Miserable Meaning In Tagalog Novels & Stories

singhal ko dito, at nakita ko naman sa mu'ka n'ya ang pagkunot ng noo. “I'm so sorry miss, hindi ko talaga sinasadyang mabangga ka, nagmamadali kasi ako” pagpapaliwanag nito sa akin na ikinairap ko at naglakad paalis. Nagulat din ako ng magsalita ito ng tagalog. “Tsk, stupid” sabay lagpas sa kan'ya. Narinig ko pa ang pag banggit n'ya ng sorry sa'kin pero hindi ko na 'yun pinansin.

biglang tanong ni Arjay. Tahimik lamang ito. Sa kanilang dalawa ni Clea ay ito ang pinakatahimik. Di din kami nagsasalita ng English pag nasa bahay kami. Tanging sa labas lamang sila gumagamit ng English. "Your Mommy La is going to die. She needs me!" madamdamin kong saad.

Nothing is imposible to me. "Grabe, hindi ako makapaniwala. Ang taong hinahanap mo nang gano'n katagal, ay matagal na rin palang may galit sa'yo dahil isa ka sa kasamahan ng taong pumatay sa Kuya niya, and the worst might happen ay baka ikaw pa nga mismo ang kumitil sa Kuya niya, delikado dude! Mukhang malabo mong magawa ang mission sa kanya, at mas lalong malabong magkatuluyan kayo," sambit niya at hindi na maipinta ang pag-aalala sa mukha.

And Hector would always scold me whenever the news reached his ears. Malapit nang mag-eleven, it means malapit na akong ma-late. Wala pa akong tulog at pagod ang buo kong katawan. Sana lang hindi ako antukin habang kinakausap ang mga pasyente.

Paano ko naman makakayang mawala sa akin ang nag-iisang tumaguyod sa akin? "Hindi marunong magreklamo si Gab. Kahit sira ang tsinelas niya, hindi niya sinasabi sa akin dahil ayaw niyang gumastos ako para sa kaniya. No'ng iniwan kami ng Papa niya, hindi niya sinabi na, 'Mama, paano ako? Wala na akong Papa'. Ang sinabi niya sa akin no'n, 'Ma, hindi kita pagkakaitan na umiyak o malungkot dahil sa ginawa ni Papa pero nandito ako sa tabi mo bilang sandalan mo. Hindi mo lang ako anak, kakampi mo rin ako'..."

I ask her again in Tagalog language dahil naisip ko baka hindi siya nakakaintindi ng English dahil naalala ko dati ngumingiti lamang siya sa tuwing tinatanong ko siya. "Kung ayaw mong magsalita mapipilitan ulit akong saktan ka o 'di kaya ay ihulog kita sa pool." galit kong wika sa kanya habang naririnig ko ang mahina niyang hikbi. "J-Judy p-po S-Senyorito," mahinang sagot niya sa akin. Hindi ko naman maiwasang matulala habang napatitig sa kanyang maamong mukha.

"What? You sick asshole!" Napalunok si Luke. Nag-iwas siya ng tingin huwag lang makita ang malaanghel na si Felix na nagmumurang tila kakalarga lang mula impyerno. "Lander, ayoko. Also, remove the bug in my car you mighty fucktard!"

Tahimik lang ako habang bumibiyahe. Mansion? So talagang mayaman nga ang aroganteng yun? Huwag ka nang magulat Semphil binili ka ng sampung milyon eh. Aaminin ko na natatakot ako sa magiging kapalaran ko sa loob ng mansion. Bal t pa kasi nagkanda utang at nagkasakit pa pa si Mama? Kamalas naman na buhay ito!!

“Malakas.” Nag-init ang mukha ko sa hiya. “Sorry, baby. Hindi ko sinasadya.” “Okay lang po,” sagot niya agad, tapos hinawakan niya ang pisngi ko gamit ang maliliit niyang daliri. “You can cry, Mama.” Kinagat ko ang labi ko. Hindi ako dapat umiiyak ulit. Hindi na ngayong hawak niya ako. “Sabi ni Tito Harold,” patuloy niya, “crying is like rain para tumubo ulit ang plants.”

Mukhang mamahalin pa naman ang sasakyan na nasa harapan namin. "Ako nang bahala, iha. Pasensya na hindi na natin mahahabol yung pinapasundan mo." Inabot ko sa driver ang tatlong libo na pera ko. "Manong, ito lang laman ng wallet ko ngayon. Pasensya na sa abala!" "Naku, iha--"