My One And Only You Novels & Stories

Napalabi tuloy ako. “You’re the only exception baby. Since I was young, akala ko talaga hindi na ako magmamahal ng iba bukod kay Zeym but you came unexpectedly and I guess you’re an only exception.” “Parang kanta iyan ah,” natatawa kong tanong. “Stop teasing me. We’re on the plane,” aniya at ibinaon ang mukha sa leeg ko pero alam kong nakangiti siya.

Akin lang talaga siya. "You're mine, alone, love."

Seryoso ang kanyang mga mata habang tinitingnan akong halos magmakaawa para sa kanya. "I am going to be the only man in your life, Gwen. Do you understand?" Tumango ako ng mabilis. In the heat of lust, yes, I want him to be the only one in my life. Kumalabog ang puso ko. He entered me. He filled me to the brim. The liquid heat came gushing out me as the bolts of electricity made my whole world tremble. Sa bawat pagpintig ay mabilis din ang kanyang ritmo. Hinalikan niya ako habang dinaramdam ko pa ang hindi natatapos na pagkakayanig ng aking mundo.

Napansin kong natigilan siya at nakita kong napalunok siya nakarinig ako ng fake na cough at may sumipol pa. Inilapit ni Tristan sa mukha ko ang mukha niya. "Hm... Only you," Bulong niya bago ako hinalikan sa labi. Only you? Para akong sumasayaw sa ulap ng marinig kong ako lang akala ko ay hindi niya rin mabilang ang babaeng dinadala niya rito, ang sarap sa pakiramdam na ako lang. Pero ang tanong totoo kay 'yon?

ani Althea at tumango naman si ANthony “Well, alam mo naman sa mundong ginagalawan namin, mahirap palagpasin ang mga ganitong invitation kasi one way or another, magagamit mo naman ito! Nagulat nga ako nung makita kita sa malayo. Actually, hindi ako sure kaya sinundan kita dito! At tama nga ako, ikaw nga yan!” kwento ni Anthony kay ALthea “I came with my new boss!”

Hindi ba't ang pagmamahal na ibinigay sa akin ni Pia noon ay naging peke at pansamantala rin naman? "O, bakit natahimik ka?" usisa ni Xian nang mapansing walang sumasagot. "Sinasabi mong hindi mo siya mahal, pero bakit halos apat na taon mo na siyang hindi makalimutan? Balita ko nga, panay ang set-up sa'yo ni Auntie ng mga blind dates pero wala ka kahit isang dinaluhan. Plano mo bang maging single habambuhay para sa babaeng sinasabi mong hindi mo naman mahal? Hindi ikaw 'yan, Kuya." May halong pang-aasar ang tono ng kapatid.

Mukhang pinili nito ng maayos ang design ng condo nito at masasabi niyang malayo na nga talaga ang narating nito. Isang buwan na ang nakalipas ay tinawagan siya nito. Pinipilit nitong mag-usap sila na tinanggihan niya dahil wala pa rin naman itong balak na balikan siya kaya diretso na niyang sinabi dito na kalimutan na nila ang isat-isa. Pero tandang-tanda pa niya ang eksaktong sinabi nito. “Kaya mo nga ba talaga akong kalimutan? You love me so much, kaya nga hanggang ngayon ay single ka pa rin hindi ba? You can’t be with someone because your heart only belongs to me.” Those were the exact words.

“And no matter what, you're always number one.” Nakakahawa ang ngiti niya at hindi ko namamalayang nakangiti na rin ako habang pinagmamasdan siya. ‘Yong alalahanin ko sa pag-uwi ni Chloe at sa mga pagtatalo namin nitong mga nakakaraan, parang unti-unting naglalaho sa isip ko. “My prize possession, one and only. Adore you, girl, I want you . . .”

“(Can I) call you my own, and can I call you my lover Call you my one and only girl (Can I) call you my everything, call you my baby You're the only one who runs my world (Can I) call you my own, and can I call you my lover Call you my one and only girl (Can I) call you my everything, call you my baby You're the only one who runs my world” He looks intently at me, unti unti siyang lumapit sa akin at lumuhod sa harapan ko. Unti unti naman nagsilabasan sila Cassy, Zades, Naih, Lander, Zico, Grey, Darrel, and also our parents. Nanlaki ang mata ko at nilabas niya ang isang small box.

Ini-flush din niya ang bowl. “Naku m-malabo pa sa ngayong ang iniisip mong ‘yan.” Pagharap niya kay Myrna. “Alam mo naman na wala akong boyfriend at gusto kong magkaanak kapag kasal na ako mismo. Hindi ko binabalak na maging single mom.” Lumapad ang ngiti. “Very good po Ma’am, huwag mo po sayangin ang beauty mo. Kailangang dumami ang inyong dugong bughaw.”