Modern-day Filipino Heroes Novels & Stories

Malaya. “Alam mo,” bulong ni Kuya habang umiinom ng alak, “akala ko noon mahihirapan kang bumangon pagkatapos ng lahat. Pero ngayon, tingnan mo sarili mo.” Kumindat siya sa akin. “You’re glowing.” Napatawa ako. “Hindi siguro ‘to dahil sa foundation?” “Hindi,” aniya. “Dahil ‘yan sa tapang. Sa pagbitaw sa maling tao. Sa pagpili sa sarili mo, sa wakas.”

They both shared the happiness na tanging mga puso lang nila ang nakakaalam kahit pa ang bawat isa ay may mga pag-aalinlangan kung tama ba talaga ang pinapasok nila. Samantala, sa kampo ng mga sundalo sa Rizal ay halos barilin ng bagong dating na general ang mga sundalong kaharap niya. Isa siya sa mga alagad ng batas na mainit ang dugo sa mga miyembro ng mafia organization. Wala siyang kinatatakutan at handa siyang gawin ang lahat para sa isang misyon- ang burahin ang mga salot na organisasyon ng mafia na dating nagmula sa Mexico at ngayon ay namamayagpag sa Pilipinas.

Naramdaman ko ang lamig mula rito sapagkat hapon na. Hindi pa rin ako nakakalahati dahil may mga libro pa akong tinatapon sa sako na pinapatabi ko lang sa loob ng facility. At may iba rin na ayos pa naman kaso sira na ang front page at back page. Readable pa naman ang iba lalong-lalo na ang 'Noli Me Tangere' at 'El Filibusterismo' ng pambansang bayani ng ating bansa na si Dr. Jose Rizal.

"If that so you are in the process of knowing your purpose. Kapag tumigil ka sa pagbabasa, you start fulfilling it eventually." "But as I scan the pages, I stopped when I saw the word Freedom, Padre." I showed him the word in the dictionary which I highlighted last time using the green leaf. "Back in the days, our ancestors are fighting for our freedom. Our ancestors— Aetas, Negritos, Balúgas, Dumágas, Mamanúas, Manguiánes, Tagals as Soldiers and Sailor. Maharlika. Grass," Padre started. District G. We call it Grass. Home of farmers, supplier of grains to Mahar—the capital of Maharlika. That's where we live now—in where we hide.

reklamo ko kay Youno. Rifle's point of view Tinignan ko ang mga walang buhay na nakahandusay sa kalsada. Kasama ko ngayon si Luke at palihim kaming naglalakad ni Luke patakas sa mga pinangyarihan.

Kaswal na saad ni Helena habang hinuhugasan ng tubig ang kanyang sugat. This girl is full of surprises. Talagang willing siyang saktan ang sarili niya just to prove a point. How courageous. Naglibot pa kami sa lugar at patuloy lang akong namamangha sa mga nadidiskubre ko. Maganda pala ang kultura ng Pilipinas. Paano kaya kung hindi sila sinakop ng kahit ni isang bansa at napanatili ang kultura nila? Anong klase kaya ng bansa ang Pilipinas ngayon?

Madalas kasi manhid ang puso ng tao, kahit nasa harapan na ang sagot hindi pa rin nakikita na sapat na ang lahat para masabing tama na, suko na at hindi na dapat pang ilaban lalo kung ikaw na lang ang lumalaban para sana sa laban ninyong dalawa. Hindi naman natin masisisi ang tao: nagmahal, nagbigay, lumaban, nagsakripisyo tayo kasi hindi pa natin kayang bumitaw pero okay lang iyan, atleast ’di ba kahit sa huling pagkakataon sinubukan pa rin natin kahit negative ang resulta. Walang masama sa pagbibigay ng buo pero kung handa na tayong tanggapin at hindi na dapat pa, sana magawa nating tumayo kahit para sa sarili na lang natin. Kahit mag-isa na lang tayo.

Napahigpit ang hawak ko sa kamay niya dahil hindi ko kinakaya ang tinginan sa akin ng mga tao. "Mikael Ynares Mendoza, the only granddaughter of Mr. Nicolo Ynares, and the only daughter of the first nurse who topped the board exam, our renowned nurse who did so many dangerous volunteers all over the world, and the first Filipino nurse who received an outstanding award in asia, the late Michelle Ynares. " Walang pumapasok sa isip ko. Panay ang pagsasalita ni Lolo Vincent sa harap pero hindi ko iyon naiintindihan. My mind is light headed and I can't think of any right now.

Nagpatuloy siya, "Ang sagot ay oo, p'wede pa rin naman. Pero ang tanong, sinong maglalakas loob bumangga sa isang kagaya niya na isa sa pinaka impluwensyado at mayamang tao ngayon sa Pilipinas?" Sa dinugtong niya, doon ako tuluyang natahimik. Dahil ngayon ko lang na-realize ang bigat ng epilyidong 'Del Ferrio' na nakakabit sa pangalan ng binata, na pati ang tama at batas ay kayang matakot dito.

CHAPTER FORTY: KARMINE, THE HERO PART 2 Amihan’s Point of View Karmine Ruiz Lopez is my modern day superhero. My saviour. My tagapagligtas. Naramdaman kong may sumiko sa akin. Hindi naman malakas dahil marahan lang iyon. Para bang gusto lang akong magising sa daydream ko. Bahagya pa ako’ng napapitlag sa gulat. Kumunot ang noo ni Lucian sa inasal ko.