Novelas y relatos de Exhibit

Nakalimutan niya 'yon sa kanyang mesa sa tabi ng kama. "Exhibit palang hitad ka. Kailan pa naging exhibit ang Pool Party?" Napapikit siya ng mariin. "Ano ang dinidisplay niyo dyan? Hubad na katawan? Sa bagay, pare-parehas naman kayong magkakaibigan na mga kaladkarin!"

At kung totoo ang sinasabi nila tungkol kay Audrey, na konektado siya sa malalaking pangalan sa London, then it’s a win-win for me. Pagkaparada ko, halos tumakbo na ako papasok. Nagsisimula na ang exhibit. Gusto ko na sanang isa-isahin ang mga paintings na nakadisplay pero pinili kong unahin ang program. Pagbukas ko ng pinto, napahinto ako sa ganda ng pagkaka-setup ng gallery. Modern. Classy. Ethereal.

Her guilt was eating her alive right now. “Ayos lang ako… matagal-tagal na rin,” mahina niyang tugon. “Oo nga. Hindi ko akalaing mahilig ka pala sa paintings o uma-attend ka pala sa mga ganitong event,” saad nito. "Umm, this exhibit is sponsored by our company, so I had to be here," sagot niya, halatang hindi komportable. Bahagya niyang ibinaba ang kanyang ulo, pilit itinatago ang hiya. Hindi niya kayang salubungin ang mga mata nito, alam niyang nasaktan niya ito nang husto noon.

Tugon na tanong nito sakanya. "Yes it is". mabilis nyang sagot dito. "Pasensya na po ma'am pero may nakabili na po noong nakaraang linggo pa". Magalang na wika ng babae. "What? Akala ko'y bawal bilhin ang mga naka-display dito dahil for exhibit only lang?" Pagtataka nya sa naging sagot nito.

"Hindi ko na iyan ilalabas sa auction. Yung mga nasa exhibit ay mga duplicate lamang. Maaari mo iyang idisplay sa Glass palace o sa diamond castle. I'm sure maski ang mga hari at reyna ay lilipad sa Sweden." Tumayo na rin si Lindsey. "Ang mga nasa exhibit, ilan doon ang authentic?" Nilapitan niya si Malee. Isang mansanas ang kinagatan ni Malee. Nginuya niya iyun ng dahan-dahan. "Ang sarap nito ah." "Ate sagutin mo ako." Tila isang batang nangungulit si Lindsey. Hinawakan niya ang braso ni Malee. "Ateeee."

Nakita niyang nakatingin sa kaniya si Yvonne nang magtaas siya ng tingin dito pagkatapos niyang mabasa ang message ng assistant niyang si Arlen para sa exhibit na binabalak niya. "A-assistant ko, may report para sa exhibit.." saad niya kay Yvonne. Hindi ito nagtatanong sa kaniya, pero para sa kaniya nandoon ang obligasyon na kailangan niyang maging tapat sa lahat ng mga sasabihin niya rito kahit wala naman siyang kailangan patunayan kay Yvonne. "Exhibit para saan?" "Nagpipinta ako," tipid niyang sagot dito.

Dumating sila sa venue ng exhibit. "We're here," sabi ni Eldreed habang tinulungan si Shayne bumaba sa kotse. Hawak niya ang kamay ng dalaga habang papasok sila sa event hall. Bagama’t may alinlangan pa rin si Shayne sa dibdib, nawala ito agad nang makita niya ang kabuuan ng exhibit. Napuno ng excitement ang kanyang mga mata habang tinitingnan ang mga obra ng iba't ibang designer mula sa buong mundo.

Ang mga bisita ay hindi ang karaniwang elitista, kundi mga mamamahayag, mga kaibigan sa komunidad, at mga taong sumusuporta sa etikal na pamumuhay. Nakatayo si Lia, suot ang isang simple but elegant na damit, ang kanyang tiyan ay nakikita at nagpapakita ng buhay. Si Rafael ay nasa tabi niya, ang kanyang tindig ay matatag—isang pader ng proteksyon at pagmamahal. Si Celestine at Stella ay nasa likod, handa sa kanilang papel. Ang highlight ng exhibit ay ang series na "Mga Biktima ng Imperyo," na malinaw na nagpapakita ng pait ng pag-abandona at ang kasamaan ng mga pamilyang mayaman na nagtatago ng lihim.

"Walang exhibit ang Reyestan ngayon at tapos na ang display period. Nag-violate kayo sa rules kaya disqualified na kayo." "Bullshit!" Galit na sumingit si Edmar at humakbang pasulong. "Ako mismo ang naglagay doon! Pinasok ko 'yon eksaktong alas-otso! Sinong gago ang bumasag sa exhibit namin?!" Parang nababaliw na si Edmar sa galit. "Buksan mo 'tong kahon! Ipakita mo sa kaniya!" sigaw pa niya kay Pierre.

--- Sa gabi ng eksibit, ang Seoul Museum of Art ay puno ng mga tao. Ito ang pinakamalaking eksibit na inorganisa ni Irish, at ang kanyang pangalan ay nasa lahat ng posters at programa. Hindi siya sanay sa atensyon – sa loob ng maraming taon, siya ay isang curator na nasa likuran lamang. Ngunit sa gabing iyon, siya ang sentro.