Novel & Cerita Mitolohiyang Romano

Isang irap ang ibinigay ni Heaven kay Roman, "Ang akala ko ay nagbalik ka na sa Manila." "At bakit naman ako babalik ng Manila kung nandito ang mahal ko?" tanong ni Roman sa dalaga. "Hindi mo ba alam na mas nagustuhan kita ngayon kahit na sinabi mo pang tomboy ka?" Hindi napigilan ni Heaven ang pag-angat ng kaniyang kilay, "Hindi ko alam na makulit ka rin pala." "Hindi pangungulit ang tawag sa ginagawa ko," depensa ni Roman. "Ito ay tinatawag na panliligaw."

Romano. --THE END --

Hindi na niya nasagot ang tanong ko dahil pumikit na ulit siya at narinig ko na lang ang mumunti niyang hilik. Napakagat ako sa pang-ibabang labi habang pinagmamasdan siya. What’s with you, Callum? Bakit ka naglasing ng ganito? Romance him . . . How could I romance a man as rough and hard as you? Kakayanin ko ba? Ni wala nga akong alam tungkol sa ganiyang gawain, e. “I guess, I will need to make some research about that.”

Nawala ang mapang-asar niyang ngiti at napalitan ito ng isang matinding seryosong ekspresyon. "Jeriel, pakinggan mo ako," seryosong wika ni Roman habang hinahawakan ang magkabilang balikat ko nang mahigpit. "Alam ko ang pakiramdam ng nasasakal ang babaeng mahal mo dahil sa sarili nating mga trauma at sikreto. Pagdaanan ko 'yan kay Celestine. Pero ang pag-upo mo dyan at ang pagpapabaya sa sarili mo ay hindi magpapabalik sa kaniya."

Hindi niya maipaliwanag kung bakit, pero sa simpleng tagpong iyon, may kaunting gaan siyang naramdaman sa dibdib. Ngumiti si Romulo—isang bihirang ngiti na hindi gawa-gawa, kundi likas at totoo. Sa gitna ng paghahanap, ng pagkabahala at ng galit na kinikimkim niya, ang inosenteng halakhak ng bata ay tila pahapyaw na sinag ng liwanag.

Huling gabi mo nang virgin, cara mia—' Nanigas si Rome nang mapagtanto ang kanyang iniisip. Hindi makapaniwalang napahakbang siya paatras mula sa bintana, bago galit na bumaling sa kama. Ano ba ang nangyayari sa kanya at kung ano-ano ang pumapasok sa kanyang isip? Lead ang kailangan niya, not Margaux's fuckable pussy. 'Umayos ka, Romano. Isipin mo ang misyon mo—'

"Now, it is stronger, more powerful and indestructible. Because Powerful Key Estate will be under the…Romano's Empire!" Nakarinig siya ng singhapan. Napalingon rin siya kay Lorenzo dahil sa mahinang pagmumura nito. Habang siya ay nagtataka. Matagal na niyang naririnig ang Romano Empire at kilalang-kilala ito sa buong Europe at America. Ang balita niya ay unti-unti na rin nito pinapasok ang Asia. Ito na ba ang simula?

I need to make sure na memorable ang huli naming pagsasamang tatlo. === Nang dumating si Roman upang sunduin kami para kumain sa labas, handa na kaming mag ina. Isang magandang ngiti sa kanyang labi ang aking nakita ng makita niya ang istura naming mag ina. "Wowwww! Sigurado akong kaiingitan ako ng mga taong makakakita sa inyong mag ina." Proud na proud na sinabi ni Roman habang papalapit kaming mag ina sa kanya.

Nasa gilid ko lang sina Mama at Eliza na nakamasid. “Hindi ko alam kung paano mo nagagawang tingnan ako nang diretso,” panimula ni Romano, mababa ang boses pero puno ng poot. “Pagkatapos ng lahat, nagawa mo pa ring bumalik dito na parang wala lang.” Pinilit kong tumingin sa kanya. “Romano, hindi ako bumalik para makipag-away. Bumalik ako para ayusin kung ano mang kaya pang ayusin.”

"Aming diyos na Lord Father Adonai, ikaw ang lumikha ng buong Melyntor! Pinapupurihan kita at pinasasalamatan sa pagbibigay mo ng buhay sa akin. Patawarin mo sana ang mga nilalang na ito na nagsumbong ng walang katotohanan laban sa akin. Hindi po nila nalalaman ang kanilang ginagawa. Aming diyos, iligtas mo sana ako sa sitwasyon kong ito!" Ilang Melyntor hours na ring nakakulong si Linosa sa tambakan ng mga lumang kagamitan kaya nakatulog na siya. Nang magising ay nag-iiyak si Linosa sapagkat mas lalo lamang siyang nangulila sa kaniyang ama. Mga musmos pa lamang sila ni Romulo nang pumanaw ito ngunit hindi na mawala sa kaniyang mga alaala ang masasayang sandali na kasama pa nila ito.