My Proposed Board Display Novelas e Histórias

Kung ang mga nakahanda na sa display ang kanilang kukunin, mas mabilis ang transaksyon. Dahil sa kakaibang karanasang ito, ang aming mga display ay parang lugaw na unti-unting humuhupa at nauubos sa loob ng mga lalagyan. Pabalik-balik ang mga mamimili na may dalang mga tseke at makakapal na pitaka.

Nakatayo kami sa Booth 42—ang pwesto ng Sebastian’s Spice. "Hon, 'yung centerpiece na basket ng mga tuyong sili, i-move mo nang konti sa left. Masyadong natatakpan 'yung Garlic-Heavy variant," puna ko habang inaayos ang pagkaka-display ng aming mga flyers. Inayos ni Sebastian ang basket at tumayo nang tuwid para tignan ang kabuuan ng aming pwesto. "Ayan, okay na ba? Diana, 'yung monitor, gumagana na ba 'yung loop video?"

"Then explain your point, Santiago." Agad siyang tumayo mula sa kaniyang swivel chair at mabilis na lumapit sa malaking whiteboard sa dingding. Kinuha niya ang marker at sa loob ng sampung minuto... isa-isa niyang binutas at winasak ang bawat lohika ng proposal ko gamit ang kaniyang matatalas na numero at kalkulasyon.

Uno added. “You’re right, we almost forgot about them,” I said, saka ko agad na inilagay ang sinabi niya. “I’m just glad you’re here, love,” I added na agad niya ring ikinatawa. “After finalizing everything, saka tayo maglalabas ng proposal natin,” he said again. “Once approved, ang proposal na ‘yon ang ihaharap sa bawat board member ng dalawang organization. Dapat handa tayo.”

Kung tingnan ay parang may relasyon silang dalawa. Ilang minuto din silang tumingin sa mga naka display na pabango at walang lumalapit sa kanila upang mag-assist. "Ito mabango." Tinuro ni Jade ang kilalang brand sa kaibigan. Limited edition iyon at alam niyang kayang bilhin ng kaibigan.

Lagi. “Sir, the board meeting starts in fifteen minutes,” paalala ng assistant niya sa intercom. “Move it to ten,” malamig niyang sagot. “Noted, sir.” Walang emosyon. Walang tanong. Walang kahit anong bakas ng gabing hindi niya matanggal sa isip. Pinag-aralan niya ang reports sa screen—profit margins, acquisition targets, risk projections. Numbers. Data. Logic. Mga bagay na kontrolado. Mga bagay na hindi nag-iiwan ng sugat.

Habang binabasa ko ang mga dokumento, napansin ko ang isang seksyon tungkol sa mga physical installation. “This says the launch event will feature interactive spaces. Is that right?” tanong ko. “Yes. We’ll have immersive displays, large-scale projections, and one centerpiece: an original painting from you. Jessica was certain you’d know exactly what would captivate the right audience.” considered his words. “If I’m going to sign this, I’ll need full creative freedom. No last-minute edits that compromise my vision.” Lumapad ang kanyang ngiti. “Agreed. We came to you for your vision, not to water it down.”

“we’re going to review the proposal Ms. Cruz submitted. I cast a quick smile at everyone, then gave Angela a subtle nod, signaling her to queue the presentation on the screen. Kaagad naman itong tumango at kinausap ang secretary ni Arrex. "I have already signed it, but she will present it so that everyone here understands why it’s worth approving.” Angela’s fingers flew over the iPad, and the flat-screen flickered to life, now synced with the device, displaying the Solarez logo followed by the Lyverigo logo. "I'll begin now," anunsyo ko at tumayo na ulit para lumapit sa harapan, katabi ng screen. Arrex leaned back in his chair, arms crossed and eyes fixed on me again. Tinging nagsasabi na hi

Nang pumasok si Ardian sa silid, hindi na niya hinintay pa na maupo ito sa pwesto nito, agad na inumpisahan ni Diana ang meeting, Una nilang tinalakay ang tungkol sa collaboration projecr with Diamond Enterprises. Si Nick ang nag-present ng kanilang ginawang proposal na para sa board. Naroon ang lahat ng details na kailangan para sa project. Diana made sure they have prepared everything para hindi makatanggi ang board. They only need the unanimous decision of the board and the project is good to go.

Kaya heto ako, nasa sulok, nakaupo mag-isa, at malayo sa kanya. Nasa dulo siya ng mesa, nakaupo, nakatungo, hindi mabasa ang ekspresyon habang isa-isang pumapasok at umuupo ang mga board member. Umiilaw ang screen. Naglo-load ang mga ulat. “Before we proceed,” maingat na sabi ng isa sa kanila, “there’s an issue that needs clarification.” “Then clarify.” Hindi pa rin tumingala si Marc. Abala siya sa pagtitipa sa tablet niya.