Monde Mamon Novels & Stories

Dinala ng mga sorciere ang mga baliw na scientist sa kanilang mundo upang ubosin ang mga lobo. Sa pinaka tuktok na bundok sa mundo ng Magic Realm, sa mundo ng Azaleus, may isang malaking mansion ang nakatayo doon. Masayang bumaba ang limang taong gulang na babae sa hagdan na nakasuot ng isang ball gown at may koronang bulaklak. Para itong isang prinsesa kung kumilos. Maganda at napaka elegante. Lahat ng nadadaanan niyang mga tauhan sa mansyon, lahat ay yumuyuko.

Dahil sa totoo lang naman kasi ay hindi lang pakiramdam nito ang matalas kundi ganoon din ang pang-amoy. SAMANTALA sa pamamagitan ng directory ay nahanap ng mag-amang Don Evaresto at Maria Concepcion ang tahanan ng mga Mondragon. Hindi na rin sila nagpatumpik-tumpik, instead they use thier private lane. "Magandang umaga po, maari po bang magtanong?" tanong ni MaCon sa isang Ginang na nagwawalis.

I want to puke when he winked at me. My forehead furrowed. “what are you looking at?!” saway ko ng makita ang pagbaba ng mata nung blonde sa boobs ko. “At sino ba kayo? You’re interrupting us!” Ngumisi ang curly hair na guy sa kaniya. “Hi, I’m Asmodeus Finn Del Fuego. The most handsome, try to ask every girl’s and they would tell you who’s the most handsome, and that’s me.” Turo nito sa sarili at malokong siyang ngumisi na nagpataas ng kilay ko.

Chapter 29 MALAPAD na napangiti si Amara habang tinatahak nila ang daan patungong mansiyon ng mga Monterde. Malaki ang naging parte sa buhay ni Amara dahil halos nandito na siya lumaki. She really misses this place. Maging ang matandang Donya nasasabik na rin siyang makita ito. Noon pa man naging mabuti na ang pakikitungo nito sa kanya.

TOP 2 - Amon Casta Angkan nila ang may hawak ng pinaka-malaking black market trading route sa buong mundo. Si Amon ay may katawan ng isang warrior—matangkad, matipuno at pogi. Wala raw siyang sinasanto sa laban. Siya rin ang pinakanakakatakot pagdating sa mga weaponized techniques—lahat ng baril, kutsilyo, bomba ay parang extension lang ng katawan niya. Sa kanya raw, walang laban na hindi personal.

Dahil nabilog at nasilaw na siya sa mga kayamanan na meron si Monroe. But as I said, I know how he works because he came to me first when he found out that I am handling his case. Monroe is offering me lots of money, bribing me with plenty of valuable things, ancient items, and a lot more. Of course, I turned him down because he's stealing lots of properties, treasure, and other valuable things. Dahil pagka-tapos ka na niyang gamitin, itatapon ka na lang niya sa isang tabi.

Kaya siguro ito nag-aalangan na patuluyin nga siya roon ang kung bakit ngayon lang niya iyon naisip. "Ganoon ba ,kung ganoon mag-ingat ka lagi anak .May meeting pala kami with some clients anak ,kailangan ko ng i-end ang call." "Ganoon po ba .Sige po love you ,Mom." "Love you too ,anak." at in-end na nga ang tawag dito. Nang may nabasa siyang notification na may isi-nend na photo at video sa kaniya si Monique . Curious na binuksan niya ito para lang magulat .It was a photo of Dilan kissing a blonde girl.Mukhang madali lang pala rito ang makamove-on dahil kita naman na may kapalit na siya agad .

Nakatitig lang sila kay Zamir. “Who is he?” tanong ng ama ni Monique sa kaniya. “He’s my friend Dad habang nasa England ako. Magkasama kami sa kompanya and he’s a Pilipino too kaya naging close kami.” pagpapakilala naman ni Monique. Napatango-tango naman ang mga magulang niya. Hindi naman nila pinipigilan si Monique kung sino ang magiging kaibigan o manliligaw niya.

Mila: “Kahit sa tingin ninyo kaya ninyo akong pabagsakin… o ipahiya, dahil bata pa lang ako—remember this.” Bahagya akong ngumiti, malamig at puno ng kumpiyansa. Mila: “My blood is pure Montereal. I am the daughter of Cristo Montereal—known to the world as the monster of business tycoons.” Halos sabay-sabay silang napalunok. Ang pangalan ng aking ama ay bigat na hindi nila maikakaila. Isa-isang nag-iwas ng tingin ang mga board members; ang kaninang mga nagbubulongan ay ngayo’y tahimik na parang mga estudyanteng nahuli sa kasalanan.

Chapter 83 KINAUMAGAHAN, natakpan ng manipis na puting ambon ang buong villa ng mga Monterde, parang isang kumot ng hamog. Ang katahimikan ng gabi ay hindi pa tuluyang naglaho at ang paligid ay tahimik pa rin. Paminsan-minsan, maririnig ang huni ng mga ibon sa bakuran, para bang kumakanta sa araw ng kasiyahan.