My Teacher My Hero の小説・ストーリー

Ayon ang mga nakakainis, ang mga makikitid ang utak. Umalis na sila ro'n sa pinto dahil dumating na ang teacher namin. Tuloy-tuloy ang lesson at quizzes kaya todo focus ako. "Good bye, class. See you next week," paalam ng last subject teacher namin. Nagligpit na ako ng mga gamit ko. Excited na ako sa weekend! Marami akong time papunta sa ibang mundo.

But I'm so proud of her, because despite all the trauma she experienced, she still managed to go on with her life. "Si Selene alam ko, gusto niya maging teacher. Siguro ang ganda at ang bait na guro ni Ningning ano? Alam mo yung teacher na maganda na, malambing pa. Yung tipo ng guro na hindi matatakot ang mga studyante niya? Sa ganda ni Ningning, sigurado akong madaming estudyante ang gustong maging teacher siya." Ngiti lang ulit ang ganti ko sa kanya.

Specially those beliefs that she always pursue and fighting for, a fair justice for our school and its students, an encouragement she showed us to stand to our feet and don't let anyone 'to humiliate ourselves. This was my first time in my life i saw a hero? Well not bad to call her a hero. She stand and defending someone from humiliation. As they goes saying not all heroes wearing a cap it's just that... It's simply A woman.

sagot kaagad ng teacher ko sa akin. "Ma'am, coffee po." sabi ng yaya ko napalingon pa ako. "Thank you," sagot ng teacher ko sa yaya ko bago umalis sa tabi namin. Tinuruan ako hanggang sa matapos binigyan niya ako assignment at aralin. Inunat ko naman ang dalawang kamay ko umalis na ang teacher ko kaagad kong inasokaso ang naiwang aralin at inaabutan na lang ako ng yaya ko nang inumin.

Well, I hate history, but I need to learn everything even the things I hate. A teacher should be flexible. Isa pa, nabalitaan ko na after this school year ay may aalis na teacher for retirement, he's a history class teacher and we only have two or three history teacher including him so, I bet they'll ask someone to help to teach that subject. They might choose me. So at least I'm ready. "Ma'am!" Natigilan ako sa paglalakad at nilingon ang nagsalita. "Mr Tamayo," bulalas ko at hinarap siya. "What is it—"

Mamimiss ko si ma'am pero hindi ko dapat ito maramdaman gaya ng ibang teacher ko dito. Paborito ko si ma'am Juyeth dahil sila ang nagturo sa akin ng ibang bagay na hindi ko alam. Simula nong nagsimula kami, pinaliwanag niya sa akin lahat hanggang sa naintindihan ko na at napatanong sa sarili kong bakit ako kinulong nila mommy. Wala akong alam dati pero binigyan ako ng kunting kaalaman ni ma'am Juyeth kaya may naintindihan na ako kahit kunti.

tanong sa akin ng isa kong student. “I’m okay,” nakangiti na sagot ko sa kanya. “You looked sad po kasi,” sabi pa niya kaya naman hinaplos ko ang buhok niya. “Hindi po, hindi po ako sad. May iniisip lang si teacher,” sagot ko sa kanya. “Ano naman po, teacher?” nakangiti na tanong niya sa akin. “Secret po,” sagot ko sa kanya. “Teacher, next sabihin mo na akin ha. Bye na po, dito na po ang sundo ko.” sabi niya sa akin.

Napailing na lang si sir. "Too bad, magiging prof niyo si Professor Uno Montereal," nakangiting sabi ni Professor Emre. Nagsigawan ang mga babaeng kaklase nila sa narinig. Biglang bumilis ang tibok ng puso ni Hatice. She also felt excitement and anticipation. What the, why was she feeling like this? "Suwerte ka pala. Araw-araw mong makikita si sir pogi. May chance ka pa. Maghintay ka na lang na makagraduate tayo," biro ni Nana sa kanya.

“I drew…” itinuro niya ang larawan, “…my Daddy.” Tahimik ang lahat. “Bakit siya ang hero mo?” tanong ng teacher. Napatingin si Oliver kay Dylan. Pagkatapos ay ngumiti. “Kasi…” “Hindi niya ako kadugo.” Nagulat ang ilang magulang. “Pero…” Nagpatuloy siya. “…pinili niya pa rin akong mahalin.”

Sinusubok talaga ang pagiging ulirang guro niya. Ilang araw nang absent ang isa sa kaniyang estudyante. Hindi sumasagot sa tawag at hindi rin nagre-reply sa messages niya. At bilang adviser ay hindi siya mapakali. Kilala niya ang mga estudyante niya at ramdam niyang may problema ang bata. Kaya heto siya ngayon, tinutupad ang saying na “My Teacher, My Hero”. Kahit sinusubok ng panahon ay pinilit pa rin niyang puntahan ang address na nasa student records.