Minion One Eye Novels & Stories

Kahit sino naman kasi mapalingon sa cute na batang parang maliit na gentleman kung tingnan. Ang mamula - mula na pisngi nito, matangos na ilong, mahahabang pilik mata deep set of gray eyes, makinis na balat ay napaka pamilyar sa kanila. Parang mini version ni... Hunter? Di kaya? ...

Kumindat pa si Wixon dahil kung bakit nanlaki ang mga mata ni Umica. “Ahhh . . . Oh, Wixon . . .” Wixon’s horny eyes were now staring at his wife's face na ngayon ay kagat na ang ibabang labi, nangungunot ang noo while a tear was peeking sa maganda nitong mga mata.

Humalakhak si Minerva. "The fuck!" Malutong niyang mura saka ibinaba ang kutsara't tinidor na hawak upang ipatong sa lamesa. "Hey, woman, look at me in the eye," tawag niya sa'kin kaya'y sinunod ko naman. "Do I look like a woman to you?" Puno ng iritasyon ang boses niya. "A-akala ko kasi talaga ay babae ka kaya—"

At ang isa sa mga tauhan niya ikinuha siya ng isang silya at ibinigay sa kanya at inilagay niya naman pabaliktad sa harapan ko at ang sandalan ang iniharap niya sa akin. Saka siya naupo roon at ginawang pahingahan ng braso niya ang sandalan ng silya saka niya ako hinarap na may ngising aso sa mukha. Kaya ngayon, malinaw na malinaw na sa akin kung anong itsura nito... there's a scar of a wound from a knife near his eye of his eyebrow almost and almost reaches his eyelid. He's good looking too, but kinda dirty look and I noticed that there's no trace of goodness in him, it's just a dark presence and his eyes are like an eye of a d*ad fish.

“Really? Hindi ko pa nakikita ang mata niya.” “Yes Moni. You’ll see it oras ibuka niya ang mata niya.” “Isa nga siyang Shein,” natutuwang sabi niya. Yes. “I wish blue sa akin lahat o di kaya ay brown. Tuloy, nagsusuot ako lagi ng contact lens,” nakasimangot na aniya habang pinaglalaruan ang kamay ni Ritmo. Moni’s eyes is different. Siya ang unique sa magkakapatid. I like it actually but I think sobrang agaw attention no’n kaya ayaw niya.

Kumunot ang noo ni Fane, naghanap siya ng alaala tungkol sa mga kakaibang baka sa kanyang isipan, at agad niyang natukoy na ang baka ay ang Blazing One-eyed Bull na nasa late stage ng innate level. Kulay pula ang mga mata ng mga ito, at binabalot ng kakaibang apoy ang mga toro. Nakakatakot makita kung gaano katibay ang mga ito, at halos wala silang kahinaan. Buti na lang, hindi sila gaanong malakas umatake. Gayunpaman, sila ay mga halimaw na nasa late stage ng innate level, at hindi sila magagawang talunin ng mga ordinaryong mandirigma.

Ibinalik niya ang tingin sa harapan tsaka umiling The person she saw is a—GIRL with DEMONIC EYES. “Just what do you want, woman?” She whispered that only her could hear. END OF CHAPTER 15

Na halos napatakip ako ng tenga ko dahil di kalayuan may sumabog. At ng imulat ko ang aking mga mata. Isang ngiti ng demonyo ang bumati sa akin. “Hi Monina.” Damit niyang kulay pula at labi nito na bakas nga ang gigil sa akin. Mukha niyang sa tingin ko nasasaktan ang kanyang isang mata. Dahil lumuluha ito ng dugo. Nakakatakot na siya. Malayong-malayo sa Vanessa na nakita ko sa larawan niya noon at ng makilala ko sa personal.

It’s him! “She’s a minor. Huwag mong papasukin sa loob,” he added and looked towards me with his emotionless eyes. Mas lalo namang nanlaki ang aking mga mata dahil sa sinabi niya. “I am not a freaking minor!” naiinis na sigaw ko.

Walang gana akong tumayo para umalis na ng napadako ako sa huling pagkakataon sa salamin. For once, I looked at my eyes, and memory suddenly flashed on my mind. I hate how my eyes scream vivid, and people can easily search through my soul no matter how I tried to hide it deep inside. My eyes are the only thing I hate the most on my face. I hate how people can easily read it. My eyes can easily perceive things, and I hate that people can easily see through them. They see it as my greatest asset, but I see it as the worst. My eyes always scream loneliness and longing. It never showed emotions at all.