My Mom's Cheeks Turn Red Like Novels & Stories

Tumama ito sa kanyang mukha. "P-pinagsasabi mo!" Nahihiyag umiwas ako ng tingin sa kanya. Hindi ko siya kayang tignan ng matagal. Bumaling ako sa anak ko. Tinignan niya ako ng pagtataka gamit ang namimilog niyang mga mata. "Bakit ang pula-pula ng mukha mo mommy? Para kang kamatis," nagtatakang tanong ni Pyreia. Umiling-iling ako. "Wala ito anak, ang init kasi sa labas kaya namula ako," pagdadahilan ko sa kanya na mukhang pinaniwalaan niya naman dahil hindi na siya nagtanong pa.

its all of a sudden, she didn't warn me! I grabbed my cheek "Sweetie are you alright?" I came back to my senses when i feel Mommy on my side.. "Why are you blushing son?" I was shaken and immediately hid my face .. ___________________ "Ang ganda naman ng room mo?" My eyes widened when I saw Yanna sitting on the side of my bed .. I secretly touched my cheek and eyes.chine-check kung may dumi o kaya muta pa ba ako.. mabuti at wala

I kinda feel bad but I also like his presence near me. My tears fell nonstop again nang makita ko si Mommy. She's now wearing a white dress and has a make up that covers her pale face. She's beautiful and that would be more beautiful if she has her eyes open and has smile on her lips pero, wala na. Hindi na mangyayari yun.

Bahagya akong yumuko para hindi nila makita ang namumula kong mukha. Ilang beses na kumurap si Theo habang nakatingin sa akin. Hindi ko mabasa kung anong iniisip niya. "Mommy, why is your face is so red—" Agad kong tinakpan ang bunganga ni Theo. Yumuko nga ako para hindi nila makita ang pamumula ng mukha ko tapos malalaman pa rin nila dahil kay Theo! Ang lakas pa naman ng bodes ng batang 'to!

Nakangiti ang mukha ni Mommy ang nakikita ko ngunit ang mga mata niya ay namumula, naluluha, nasasaktan. Natigilan ako.

"I'll use my car, mom." Bumuntong-hininga siya dahil alam niyang hindi niya ako mapipilit. Humakbang palapit sa akin si mommy at dinig na dinig ang pagdikit ng kanyang heels sa mamahaling tiles ng bahay namin. Her hands slowly caressed my cheeks. "You look gorgeous," puri niya. "I look like you," sabi ko kahit na ang totoo ay si daddy raw ang kamukha ko.

I don't need to bother my group mates since hindi naman kami magdi-defense. Hinawakan ni Mommy ang aking pisngi. Bumaling ako sa kanya at nangunot ang aking noo nang mapansin ko ang pasimpleng panunubig ng mga mata nito. “Are you okay, Mom?” I asked in confusion. Ngumiti ito at bahagyang kinurot ang aking pisngi. “Wala. Miss ko lang ang Daddy mo. You have the same hazel eyes.”

Ngayon na pinaalala niya, napahawak na naman ako sa aking noo. "I got pimple!" naiinis kong sumbong sa kaniya. "Well, that's normal." "I will definitely look ugly tonight." "It will be covered with make up naman, Anak. You'll look beautiful." "Ba't parang ang nice mo sa akin ngayon, Mommy?" tukso ko sa kaniya. "Well, I'm always nice. Madalas ka lang gumawa ng nakakasakit ng aking ulo, kaya nauubos ang pasensya sa'yo ni Mommy." Why does it feels like nagdadrama siya dahil ma-e-engage na ako?

"But you are stronger than that. You have a strong heart and soul, Xianny. I know you can carry this." "Thank you, Ate Daniah." Iniwan na kami ng pinsan ko at kami na lamang ni Mommy ang nasa kuwarto. Nilingon ko siya at kumpara kagabi, iba ang mukha niya ngayon. She looked less pale. There was a small hint of color in her cheeks, and I was thankful for even if it was just a little. "Mommy," sambit ko at umupo.

Super puti ko din pero pinkish ang cheeks ko. "No. You look paler than the last time." Pumalatak siya. And I think winala niya ang usapan. "Ano'ng ginagawa niyo kanina, huh?" I laughed. "Wala. Just kissing. Kaso dumating ka. Istorbo." Tumawa ako nang kurutin niya ako. "Malandi ka." Nagtawanan kami. Naupo si Mommy sa sofa. Para bang pagod na pagod siya. Pagkatapos namang tumawag sa kanila, kumuha si Hendrix ng tubig para kay Mommy.