My Secret Bride の小説・ストーリー

Matanong nga ang information niya kay Secretary Lee kung ayaw niyang magpakilala sa akin ng maayos. Nagbago na ang music, at ang bride na ang pumapasok. Ang saliw ng musika na parang graduation march. Ngayon, heto din ang wedding march na maghahatid sa kanya sa susunod na kabanata. Sana nga, wedding muna bago baby. Para wedlock ang baby. May basbas. Bumukas ang pinto. Liwanag ng puti ang sumilay sa amin. Nakangiti ang bride. Ngunit may mali…

Pinagmasdan ko ang aming magkasiklop na kamay. "You should get married to Thalia." Giit ko. "Bagay kayo." "I don't love Thalia anymore so no marriage will happen if you're not the bride." I scoffed again. My eyes heated. "Tanga. As if ikakasal tayo." "We can do secret weddings." Mahina akong natawa. "Baliw." "I'm not joking. Huwag kang tumawa." I rolled my eyes. "Ayaw ko ng secret weddings."

"Andromeda, don't make me wait another minute. I'm dying." Muling tumugtog si Hanna. Isa pang instrument ang maririnig-ang organ. Tumutugtog na rin si Clint. Ang awiting Love Doesn't Asked Why ni Celine Dion ang sinasabayan niyang tugtugin gamit ng organ. Sa sahig ay nagkaroon ng usok. Tila unti unting ibinuga ng lupa ang isang diyosa ng kagubatan dahil sa mala engkantadang paglutang ng bride. Suot ng bride ang napakaputing wedding gown na may habang sampong metro mula sa kaniyang talampakan. Dahil sumabay sa hangin ang paglutang ng bride ay tila lumutang din sa ere ang gown. Naikalat din sa venue ang napakabangong amoy. Ilang segundo rin sa ere ang bride bago dahan dahang lumapag ang kaniy

I was literally crying as I get off the small red velvet box out of my pocket. Damn, I didn't know that I can cry this lot in my entire life. "Jandie Mendoza, my secretary, the girl who hide the billionare's heir. Will you marry me?" I asked emotionally, looking at her hazel brown eyes straightly. Nakakatawang isipin na tulad ng isang pelikula ay bumagal ang lahat. Nabingi ako sa paligid at tanging s'ya lang ang naririnig.

Sobrang dali ng panahon ang dami ang nangyari. Katulad na lamang ang kasalanan na magaganap sa amin ni Cross ngayong araw. Isa ako sa pinakamasaya na babaeng ikakasal. I will marry the man that I love. Tinignan ko ang sarili ko sa salamin. Ang maid of honor ko ay si Caren at isa sa mga bridesmaids ko si Ayesha. "I'm thrilled. And excited na makita ka na nakasuot ng wedding gown," sobrang lapad ng ngiti ko ngayon.

Sagot ng kanyang secretary habang inililista lahat ng gagawin sa kanyang mini pad. "Who will be Don Giovanni's bride po pala, sir? Baka po kasi itanong ng planner bukas ang names." Nalilitong tanong ng secretary. "It's Yiel Lastra." "Yung babaeng kinukwento niyo po lagi?" "Yeah." Nakangiting tugon ni Don Rafael.

Isang detalye na, sa hindi nila alam, ay magdadagdag pa ng kakaibang kulay sa date na iyon. “Ang tema ng secret room na ito ay escape marriage,” paliwanag ng staff bago magsimula ang laro. “Kayo ay gaganap bilang mga tagapagmana ng dalawang pamilyang may malalim na alitan sa dugo. Sa kabila nito, lihim ninyong minamahal ang isa’t isa. Dahil hindi kayo maaaring magsama sa liwanag ng araw, nagpasya kayong tumakas at talikuran ang kasal na itinakda ng inyong mga pamilya.”

"No sir! she's not his fiancee. She is his secretary." "Huh?" Nagulat ang mga lalaki dahil akala nila na siya ang fiancee nito. Balita nila na napakaganda ang fiancee ni Kristoff at isang model pa. Nagsalita rin si Abby, "Yes, I am not his fiancee. Im his secretary." "We really thought. But you are so pretty! You are like a goddess!" "Thank you sir! I am so flattered." Tinapik ng isa sa mga lalaki ang balikat ni Kristoff at pabirong bumulong ito, "Watch out Mr. Kristoff! You have a lovely secretary. Don't you dare to fall!"

Nakangiting sambit nito. Tumayo na siya at kinuha ang gitara na nakasandal sa gilid. Inayos niya lang ito at nagsimula ng tugtugin ang Queen of my Heart by Westlife. “So here we stand in our secret place Where the sound of the crowd is so far away You take my hand, and it feels like home…..~”

naputol pag sabi nito ng may biglang bumuhat sakin na pa bridal style "Five minutes is already done" sabi nito sakin "At ikaw thank you sa pagbalik ng wallet sa asawa ko, you can leave" sabi ni Cody tska naglakad paakyat kaya napatingin ako kay Nathaniel na medyo gulat yung expression, duh sinong di magugulat magkaklase kami tapos mag asawa pala mygod!