Mina Twice Novels & Stories

Hindi ko maiwasang makinig sa usapan nila. "Alam mo ba kung bakit nais kong malaman ngayon din mismo kung sino ang dalagang iyong iniibig?" kalmadong tanong ni Señor Magnus. Mukhang seryoso na siya sa kanyang tono kaya mas nilakasan ko rin ang pandinig ko dahil curious din ako. "Sapagkat napag-alaman kong natitipuhan ka ni Manuel para sa kanyang anak na si Miranda lalo pa't kumakalat din ang balitang may namamagitan sa inyo."

Nilibot ni Margaux ang kaniyang mata dahil pakiramdam niya ay mayroon maling nangyayari, kaya naman dahan-dahan siyang lumabas at pumasok sa kaniyang sasakyan, she sit there for a while sabay tanaw sa cafe nang biglang nagkagulo dahil mayroon isang lalaki na lumabas na lang na may las-las nanaman sa leeg sabay lingon niya sa kanan at papalayo na si Minami kaya naman agad niyang sinundan ito hanggang sa makapasok siya sa isang tila lihim na pasilidad, agad na sinuot ni Margaux ang kaniyang sumbrero at facemask. Hanggang sa makarating siya sa pinakaloob pa ay simpleng nagulat siya sa lugar na pinasok, isang lihim na club kung saan ay halos mga mayayamang tao ang nagsasayaw sa loob at nagsisipa

Nauna kasi ang pagsasalita niya kaysa sa paglalakad. Sabi nila anak ko raw si Mina. Hindi rin naman ito maitatanggi dahil kuhang-kuha nito ang lahat ng facial features ko. Magmula sa mata, kilay, iling at labi. Pero ang kutis niya ay mala-gatas, iba sa amin ni Teruya na morenang-morena ang kutis. Kahit na ganoon, na wala man akong maaalala, at kahit na hindi ko man alam kung sino ang ama. Gusto ko pa ring mahalin si Mina at ibigay ang lahat sa kaniya.

Naglalakad palapit sa amin ang handler at manager ko na si Mina. She looked glamorous in her evening black gown. "You're late," sabi ko nang makalapit siya. Bukod sa pagiging handler at manager, Mina is also my sworn sister. Magkasama kami noon sa bahay ampunan at kaya siguro hindi siya inampon nila mommy at daddy ay dahil purong pinoy siya.

napaatras si Mina dahil kinabahan siya nang makitang naglalakad palapit si Sonya sa kaniya. "Call me, Mavi, Mina. Iyon ang pangalan ko. Maveliene Reyes." "Sonya, a-anong gagawin mo? Umuwi na tayo." Saad ni Mina na takot na takot at baka saktan siya nito. "Alam mo ba Mina kung anong pangarap ko?" Hindi nagsalita si Mina.

Napa isip Naman ako, tama Ang sinabi ni Nana kaya siya nalulungkot dahil Hanggang ngayon sinisisi Niya Ang Sarili niya. “Ang hirap po nana, sobrang hirap kalimutan si McKenzie dahil Siya Ang Pinaka unang lalaki na Minahal ko ng ganito. Siya lamang Ang gumawa ng mga bagay na Hindi ko Kailanman naranasan sa iba. Mahal na mahal ko po siya pero Kailangan ko siyang isuko dahil mission ko ’yon at may pangako ko sa best friend ko” sambit Naman ni bossing.

“Mas demonyo ka!” Ngumisi lang si Tita Camilla. Pinakita niya na balewala lang ang ginawa sa kaniya ni mama. “Hindi mo ako masisindak sa mga palabas mo, Malina,” banggit ni Tita Camilla sa totoong pangalan ni mama. “Alam kong nagtatapang-tapangan ka lang dahil alam mong marami kayo at nasa tabi ka ng anak mo.”

Ilang oras na lang din naman ay aalis na sila. “Damn. What should I wear, Mina?” Nag-aalala na si Janella dahil wala pa siyang hinanda na isusuot kaya tinawag niya si Mina para tulongan siyang maghanap ng masusuot. Habang si Mina naman ay parang wala lang sa kanya. “Mina—”

Hindi ko lang sure kung nakatulog din ba si Max sa mahabang biyahe. I stared at Karmine, my saviour for the second time around. Even with the dark and heavy make up she’s wearing she still looks peaceful and like an angel above. Ang ganda niya pa rin. Kalmado ang bukas ng itsura niya ngayon. Mukha talaga siyang isang manika. Isang buhay na manika na walang pakiramdam at palaging malamig sa lahat ng tao maliban siguro sa pamilya niya at sa mga taong mahal niya.

At umalis na si manang Maya lang ay bumaba na si Tuesday at di ko mapigilang humanga sa taglay nitong ganda. Si Tuesday kasi ay ang magandang version ng isang dalagang pilipina. Morena ang kulay nito na bagay sa makinis niyang kutis. Mahaba ang naka lugay nitong itim na itim na buhok. Na bumagay naman sa maliit nitong mukha. Na kahit simple lang syang manamit eh bumabagay pa rin dito. Kahit ano yata ang isuot nito ay nababagay sa kanya. Ang amo pa ng mukha na parang hindi makabasag pinggan.