My Purpose In Life の小説・ストーリー

Ayaw kong ma-involve sa kahit ano mang gulo na dahilan para pag-pi-pyestahan ako sa social media. I maybe want to become a photographer, but the hell I care kung hindi malaki ang sahod ko. I just want a peaceful living na kaya kong buhayin ang sarili ko, na kaya kong bilhin lahat ng gusto ko at kaya kong bigyan ng magandang buhay ang pamilya ko at magiging pamilya ko.

Muling pumatak ang luha mula sa aking mga mata habang kumikirot ang aking dibdib. ‘Tama siya, indi matutuwa si Mama kung magpapakamatay ako. . . Hindi ko pa oras na mawala sa mundong ito. Paniguradong mayro’n pa akong purpose o mission sa mundong ito.’

Tang ina lang dahil nasasaktan pa rin ako. Pero imbes na dagdagan ang mga katanungan sa aking isipan at ang sakit ng saloobin ko ay pinili kong magfocus nalang sa kung ano ang purpose ko kung bakit ako nandito. Sana lang ay malaman ko na agad para matapos na rin itong bumabagabag sa aking isipan.

Isiniksik ko rin ang mukha ko sa balikat niya habang mahigpit rin siyang niyakap. I want to be a good person. I don't want to waste this beautiful life that has given me for the second time. Life is precious, so let's not waste it. No matter how hard life may be, but always think the good side. The goals. The plans. The things that makes us happy. Let's all see the purpose why we are living.

“I just want to talk to him about what I really want to do. Gusto ko na ring mag-set ng direction, para malinaw kung anong magiging takbo ng buhay ko dito.” Matagal na akong nag-isip tungkol dito. Hindi pwedeng basta na lang akong umuwi at magpahinga nang walang plano. Hindi ako ganon. Kailangan ko ng bagong purpose, bagong routine, bagong mundong bubuuin ko dito sa sariling bansa.

"You told me na paglaki mo hahanapin mo ako para bumawi ka sa akin pero ilang taon akong naghintay hindi mo ako hinanap. I even tried looking for you but I guess I should have tried harder. For years your eyes keep haunting me. I couldn't forget you and I couldn't explain why I am thinking of you." "I thought my life is complete. I can go anywhere I want, I enjoyed my life to the fullest but when I met you I found my purpose. You gave meaning to my life, you bring out the best in me, Baby. With you I found my purpose. With just your smile, my day is complete."

A shallow smile made its way to her lips. "Funny, right?" Sunshine continued. "Pero alam mo, Yamirah, get used to all the obstacles. It is indeed hard to fight and harder to survive. But why do we keep on going? Because we're playing our purpose. It's to live. That's our purpose. To live." Yamirah smiled and took her deepest sigh. "Thank you." But simply living is not my purpose. It's to live happily. And I know, the universe know, that I don't deserve to be happy.

Handa sila silang lumabas sa oras na mabuko na ang totoong pakay ko bakit ako bumalik. Paghihiganti sa paraan ko at paraan naming lahat na tinapakan at inapi ng pamilya Tate. Yun ang tunay na layunin ko sa pag babalik ko wala akong pakialam sa masasagasaan ko ang pinaka importante sa akin ang mission ko. Ang pabagsakin ang pamilyang sumira sa buhay ko at sa mga taong inapo nila. Umiling ako at inalis ang lahat ng panget na naiisip ko kailangan ko mag focus sa main goal ko.

"Bakit naman?" "Kasi.. sa isang iglap, binago mo ang buhay ko. Para bang naging magaan na lang ang bawat problema sa tuwing kasama kita." Sinikap niyang lumihis ng tingin dahil batid niya na kusa nanv papatak ang luha sa kaniyang mga mata. "Hay, basta! Salamat. Hindi ko alam, kung ano ba talagang purpose ko sa buhay mo. E, isa lang naman akong band vocalist na sinungitan ka noong una."

he said, still pointing his gun at me. I almost agreed back then, that I have no reason to live. Even though I wasn’t living my life in a meaningless way, I still feel unsatisfied, there’s much more inside of me I want to express and I wanr to do. When you face death it was like looking at the mirror in which the true meaning of life is reflected, We all die, but the goal isn’t to live forever.