Myself Quotes Short Novels & Stories

Napabuntong hininga ako at akmang aalisin na ang make-up ko nang maalala ko ang sinabi sa akin ni Samarah noon sa mismong kwartong ito rin. “Do it for yourself, kung hindi magustuhan ng mga tao sa paligid mo yung pabgagabo mo, t*ng*na nila. Ang importante masaya ka.” Napangiti ako saka ipinagpatuloy ang pag-aayos. Kahit puro kalokohan ang lumalabas sa bibig niya, minsan may naliligaw din talagang maganda-ganda. “Anong nginingitimo dyan? Mukha kang t*nga.”

he teased, leaning forward across the table. Agad namula ang buong mukha ko. Ramdam ko ang matinding init sa pisngi ko na tila ba sinilaban ako ng buhay. Peste ka, self! Pa-hamak ka talaga! "Asa ka! Gutom lang ako sa pagkain, hindi sa 'yo! Masyado kang bilib sa sarili mo!"

“Hindi mo kailangang magmadali ngayong araw o bukas. But when the time comes that you decide to stand up for yourself, remember that you are not doing anything wrong by simply being who you truly are.” Bumuntong-hininga siya nang malalim, at sa pagkakataong ito, mas magaan at mas payapa na ang kaniyang mukha. “Thank you, Amalia. You don't know how much this conversation means to me. This is the very first time I've ever said those words out loud to another person.” “I'm deeply honored that you trusted me enough to share your truth,” sagot ko habang itinataas ang aking baso. “Here's to freedom and finding ourselves.”

“Sus, we’re not halfway there yet. Marami pang pwedeng mangyari sa buhay natin. Madadapa pa ulit ako ng ilang beses, iiyak, at matatalo pero ang importante ay hinding-hindi tayo susuko. Life is a game and you gotta be a player. You may not always be a winner but be sure to be a fighter. Walang imposible sa taong may pangarap at nagsisikap.” “Motivational speech pala ang pakay mo kaya ka nandito ha...” She laughed along with me. “Pero thank you, siswa. Nakakalakas talaga ng loob iyong mga words of wisdom mo lalo na at alam at nasaksihan ko lahat ng mga pinagdaanan at nilagpasan mo sa buhay. You are someone truly worth emulating, Toyang. Kaya dapat ay bilib at proud ka rin sa self mo no!”

Sambit ko na halos humagulhol na. "You give interest in everything that I do and you always encourage me that I can do better. I am so much comfortable with my own skin when I'm with you, as I can be myself na walang panghuhusga galing sa'yo.These things are all enough to say how much of a great person you are,"

pagpapakilala ko. “What is your motto in life?” tanong ni Ma’am. Motto? Wala akong alam sa motto motto na ‘yan! “What the f*ck!” mahinang mura ko. “Ah... my motto in life is…” huminto ako saglit para makapag-isip ng sasabihin. Nang may naisip na ako ay saka pa lang ako nagsalita. “Life is too short, don’t make it even shorter,” sagot ko.

Mabilis ko ring iwinaksi agad sa isipan ko ang mga iyon dahil ako lang yung mahihirapan ng sobra sa huli. Maingat kong tinatampal ang sariling mukha. “Focus Faustina," bahagya kong tinapik ang mga pisnge ko. "You need to live now on your own.” Pagpapa-alala ko sa sarili. Iisipin ko nalang na sila yung mga tipong tao na dadating sa buhay para magbibigay ng ala-ala ngunit dadaan lang sa buhay.

Tipid akong ngumiti. 𝐼 𝑚𝑖𝑠𝑠 𝑚𝑦𝑠𝑒𝑙𝑓 𝑡𝑜𝑜. 𝐼 𝑎𝑚 𝑤𝑒𝑎𝑘 𝑒𝑛𝑜𝑢𝑔ℎ 𝑡𝑜 𝑏𝑒 𝑙𝑖𝑘𝑒 𝑡ℎ𝑖𝑠.

pahayag niya. Natahimik ako sa siniwalat nito at the same time naalala ko ang aking sarili dito. Tama din naman siya, hindi mo kaylangang ibaba ang iyong sarili sa taong ayaw sayo. Kung kami ang para sa isat isa magiging kami, yan ang moto ko na mukhang pati din siya.