Novel & Cerita Mutya Ng Bigas

Pagbaba ko ay nanunuod pa rin naman siya kaya lumabas na ako. Pumunta ako sa kanto para bumili ng gulay na pang pakbet. Bumili na rin ako ng one fourth na baboy para naman hindi umay sa gulay. Nang mapadaan ako sa bigasan ay bumili na rin ako ng limang kilong bigas para hindi na maging problema pa sa bahay. Mas okay kasi na kahit walang ulam basta andiyan ang bigas, ‘yon ang mahalaga.

Sabby "Sabiana!" Mabalasik na boses ang nagpaitlag sa akin habang sinisimot ko ang bigas sa aming lalagyan. Nakapagtataka dahil kabibili ko lang naman kahapon ng bigas, matapos kong makapag-side line sa mansyon ng mga Montebello. Pinagtitiisan ko ang napakagaspang na ugali ni Senyorita Claudia para mapakain ko ang dalawa ko pang kapatid na bunso, pero anong saklap na wala na naman akong maisasaing? Ubos na ang sahod ko. Kinuha ni Papa ang natitira kong pera. Umaasa ako na hindi niya pakikialaman ang mga pagkain ng mga kapatid ko pero heto, halos pa sigurong one-fourth ang natirang bigas sa aming taguan.

Bitbit ng mga ito ang ilang sakot ng bigas, ilang sako ng kamote at mais, may ilang piraso ng saging at ilang bote ng imported na alak. Isang brown envelope ang pasimpleng inabot sa kanila ng katulong na babae. Sinipat agad ni Ka Mando ang lamang niyon.Isang papel na tila kasulatan, saka mga lilibuhin na kung babasihan ang kapal ng sobre, ah, maaaring nasa isang daang libong piso iyon. Agad kinuha ni Ka Mando ang papel. Hindi naman nakapagtataka iyon.

kalmadong sagot ni Joy. "How come, I don't even know this food exists, Joy?" Napatikhim si Joy sa narinig mula sa amo. "Seniorito, iyan po ay bibingka na karaniwang tumutukoy sa isang uri ng baked rice cake. Tradisyonal na pagkain natin 'yan. Nilagyan ng dahon ng saging at kadalasang kinakain para sa almusal o bilang merienda lalo na sa panahon ng Pasko."

Pinakita ko naman sa kaniya ang puto. “It is just a simple cupcake,”aniyang parang nilo-look down pa ang paborito kong puto. “Hindi iyan iyong ordinaryong cupcakes na tinutukoy mo. Tsaka hindi cupcake yan, puto. As in P-U-T-O. May sarili siyang pangalan kaya huwag mo siyang itulad sa mga cheap na cupcakes na sinasabi mo.” Iritado kong explain. “Tsaka ang puto, gawa sa giniling na bigas na binabad sa manamis namis na lambanog. Kapag kinakain mo siya may dating talaga at fluffy.”

"At mukha kang pusa na nahulog sa sako ng harina." "Hey, don't be mean! At least I tried my best!" biro niya, sabay pahid din ng cornstarch sa puting t-shirt ko para gumanti. "Ano nang kakainin natin niyan ngayon? Sunog 'yung omelet, at naging bato naman 'tong pancake."

Sabi ko nga, guni-guni ko lang talaga iyon. Siya na ang nagluto ng almusal namin. Hotdog, bacon, egg, at fried rice 'yob. Nagtimpla rin siya ng gatas para sa akin para raw mas humealthy kami ni baby. Ginutom naman ako bigla. Takam na takam ako! Pagsandok pa lang niya ng kanin ay malapit ko nang maubos ang sa akin!

Kagaya niya, aminado rin si Hae won na mukha itong pera kaya nagkakasundo sila noon pa man. Uminom siya ng banana milk para mawala ang bara sa lalamunan niya. “Ano sa tingin mo? Okay iyon, ‘no? Photoshoot lang daw iyon, e. Isang araw na event. Tapos magkakaroon ako ng ganoon kalaking halaga. Hindi na rin masama…”

Sa pamamagitan nito, inilabas ni Esteban ang isa. Dati, itinuring niyang mas mahalaga ang Big King Statue, dahil ang Big King Statue ay talagang makakapagbigay ng malaking tulong. Ngunit ngayon ay hindi na kailangan ni Esteban ang Big King Statue. Ang Big King Statue, tulad ng chicken ribs, ay hindi maaaring gumanap ng isang mapagpasyang papel para sa kanya.

Parang batang sambit nito. “Of course, Babe.” “Hindi ka naman na busy? Tapos na rin naman ang trabaho mo? Hindi ka naman siguro mag-over time sa first day ng pagbabalik mo sa work? Right?” “Yeah, Pauwi na rin talaga ako, Buti nga at sakto ang dating mo. Saan mo ba gustong kumain ng dinner?” “Sa paborito kong restaurant sa BGC, Okay lang?” “Of Course.”