Miserable Tagalog Novels & Stories

I despised it. I preferred the brat who called me a miserable old man to this hollow version of her. Gusto kong agawin yung phone niya at ilubog sa baso ng tubig na hawak ko para lang mapilitan siyang pansinin na nandito ako.

sabi ni Senyor na nanggagalaiti sa galit. I am 16 year old, Grade 11 in High School when i experienced that i need to work with my mother since my father left us we flied here in Cebu and start a new life, just me and my mother. Ngayon nakakulong ang aking ina ay wala akong ibang ginawa sa gabi kung hindi umiyak at hindi na makapasok sa eskwelahan dahil nagkalat na ang pangyayaring iyon since De Marquez is famous here in Cebu. Araw-araw ay napunta ako sa mansiyon ng De Marquez dahil sila lang ang may kapangyarihan para pakawalan ang aking ina sa kulungan

I ask her again in Tagalog language dahil naisip ko baka hindi siya nakakaintindi ng English dahil naalala ko dati ngumingiti lamang siya sa tuwing tinatanong ko siya. "Kung ayaw mong magsalita mapipilitan ulit akong saktan ka o 'di kaya ay ihulog kita sa pool." galit kong wika sa kanya habang naririnig ko ang mahina niyang hikbi. "J-Judy p-po S-Senyorito," mahinang sagot niya sa akin. Hindi ko naman maiwasang matulala habang napatitig sa kanyang maamong mukha.

Nakakainlove tingnan tamang tama sa mga meanings nila hehehe. “Baka madapa ka, kanina mo pa tinititigan yan.” Saad niya. Nangingiti naman ako. “Thank you pala ha? hindi ko talaga alam ang kukunin ko kung nagkataon.” “Ayos lang walang problema sa bagay na yan, ang alalahanin mo yung pwedeng isagot sayo ni Myth mamaya.” Bigla naman akong kinabahan sa sinabi niya. Peste hindi ko naisip yun, ngayon pa lang kinakabahan na ako.

Napakaganda ng bansang ito at madalas na dinadayo ng mga turista ngunit napaka dilikado din kung tutuusin. "Bakit ka ba nangingialam ng buhay ng iba? Mind your own and don't bother me!" mataray na sagot nito sa kan'ya na ikinamangha n'ya dahil nagsasalita ito ng tagalog. "So! You are a Filipino, huh!" s'ya rito ngunit inirapan lamang s'ya ito at s******p ng juice na nasa harapan nito. Hindi n'ya maintindihan ang kan'yang sarili ngunit may pakiramdam s'ya na parang ayaw n'yang umalis sa harapan ng batang babae.

pamamaalam nito. Tumango naman ako. . . . . . "I'm so sorry for your lost, Montenegro's" madamdamin na ani ko sa mga Montenegro. Kasalukuyan kaming naririto sa Mansion nila sa Batangas dahil dito nakaburol ang labi ni Marisse. "Senator" ani agad ng isang babaeng may bitbit na anak. Sa wari ko ay kasing edad lamang ni Marisse ang batang ito.

Narinig pa niyang tumawa si Miguel. "Nakakahiya na ang taga pagmana ni Moises Mortiz ay anak ng isang babaeng bayaran. Mukhang pera at manloloko." tila mapait ang dila ni Miguel habang sinasabi ang katagang iyon. Bigla ay naalala ni Gabriella ang sinagot ni Moises sa kanya noong tinanong niya ito kung bakit hindi ito nag-asawang muli. At parang unti unti ay nagkakaroon na siya ng ideya.

She knows what and who I want to forgot. I heard her signed. "Sabi ko naman kasi sayo hiwalayan mo na iyang hayop mong asawa. Hindi ka magiging masaya sa piling niya. Magdudusa ka lang sa mga kamay niya. I know, it's hard at first lalo na at mahal muna siya pero stop torturing yourself. He is not even worth it," may inis sa boses nitong wika sa kabilang linya.

Tiim-bagang itong ngumisi at umiling-iling. "You're only sorry because you don't like what you're feeling right now, Angenette. But guess what, kahit gaano karami ka pang beses humingi ng tawad, hinding-hindi gagaan 'yang pakiramdam mo. You'll always feel guilty of what happened to Hope. Habang buhay kang hindi patatahimikin ng iyong konsensya dahil maraming buhay ang nasira mo just because of your greed."

I really hate those rich people, sa ilang taon ko kasing pagtatrabaho sa bangko ay iba't ibang klase ng mga mayayaman ang nakakasalamuha ko at halos lahat sila iisa ang ugali, mapangmataas at kumikilos na para bang pagmamay-ari nila ang mundo kaya naman as much as possible pilit akong umiiwas sa mga tipo nila, kapag may mga manliligaw akong mayayaman ay agad kong binabasted dahil wala akong tiwala sa uri nila, dahil para sa akin ang mayaman ay para lang sa mayaman at ang mahirap na katulad ko para lang sa mahirap, ang tanging dahilan kung bakit gustong makipaglapit sayo ng isang mayamang lalaki ay dahil gusto kang isahan na siyang nangyari sa ate ko. "Melchora nasan ka na ba?" hindi ko maiwa