Novel & Cerita Probed

Humugot ako ng isang malalim na paghinga at isinandal ang aking ulo sa bintana. Lihim akong tumingin sa gawi niya. Nakakunot na naman ang kaniyang noo habang nakatingin sa kaniyang branded na cellphone. Alam kong Iphone 13 iyon na bagong labas lamang. Mayaman nga, bastos naman ang bibig. "Done checking on me?" He asked, coldly.

“We need to check another heartbeat.” Natigilan ang lahat. Pero bago pa sila makahinga, gumalaw ulit ang probe. At kumislap sa monitor ang isa pang maliit na anino. The doctor’s smile widened. “Wait,” bulong nito. “Maybe… not just another one.”

Napabuntong-hininga ang binata at tuluyan na itong bumangon saka nagpasya ng maligo at maglakad -lakad muli sa malawak na bakuran ng Mansyon. "Kumusta na ang pakiramdam mo Harmonica?" Magiliw na tanong ni Dok Paul sa dalaga pagkatapos nitong suriin. "Wala naman po akong ibang nararamdaman Dok!" Masayang sagot ni Harmie. Tumango-tango naman si Dok Paul at may isinulat ito sa papel. "Ang puso mo kumusta? Umiibig ka na ba?" Tanong pa ng Doktor.

MOP-6 Araw araw ata may malalaman ako about sa nangyari kay Tibo mabuti na lang at nakagawa ako ng paraan para makabawi sa kahihiyan ko dahil sa binguhan na ‘yun. Pero isipin na ang daming nangyari sa bata sa nakalipas na panahon ay talagang nakakasagad ng pasensya lalo na ang mga taong may dahilan sa paghihirap nya. Grabe akala ko nga kanina ‘di na ako makakabawi sa kahihiyan ko kasi nga imagine dalawang mala adonis ang nakasaksi sa kalokohan ko sa binguhan pero may ideya pa ako na mas gagawin para malaman kung sino sa dalawa ang totoong makakatanggap sa isang sugarol na gaya ko.” Naku naman Cristine kung anu-ano iniisip ‘di naman lovelife ang sadya mo dito” sermon ng isang bahagi ng utak k

“The observers.” Tahimik ang dalawa. “They respond to imbalance,” dagdag niya. “So we create one?” tanong ni Marco. “Small enough to control,” sagot ni Elena. Isang micro-disruption ang inilagay niya sa system. Hindi destructive. Pero sapat para makita kung sino ang gagalaw. — Pagkatapos ng ilang minuto, handa na ang tatlong probes. Nakatitig ang tatlo sa screen.

habang inaayos ‘yung gloves niya. Tumango ako, bagaman ramdam ko ‘yung lamig ng kamay ko. “Relax lang ha, hindi ito masakit. I’ll start now.” Pagpasok ng probe, napahigit ako ng hinga, pero kalmado ang boses ni Dr. Liza. “Okay… let’s see here,” sabi niya, habang tinitingnan ‘yung monitor. May ilang segundo ng katahimikan, naririnig ko lang ‘yung tunog ng makina — static, then a soft blip.

Tears started to pool my eyes that caused my vision to blurred. I trip on something na dahilan nang pagbagsak ko. Napadaing ako nang maramdaman ang sakit sa tuhod ko, dahil naka suot lang ako ng short, nagkasugat ang tuhod ko. Nakita kong tumatakbo si Matt papunta sa akin, “Okay ka lang?” he asked at lumuhod para pantayan ako. He wrapped my hand on his shoulder and placed his hand on my waist to help me get up. He is breathing heavily and beads of his sweat are starting to fall on the ground.

Tanging ugong ng makina at hinga naming nagkakahabol ang maririnig. “‘She’ who?” tanong ni Patch, kahit alam na naming lahat ang sagot. Lyra. “Roen, i-scan mo lahat ng pod,” utos ko. “On it.” Isa-isa niyang nilabas ang data. “Walong pods total. Lima active. Tatlo offline. Isa—missing.” “Missing?” tanong ni Drack. “Yeah. Unit 01. Wala sa log, walang physical pod. Pero may access record na ‘ginamit’ siya five years ago.”

Natapos na ako at lahat-lahat wala pa rin si Cassius pagtingin ko sa orasan alas kwatro na, di na ako nakatiis kaya tinawagan ko na ito ang tagal nung ring bago may sumagot. “Hello?” Husky at raspy nitong sabi na mahahalata mong kakagising lang. “Asan ka?” Mahinang tanong ko. “Ziya? Bakit? May nangyari ba? Sorry nakatulog ako, pauwi na ako saglit” Sunod na sunod na tanong niya na mukhang gising na gising na. “Di na! Magpahinga ka na muna diyan baka maipit ka lang sa traffic ayos lang kami dito. Kumain ka na ba?”

" Pwedeng oo, pwede ring, hindi. " Makahulugan kong sagot sa kanya. Ipinikit ko ang aking mga mata nang maalalang wala akong nakitang marka sa kanyang likuran. Naputol ang aking pagmumuni - muni nang pumainlang ang boses ni Zadrach sa buong silid. " Remembered the experiments they conducted fifteen years ago? " Tanong niya na nagpakunot ng noo ko.