Mga Tulang Pilipino の小説・ストーリー

Hindi ko mapigilang ngumiti dahil magkasing kulit rin sila ni Tito Rodi. Nilibot kong muli ang aking paningin sa mga nagtataasang gusali. Hindi man ako pamilyar sa lahat, hindi ko na gagawin ang tumakas pa, dahil sa una pa lamang si Tiya Alondra na ang nakakaalam ng lahat. Bumuntong hininga ako, Pilipinas pa rin ba ito? "Oo, ito pa rin ang Pilipinas."

At tiyak na makikilala s'ya agad nito. Dahil talagang magkamukhang magkamukha na sila ngayon. Nang maayos nila ang lahat ng dadalhin nila, wala na silang sinayang na sandali. Agad na silang bumiyahe pabalik ng Pilipinas.

Hindi ko tuloy mapigilang hindi mapa isip kung ano ang pilipinas kapag hindi ito sinakop ng mga dayuhan. Hindi naman kalayuan ang kabilang isla kung kaya naman ay mabilis kaming naka rating, idinaong namin ang banka sa dalampasigan. Hinila namin ni Malaya ang bangka papunta sa may buhanginan upang hindi ito madala sa anod, mukhang malaki ang kasiyang ang kasiyahang ito dahil maraming bangka na mas malaki pa sa sinakyan namin ang naka daong.

Chapter 1 Philippines 1930 NAPANGANGA SILANG apat sa kagandahan ng Time Gold Resort at sa kagandahan ng dagat rito sa El Nido Palawan. Ang bascuit archipelago ng bansang Pilipinas. Blue na blue iyon na siyang paboritong kulay ni Asula. Ngayon lang siya nakapunta sa ganitong lugar at nakakita ng ganitong tanawin.

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

Kilala ko si Tiyo dahil madalas siyang isalaysay nina Ina at Ama samin ni Annie. "Si Andres Bonifacio ay isang Pilipinong makabayan at rebolusyonaryo na binansagan na "Ama ng Kagitingan" siya ang nagtatag lumaon naging Supremo ng Kilusang Katipunan na naglayong makamtan ang kasarinlan ng Pilipinas mula sa Espanya at nagpasimula ng Himagsikang Pilipino.." saglit akong tumigil at nakita kong lahat sila ay nasa akin ang atensyon. Kaya muli akong nagpatuloy "..kinikilala rin siya ng ilang mga dalubhasa sa kanya bilang unang Pangulo ng Pilipinas, subalit hindi siya opisyal na kinilala." pagtatapos ko at nagbigay galang pa sa kanilang lahat dahil yumuko ako at tsaka ngumiti sakanilang lahat.

Hindi nila kinaya ang stimulation mula sa masahe pagkatapos ng ilang sandali. “Yung mga nasa itaas na palapag ay ating mga VIP. Kailangan mong maging maingat na huwag galitin ang mga ito.” "Kung gusto nila ang iyong service, maaari kang kumita ng maraming pera. Ang isang maliit na tip mula sa kanila ay maaaring mas mahal kaysa sa iyong sweldo." Nanlaki ang mata ko sa likod ng sunglasses ko.

NATASHA “The worst pain isn’t when you are rejected. It’s when you realize that everything you did to save him… was just a gift you handed over to someone else.” Tapos na ang program. Umuwi na rin ang karamihan sa mga bisita. Naiwan na lang kami sa private lounge ng hotel para sa huling salu-salo bago kami dumiretso sa aming new house o kaya ay mag-stay muna dito para sa honeymoon.

Chapter 601 Ang dalawang magkapatid na Mateo Montecillo at Deogracia ay matagal nang nakikipagkumpitensya sa isa't isa at naging poot, at para kay Mateo Montecillo, ang poot na ito ay malalim na nakaugat sa kanyang mga buto. Hinding-hindi niya papayagan ang pamilya Montecillo sa Europe na mapunta sa distrito ng Pilipinas. Ang site ay magulo.

"Dante took my name, but I will take his world. Sa islang ito, sisilang ang bagong Valderama. At sa pagkakataong ito, walang makakapigil sa akin." Tumingin ako sa monitor na nagpapakita ng mapa ng Pilipinas. Maraming pulang tuldok ang kumukititap sa bawat siyudad. Bawat tuldok ay isang buhay na nasa ilalim ng aking kamay. "Dante, Elena... enjoy your honeymoon while it lasts," bulong ko sa hangin. "Dahil ang susunod na pagkikita natin, luluhod kayo sa harap ko."