Mona Lisa's Smile นิยาย & เรื่องราว

Kaya naman, mas lalo siyang minamahal ng mga taga-suporta niya. “Smile!” sabay-sabay na wika ng mga photographer habang kinukuhanan ng litrato si Roxan. Lahat ay nasa kaniya ang tingin. Sa taglay naman talaga niyang kagandahan ay hindi mo maiiwasan na lingunin siya. Agad ngang ngumiti ang dalaga sa harap ng camera kaya kapansin-pansin ang kaniyang mapuputi at pantay-pantay na mga ngipin.

Seiichi Kawashima. "Girl... am I hallucinating or is he... smiling?" bulong ni Ava habang nagtatype ng notes sa laptop. "No, you’re not. Smiling siya. Twice na ‘yan since dumating siya,” sagot ni Carla, naka-slouch sa ergonomic chair niya habang binubuksan ang isang file. “Hindi ‘to ‘yung slight smirk ha. As in may slight pagtaas ng cheekbones. With teeth,” dagdag pa ni Martin habang umiinom ng kape. “Baka na-promote siya to God of Law.”

She circled her arms around his neck and rain sweet kisses on his entire face. Malakas na humalakhak si Fabian sa ginawa ng dalaga. God, he can always do this. Shower her gifts and got the chance to witness that genuine smile on her face. Kahit na siguro mamulubi siya ay hindi siya titigil para lang mapasaya ang babaeng ito. She has this kind of addictive smile on her face. Kapag talaga ngumingiti ito ay nagliliwanag ang buong paligid ni Fabian. She’s like a therapy for him. “I told you, sweet. I'll give you anything you want.”

Nanlaki ang mata ko sa sinabi nito. Paano niya nakita ang itsura ko? Hindi naman siya tumitingin sa akin ah? "Wag kang sumimangot miss, hindi bagay sayo." "Ha?" "Want some trivia? Since 'di ako makakapagbigay ng advice kasi hindi ako magaling don." Tumango ako nakinig lang ako sa kaniya, nagulat kasi ako sa bigla niyang pagsasalita. "Smiling triggers 17 muscles of the face while crying activates 43 so you should smile always."

Then, a silent smile formed on his lips. He sure looked like a beautiful picturesque, that lightens the dark. Aside from that exaggeration, mukha rin siyang isang karakter nang isang nobela, in which every sides of him, the lines of his face and even the way that he looks like when he smile, surely embarassed the sunset's infamous view. If anyone sees him smiling while his eyes closed, they will surely think of the image of Apollo, descending down the earth.

Mababa ang boses at kalmado na utos n'ya sa kasama n'yang tagapagsilbi at kay Catliona na sumunod naman kaagad sa sinabi n'ya. Her eyes darted on the same painting. "That's the original Mona Lisa painting of Leonardo Da Vinci, my favorite one." Ibinalik n'ya ang mga mata n'ya sa 'kin saka n'ya ipinasok ang kamay n'ya sa bulsa ng kulay beige na trouser n'yang suot.

"HEY! YOU ok?" Napalingon si Naomi nang marinig niya ang boses ni Martin. Sumalubong agad sa kaniya ang nakangiti nitong mukha. Sa totoo nga lang, gwapo ito at kapag nakangiti, 'tila ba endorser ito ng isang brand ng toothpaste or toothbrush dahil sa ganda ng mga ngipin at ng mga ngiti nito. Marahil nga maraming babae ang nahuhulog sa kumbaga killer smile na mayroon ito.

“I HAVE an idea,” wika ni Monique sa kabilang linya. “Go on,” susog ni Luna. Hawak ang lighter na naka-emboss ang katagang CLIPPER, sinindihan niya ang nakarolyong maria. Hinithit niya iyon at saglit na pinigilan ang hangin sa dibdib. “Are you familiar with the concept of selling foot pictures online?”

Who then was also smiling widely. "Good morning.. Lev.." At kitang-kita niya ang mukha ng babaeng iyon. Walang iba kundi ang babaeng muntik na niyang maangkin kani-kanina lang. Si Aleia. At that picture, they seems to be very happy and contented. Isa ba iyon piraso ng ala-ala niya? O isa lamang imahinasyon na nilikha ng isip niya, dahil lihim niyang gustong mangyari ang ganoong senaryo?

Malala na yata ako. What have you done, Jasper? Naputol ako sa pag-iisip nang may katawan ang biglang sumulpot sa gilid ko. Agad ko iyong nilingon at nakita ang hingal pero gwapo niyang mukha. He's catching his breath while smiling at me. That smile... I think that smile can be compare to any heaven that might have exist. His smile is just... magical. It's so surreal. Is that really for me?