. Dahil Maynila at sentro ng Pilipinas, mas malaki ang bulwagang pangkatarungan sa lugar. May taas iyong limang palapag at malaki ang sukat. Ang disenyo niyon ay Spanish style. Palibhasa ay matagal na nasakop ng mga Kastila ang Pilipinas, karamihan sa mga lumang gusali sa bansa ay iisa halos ang itsura— may magarbo at malalaking pundasyon sa harap. Kulay krema ang pintura niyon at may malaking logo na nakaukit sa gitna ng patatsulok na bubungan sa harap.

HALOS LIMANG TAON na ang nakararaan, pero magpahanggang ngayon ay wala pa rin siyang nababalitaan ni katiting na impormasyon mula kay Xyza. Halos libutin at baliktarin na nila ang buong Pilipinas, pero bigo silang matagpuan ito. Ginawa nila ang lahat ng kanilang makakaya, ginamit ang koneksyon at pera, pero nabigo pa rin sila.

Tapos sa mahigit hundred and eight million na bilang ng populasyon ng Pilipinas, bakit ang mga kamag-anak niya sa isla ang tanging nabiyayaan ng yateng iyon na may nakakalulang presyo? “Kahit kaming lahat dito, April ay hindi rin lubos akalain na may ganitong suwerte kaming matatanggap. Akalain mo iyon, sobra–sobra ang ibinigay na kapalit ng ilang araw lang na kagipitan namin. Instant celebrity na nga kami rito, hindi lang sa isla kundi sa buong munisipyo ay umugong na ang pangalan ng angkan natin. Tsinismis pa nga rito sa isla na tumama raw kami ng mega jackpot sa lotto.” Kagipitan? Kapalit?

hindi ko narin tuloy maiwasang mapaluha dahil sa kasiyahang nararamdaman. "Kahapon lang kami dumating ng Lolo mo dito apo, nasabi sa amin ng mga magulang mo na uuwi ka na ngayon sa Pilipinas kaya naman nagpumilit talaga kami ng Lolo Mario mo na makaluwas dito, para naman makita ka na ulit at ang apo namin sa'yo." "Ahhhh thank you so much po. Sobrang miss ko narin po kayong lahat."

Isang tipid na ngiti ang kaagad na sumilay sa mga labi nito. "Yeah, I heard a thing about it, General Gallego. Why?" interesadong tanong ni Cougar sa kaharap. Well, para sa kagaya niyang halos isang dekada nang umiikot ang buhay sa pagiginng secret agent, hindi na bago sa kanyang pandinig ang pangalan ng organisasyong binanggit ni former Deputy Director Galllego. Octagon was an untouchable mafia organization here in the Philippines. Marami na ang sumubok na buwagin ito pero walang kahit isang nagtagumpay. Drugs, smuggling, white slavery, robbery—name it and they have it. Hawak nito ang halos seventy-five percent ng black market sa buong Pilipinas.