Motoko Kusanagi Ghost In The Shell Novels & Stories

Naagaw ulit ang atensyon ko ng mga unggoy ng umangil ulit ito at biglang pinaghahambalos ang lupa gamit ang kanilang mga kamay. Lumikha iyon nang malakas na tunog at pagyanig ng kaunti sa lupa. Bigla na lamang nanahimik pagkatapos ang mga unggoy nang may tumalon mula sa itaas na isang itim na bagay at lumapag ito sa harapan ng mga ito. A majestic black wolf who's now growling and giving death glares. Shushi. Nandito siya. Nakaabot siya. Sushi is growling like he's going to eat all those chimps in front of him. Fear flooded in their eyes as they saw Sushi, a necromancer who can eat their soul in just a snap.

The other wore a stark-white robes and a horrific mask in the visage of the hellish Shinigami—the soul consuming death demon in Japanese mythology. “What the fuck? Who are these people?” Leopold asking Jonas when they got up the stage. “I have no idea,” Jonas shortly replied, fixing his gaze with the two uninvited guests. “Got any weapon? Guns? Blades?” Atlas inquired. “Negative,” Julie replied. Atlas took a deep breath. “A fist fight it is.” Leopold turned to Jonas. “Take Asahi away from here and keep him safe. Hiroshi won’t be pleased if we let his baby brother die in this shit hole.”

Doon, sa tuktok ng tsunami, isang dambuhalang anino ang nakita namin. Hindi ito basta alon. Sa loob ng dambuhalang pader ng tubig, nakikita namin ang isang submarine-grade mechanoid na may logo ng The Silk Signature. At sa itaas nito, nakatayo si Myna, ang orihinal, na kasalukuyang nakataas ang mga kamay habang ang asul na kuryente sa kanyang mga mata ay direktang nakakonekta sa tsunami.

Hindi ako ang bumaril sa gulong. But I watched it happen. Interesting. Ghost Protocol. So Kazuo Sato really planned this far ahead. Yuhei’s POV Huminto ako sa gilid ng kalsada para huminga. Still gripping the wheel. Hindi ako nanginginig. Pero ramdam ko ang adrenaline. Phone vibrated again. Another message. “Threat neutralized.” “Stand by for escort.” Yuhei’s POV Escort? Before I could think more— Isang black motorcycle ang huminto sa harap ng kotse ko.

Pinaningkitan ko ito ng mata at isang kibot na lang talaga ay magiging criminal na ako. “Try then at pati ingrown mo sa paa ay hindi ko palalampasin, hayup ka!” “Wow, ha! Para ka palang sinasaniban ni Tsutomu Miyazaki (AKA The Human Dracula. One of the notorious killer of the history.) kapag nagseselos ka, no? In fairness sa'yo, ang chaka mo kapag nagseselos ka.” “Shut up!” Asik ko.

"Shi Bane Tatsu" SUOT ang itim na leather long sleeve jumpsuit, flat knee boots, tinali ko ang mahaba kong buhok saka ko sinukbit ang itim sa baseball cap. Kinubli ko rin ang mukha gamit ang itim sa mask. Inihanda ko na ang sarili para sa susunod kong target na si Shi bane Tatsu the faceless gang leader of Gokudo Soshiki.

Kaagad naman umangkas sa motor si Caitlyn at humawak nang mahigpit sa bewang ni Gaius. I noticed that Gaius rides a Suzuki Hayabusa na kulay black at may orange lining. Pinanood ko kung paano paandarin ni Gaius ang motor at umalis silang pareho. Iniwan ako mag-isa. I thought sasamahan ko si Caitlyn somewhere pero iniwan ako nito. I had no choice but to go home alone.

How could they forget the codename of the woman who almost make them pee in their pants because of nervousness? Ngumisi si Sin matapos marinig ang kanya kanyang reaction ng mga mafia. Tumalikod siya sa mga ito at lumabas ng underground without anyone noticing it. “That was a cool entrance, Congrats. You finally announced your existence.” Aniya kay SAITAN na kasalukuyan ng nakasakay sa motor nito. “And it's all thanks to you. I'll go now and you should go too.” Ngising sambit nito tsaka mabilis na pinaharurot paalis ang motor.

He can know something that I cannot figure out. "Sushi, I need your help. In my signal, I want you to suck all the souls of the demons in Caracass." Mabilis na utos ko kay Sushi. Tumango naman ito senyales ng pagsagayon. He's the only one who can help us to kill all the demons in Caracass, no one else.

Isang matalim na kutsilyo, matulis na bakal, iyong dart kanina, sundang at samurai. Parang nanuyo ang lalamunan niya nang mas lalong pumula ang mga mata nito kasunod ang pag-usok ng kanyang katawan. Wala sa sariling nilingon ni Shan ang kanyang mga kasamahan at iba pang robots ngunit mabilis ring nagsalubong ang mga kilay sa pagtataka lalo na nang makitang hindi katulad ng ibang robots na mukhang hindi pa nila nagagalas ang robot na nakakalaban nila ngayon.