Modern Filipino Heroes Novels & Stories

tanong ko. Napasapo siya sa noo niya, napatawa naman ako. Geez this man! “Yan, you’re so malandi kasi.” napatawa naman siya, he added salt and this time, he really hugged me from the back. Nagkulitan pa kami sa kusina. Then he told me stories about him at kung bakit niya ako nakilala. His father and my father was close friends at dahil nga daw makapal mukha niya kinakusap at tinatanong niya si Dad all about me.

"Ano nga pala ang pangalan mo?" Nang makatayo at nakapagpagpag ng uniform ay doon pa ito tumingin sa kanya. "M-mark... Mark Ethan Hernandez. Ikaw?" Parang may kung anong protectiveness ang biglang lumukob sa kanyang katawan para sa lalaki. Payat ito at maputla ang balat at saka may suot na makapal na eyeglasses. Nang masilayan ng kabuuan ni Mark ay mas lalo lamang niya itong nagustuhang alagaan at protektahan. Para talaga itong si Jose Rizal na pambansang bayani ng Pilipinas.

Si Keilys ang naaamoy kong tatakbo bilang mayor. Si Ilaria ang matalinong mukha sa likod ng mga programa. Medical mission. Fruits basket. Cake kada birthday. Housewife initiative. Ang galing ng galaw nila. Malinis. Maayos. Maingat. Pero ngayon, may laban na ang kalaban nila. At hindi na ako maglalaro nang maliit ngayon. Kung kaya nilang magpakitang-tao sa social media, kaya kong higitan na iyon ngayon..

"Dinala kita sa HuPoFEL para maranasan mo ang malayang buhay at makita ang kahalagahan ng mga taong nasa paligid mo." Thud is right, Celyn and Liezel is the only friend I have but when Thud introduce me to that organization, I realize how the world has much adventure that I need to witness. HuPoFEL taught me to be stronger, at ang paglayo namin sa Pilipinas ay hindi kaduwagan kundi isang pakikipagsapalaran para sa bagong laban. Napatayo ako bigla sa kinauupuan ko ng makitang may nakatutok na espada sa leeg ni Thud.

tila nangangarap pang dagdag nito. Napapailing na lang si Annabelle sa pinagsasasabi ng kaibigan. “Jen, FYI, ang sabi-sabi din, kilala ang mga Manileño sa pagiging babaero. Kasi nga ’di ba, ’di hamak na mas maraming magaganda at modernong babae doon. Liberated din daw ang mga ’yon. Maghahanap pa ba sila sa tagong probinsiya? At kung makakahanap man, ang tanong, seseryosohin kaya nila? Sis, hindi naman sa dini-discourage kita na umibig sa Manileño, iwasan mo lang ang masyadong umasa. Ayaw ko lang talagang mabiktima ka ng mga ganyan. Mabuti na ’yong sigurado. Palangga tika, e.”

Ang Pambansang Bayani ng Pilipinas na lumaban sa mga Kastila sa pamamagitan ng kaniyang mga nobelang Noli Me Tangere at El Filibusterismo noong panahon ng pananakop ng Espanya sa bansa. Nawewendang ang utak ko. Lalo na’t hindi lamang ang painting ni Jose Rizal ang nakikita ko. Naroon 'ata lahat ng kilala kong bayani ng Pilipinas! Hindi ko alam pero naaliw akong nilibot ang paningin. Naks, parang bumalik ang isip ko noong high school! Malakas maka- Araling Panlipunan theme ang building na ito!

He is also known for being the 'Young Leader of the Year" for five consecutive years! and 'Global Filipino Executive of the year' for three years straight. Namangha ako sa nabasa pero kalaunan ay umikot ang mata ko. Edi siya na! Marami pa akong article na nabasa at mukhang marami-rami ang pwede kong maitanong. Habang nagsscroll ay napunta ako sa mga pictures niya. It's his photo a decade ago at ngayon taon. Ibang-iba na ang itsura niya, I mean, mas lalo siyang naging mature, mas nadepina ang mukha niya at pangangatawan. He has this dark aura na kapag tititigan mo 'yong larawan niya ay talagang mapapalunok ka at matatakot.

Pinagmasdan ni Jia ang tila mga haring pagsigaw ng mga ito sa kaniyang mga kababayan. "Indio!" Nakaramdam ng galit si Jia para sa mga dayuhan, alam niya ang kahulugan niyon. Napakaliit ng tingin sa mga Pilipino. Mababang uri, walang dignidad, mangmang, alipin. Nakaramdam siya ng paghihimagsik at simpatiya para sa mga bayani ng bansa. Kung makakabalik nga lang siya sa hinaharap ay baka magsulat pa siya ng mas malala pa sa "El Filibusterismo". Paulit-ulit niyang mumurahin ang mga ito, kahit pa sisantehin ang lisensya niya bilang rehistradong manunulat.

Tinignan ko ang larawan ng lalakeng nasa headline at mas lalo pang kumabog ang dibdib ko do'n. Gwapo at mukhang sobrang yaman nga 'yung Engineer na nagdonate ng pera para sa mga batang orphans. Base sa tindig nito ay isa talaga siyang purong filipino. Hindi katulad nina Josiah at Andy na mestizo ay moreno ang lalakeng ito pero gwapo pa rin at malakas ang dating. Hindi na nakakapagtaka kung bakit siya natawag na Hottest Engineer in Town. Pero bakit ang lakas ng epekto ng lalakeng ito sa akin e, hindi ko naman siya kilala?

Kagigising lang ni Feona mula sa pagkakaidlip. Nang matapos ang shift hour niya ay agad siyang naidlip. Agad siyang nag ayos ng sarili at dumiretso sa maliit na lavatory para maghilamos at masipilyo. Nauulinigan niyang nagkakatuwaan ang mga kasamahang kawal sa kampo na offduty. Nahulaan ni Feona na malamang nanonood na ang mga ito ng paborito nilang basketball game sa tv. Dumadagundong naman ang kanyang damdamin sa kaba at kasabikan manood din. Hindi stable ang signal ng telepono sa kinaroroonan ng kumpanyang pinangungunahan ni Feona. Nasa gitna sila sa pagitan ng mga matatarik na bundok sa cordillera. Company commander si Kapitan Feona Alvarez at masigasig sa kanyang trabaho. Marami na siya