Novel & Cerita Mura Patay Na

Nanigas ang mga mata niya sa mga letrang malalaki sa papel, at panandalian, hindi niya alam ang gagawin niya. “P-Paano siyang namatay?” Nagpatuloy ang coroner, “Ang biktima ay nagtamo ng maraming blunt force injuries at mga pagkabasag ng buto. Mula sa klase at tindi ng mga sugat, mukhang matinding trauma ang pinagdaanan niya bago siya namatay, marahil mula sa panggugulpi.

Chapter 139 Nakita ang gulat sa mukha ni Queenie kaya napabuntong-hininga lang si Patricia, may halong pagka-hirap sa mukha niya habang nagsalita, “Alam kong mahirap itong tanggapin ngayon, pero totoo, hindi talaga ako patay. Dahil sa ilang dahilan, napilitan akong magpanggap na patay ako… Patawad talaga…”

Nag-suicide raw ito na siyang ikinamatay nito. Hindi matanggap ni Mama Carmina ang pagkamatay ng kanyang anak kaya hindi niya ipinaalam sa mga kaibigan at kamag-anakan nila na patay na si Mavi. Palihim niyang ipina-cremate ang bangkay ni Mavi at inilagay sa altar na nasa loob ng kanyang kuwarto para palagi niya itong kasama. At nang araw na masalubong ko ang kotse ni Mama Carmina ay ang araw na handa na siyang pakawalan ang kanyang namatay na anak. Dinala niya ang abo ng kanyang anak at ikinilat sa mataas na bangin sa Baguio. At nang pabalik naa siya sa Maynila ay doon naman niya ako nakita.

Kaniya-kaniya ng clickbait para maengganyo ang mga pinoy. Hindi pa sila tuluyang makapag-celebrate sa nangyari kaya naman tahimik lang silang nanunuod. Ilang sandali pa ay nabulunan si Uriah nang may marinig sa TV at agad naman siyang tinulungan ng nobya. "Holy sh*t." Mura nito habang nakatingin sa TV. Maging sila ni Anabeth ay napanganga nang doon ay makita ang pangalan ng General ng PNP kasama ng ilang pangalan ng mga biktima. Sino ang mag-aakala na anak nito si Natasha?

I just can't figure it out. "Mauna na po ako," senyas ko at mabilis na tinahak ang daan palabas ng bahay. Narinig ko pa ang pagtawag ni Papa at Mama pero hindi ko 'yon pinansin. Nakita kong hila-hila ng ibang maid ang maleta ko papunta sa isang kotse na nakaparada sa bahay. Namangha ako sa ganda ng kotse dahil nakakita na ako ng gano'n! It costs almost 9 million and it's bulletproof! Bukas ang likod no'n at ipinapasok na ang mga maleta ko.

"Mom! Bakit parang gusto niyo ng mamatay kayo ni Dad?" "Hindi 'yon ang punto namin. Ang gusto lang namin ay makapiling muna namin ang magiging apo namin bago kami mawala." "But Mom! Ayoko pa talaga. Please lang huwag niyo na akong pilitin pa!" Kunot-noong sabi niya sa inis na tono.

tanong ko sa kaniya. Hanggang ngayon, naaalala ko pa rin ang mukha nina Mama at Papa na wala ng mga buhay dahil sa pagpatay sa kanila ng mga lalaki na 'yon. Hanggang ngayon, ramdam ko pa rin ang sakit dahil sa dami-daming tao, bakit sila pa?

“Huh? Bakit?” “Hindi nga namin alam, Myks eh, hanggang ngayo’y misteryoso pa rin ang pagkamatay nila. Unang namatay ay si father Valentino, natagpuan sa ilog ‘yong bangkay niya at pagkalipas ng ilang araw ay si father Noah naman. Sa mismong kuwarto niya siya pinatay.” “Grabe naman ‘yon. So you mean, until now ay hindi pa nabibigyan ng hustisya? Ang liit-liit lang nitong barrio, ah.”

Namumutla. "Stop overreacting, people. I'm not dying, okay? Kaunti nga ang survival rate sa sakit na ito but I assure you na isa ako sa kaunti na iyon. Malalampasan ko ito. I won't die because I have a wife to take care of."

Napanganga ako dahil sa nakita ko. Nakahandusay sa sahig si Miranda Robain at ang kapatid niyang si Paolo Salazar... Parehas silang may tama ng baril sa katawan at ngayo'y parehas na silang patay. Wtf? Paano sila namatay? 'Tang ina sino gumawa nito?