Novel & Cerita Nakakataba Ba Ang Lugaw

Saglit siyang natigilan, pero mabilis din nakabawi sa ngiti. “Pero sino ba ngayon ang luhaan?” sabay taas ng kilay. “Ako? O ikaw, na niluhuran, pinangakuan ng kasal, pero ang totoo… isa lang palang kasangkapan sa mas malaking laro?” Hindi ko siya sinagot.

KABANATA 25 Nagkakagulo ang lahat dahil sa nabalitaan nilang nawawala ako, iyong ang kanilang akala, at ang ilang araw na hindi ko pag-uwi ang siyang labis na nagpapabagabag sa kanilang isipan. "Bakit nagkakagulo yata ang lahat?" Nanlalaki ang mga mata ng bawat isa nang lingunin ako. Lahat sa kanila ay hindi mapinta ang hilatsa ng mga pagmumukha.

Yun nga lang ay babaero ito. Humawak ito sa baba. “Hindi ka pa ba nasanay? Ganito talaga kapag gwapo, palaging tumatakbo! Haha!” Halakhak nito. Napairap ang dalaga. Kung wala lang tao ngayon ay baka nasipa na naman niya ito dahil sa kahanginan

saad n'ya at mas humigpit ung yakap. Nabalot na naman kami ng katahimikan pero ko binasag ng isang tanong. "Louie, mahal mo pa ba ko?" tanong ko sa kan'ya. -------------------

Padabog s’yang bumangon sa kama ngunit napahinto din nang marinig ang mahinang pagtawa nito. Bakit ba pati ang namamaos nitong pagtawa ay parang nakakaakit? Huminga siya nang malalim. Kung ano-ano ang naiisip n’ya. Inaantok pa yata s’ya. “So, you mean if we’re okay, I can hug you?” Nanlalaki ang mga matang lumingon s’ya dito. “No way! Bakit? What are we para yakapin mo ako?”

Nagbalik na nga talaga ang tunay na Claver, nagsisimula na kasing lumamig ang simoy ng hangin sa mga pinagsasabi niya. "Dito na lang ako. Hindi naman din papayag kuya mo, hindi kami nag-uusap," sambit ko. Pero kung tinanggap ko ang sorry niya nag-uusap na kami, pero hindi e. Bahala siya. Magnanakaw pa ng halik. "Luh, LQ kayo? Wahahaha! Tama 'yan awayin mo si kuya." "Nakakapikon kasi siya."

Dalawang katawan ang magkahugpong sa ibabaw ng kama habang hindi magkamayaw sa kakaungol ang babae. Parang tubig na nag-uunahan na sa pagpatak ang luha sa aking mga mata. Ilang saglit din akong nakatitig sa dalawang hubot-hubad na katawan na abala sa ibabaw ng kama. Enjoy na enjoy silang dalawa samantalang heto ako…durog na durog.

Lumalaki ang ulo. Kaya sa mga Eva na kagaya ko. Naku po. Wag kayong magkandarapa na humabol sa mga lalaki. Hayaan niyo sila. Masusugatan lang ang mga tuhod ninyo niyan eh. Tignan mo si Kuya. Instant na tinataboy ang mga babaing umaaligid aligid sa kanya at nagpapakita ng pagnanasa. Wala epek sa kanya.

"Mabuti naman na uuwi ka na diba?" Bakit kailangan niyang bumaba ng sasakyan kung uuwi si Luke? Hindi ba nakatira sila sa iisang bahay? Sa isiping iyon, napaawang ang labi niya at isinandal ang ulo sa balikat nito. "Ipagpapatuloy mo pa ba ang pagpapanggap na hindi mo ako kilala dahil lang sa hindi kita pinapatawad? Pinapatawad na kita ngayon. Tumigil ka na sa pagpapanggap."

Nakaka-inggit si lola pa’no nya nagagawang ngumiti kahit nahihirapan sya? "Apo?" "A-ah yes lola?" "Ang lalim ng iniisip mo, sino yan?" "Wala po lola, wala po" pagtanggi ko na naman "Tungkol ba yan sa pag-ibig?" "p-po?" "Pag-ibig ba ang dahilan kaya nababalot ng lungkot yang mga mata mo?"