Myself Quotes Short Novels & Stories

Kabanata 22: fooled If you don't love yourself, nobody will. Not only that, you won't be good at loving anyone else. Loving starts with yourself, of course. Hindi naman kasi iyon isang panandalian na bagay na kayang-kaya mo agad ibigay. Ang kaya mo lang naman ibigay para sa isang tao ay ang mga salita mo lamang, ngunit hindi mo kayang panindigan at iyon marahil ang aking kinatatakutan.

Takot na baka talaga ngang iniwan niya na ako. Pero lahat ng pangamba ko ay nawala ng pag lingon ko sa bedside table malapit sa kamang kinahihigaan ko ay nakita ko ang isang sticky note nakadikit ito sa basong may laman na tubig at puno ng yelo at isang tableta ng advil. "Life is like a mirror, it will smile at you if you smile at it." Good Morning! -AlatirisGirl ♥️ Hindi ko alam pero napangiti ako sa simpleng bagay na to kahit na alam ko naman na sa g****e niya lang nakuha Ang quote na to.

Life is short? "Para sa inyo, Va. Para sayo. Life is short. Pero para sa akin, it's too long for me already." Wika ko at malungkot na ngumiti sa kaniya. Napa-pikit ako at tumingala at hinayaan ang mga luha kong tumulo.

sabi ko " Hindi ako nag aalala sa kung ano man,at hindi ako natatakot sa kung sino man, Kaya kung nag aalala ka sa kaligtasan ko, I can also take care of myself." sabi naman nya "Kailangan ko paring Umalis." sabi ko " Not a problem to me" sabi nya " But let me get this straight. What exactly are you?"dagdag nya " I'm just a good for nothing" sabi ko

Muli na naman akong naiyak. "You don't need to be good for anyone or for me. Don't do it for anyone else, do it for yourself." Niyakap niya ako palapit sa dibdib niya. Binaon ko ang mukha ko doon, walang pakialam kung nababasa sya ng luha ko. Umiiyak pa rin ako. "Sana mahintay mo ako. Gusto ko maging karapat dapat sa 'yo balang araw."

Sino pa bang magre-remind sa akin ng ganun? Kung siguro may makakarinig sa akin baka iisipin nilang may saltik ako. This is how I motivate myself. Kinakausap ko ang aking sarili para palakasin ang loob ko dahil sino pa ba ang gagawa nun para sa akin? Minsan tuloy kahit ako natatawa na lang din sa sarili ko. Hay buhay nga naman. Ang hirap maging mahirap, pero ganun talaga.

Tumikhim mona ako bago ako nagsalita sa microphone. "Ang aking obra ay tungkol sa pag-ibig sa sarili," sabi ko sa mga bisita. "Ito ay tungkol sa pagtanggap sa ating mga pagkakamali at pag-aaral mula sa kanila. Ito ay tungkol sa pagmamahal sa ating sarili at sa ating mga natatanging katangian." Tumingin ako sa mga bisita at nakita ko ang interes at paghanga sa kanilang mga mata. Alam kong naintindihan nila ang mensahe ng aking obra.

Halatang hindi natutuwa sa mga nangyayari. "Don't dictate my body. I own this body. You're just my one persona. I know my self what is right and wrong!" inis niya turan. "I'm not dictating you. I just reminding you! Don't you know if you give to much love it can harm and kill other." "Just stop this fuck up conversation!" "Oh, 'yong nagsabi na siya na ang bahala pero tingnan mo ngayon. Unti-unti nang nahuhulog ang sarili," nanunudyo nitong bigkas.

Ngumiti siya. "Simple lang, nagtiwala lang ulit ako sa sarili ko kasi yung isang pagkakamaling nagawa mo hindi yun yung magdedefine ng buong pagkatao mo. Lahat tayo nagkakamali, nasa sa atin lang kung paano tayo babangon doon and I choose to trust myself again kasi kung hindi, wala na sana ako sa harapan mo ngayon."

Sabi ni Adam na nasa nakaupo sa gilid ko. "Hindi ko alam kung pinupuri mo ba 'ko o iniinsuoto." Madiin kong sabi sa kaniya, matalim ang mga mata sa kaniya. He chuckled. "You're just selfish most of the time." "I'm most definitely not!"