Nakakataba Ba Ang Lugaw Novels & Stories

More tears fell. Niyakap ni Luca ang dalaga para iparamdam dito na totoo ang sinasabi niya. Hindi siya galit. Nagulat lang siya. Pero para kay Luca, mas mahalaga kung ano sila ngayon. Nakapatong ang baba niya sa ulo nito habang marahang hinahaplos ang likod nito.

Matibay pa naman siguro ito para i-cater ang dalawang tao, bahala na. "What are you doing?" tanong ni Luca sa kanya pagkatapos niya itong tulungan na umupo sa papag. "Mukhang bubuhos ng malakas ang ulan, sumilong na muna tayo dito. Ano, kaya mo pa ba? Masyado bang makirot ang sugat mo?" Umiling ang binat. "I'm fine. I can handle it." "Sigurado ka ba? Natatakot ako, hindi kaya ahas ang kumagat sayo doon sa ilalim ng tubig?" Hindi naman kasi ganun ka init ang tubig sa spring kaya pwedeng may ahas doon.

"Nag enjoy ba ang mga apo ko?" "Yes lolo. At ang ganda pala. Ang dali lang pala magpalipad. Sa una lang kapag mababa. Parang babagsak din sa lupa. Pero kapag nasa taas na. Para na siyang ibon lolo na malayang lumilipad." "Good. Ano ang gusto niyo sa hapunan para maipaghanda na natin bago kayo umuwi." "Anything lolo." Sabay na sagot ng kambal dito.

Ano ang nangyayari? "Ano ang ibig mong sabihin, may darating na gugulo sa akin?" naguguluhang tanong ni Esteban. Logically speaking, hindi pwedeng may ganoong bulag na lalaki sa Laguna ngayon, at marami na silang grupo, maliban na lang kung baliw ang mga taong ito.

Ang malawak na puwersa ng netizens ngayon ay hindi pumapansin sa tsismis lumalaban sila, nagtatanggol, at sinasabing hindi dapat basta husgahan ang isang ina batay sa kuha ng ilang larawan. “May mga nagluluto rin ng parehong lugaw na nagsasabing: unang ilahok ang pitong uri ng pagkaing-dagat para may lasa, at para hindi dumikit ang bigas sa palayok, haluin ng dahan-dahan at banayad nang apatnapung minuto! Ang pinaghirapang lugaw ni Andrea, sinasabing 'pagkaing baboy' ng kanyang anak?

reklamo ko. “Sorry... dahil siguro sa pwesto natin kagabi... masakit ba?” hinimas n’ya ang balakang ko sa ilalim ng kumot at minasahe ito. ”Ang sarap naman n’yan, pa hug na rin!” inabot ko ang balikat n’ya. “H-hug?” react ni Louie, “Matapos nang ginawa natin kagabi, gusto mo pa umulit ngayon?!”

Ang isang taong determinado nang lumayo ay mahirap nang hawakan pabalik. Naiwan siyang nakaluhod sa malamig na sahig, humahagulhol. Ang luha niya’y dumadaloy na parang ulan, at ang dibdib niya’y sumisikip sa bigat ng katotohanan. ‘Bakit ko ba pilit inaagaw ang isang bagay na hindi kailanman akin? Ito tuloy ang nangyari sakin.’

Muling bumagsak ang luha ni Klarise. Napatayo siya at naglakad papunta sa bintana, nakatingin sa kawalan. "Alam mo ba kung anong pinaka-masakit? Hindi ko man lang siya nahawakan. Hindi ko man lang siya nayakap." Lumusong si Louie sa lungkot na bumalot sa buong kwarto. Lumapit siya sa asawa at mahigpit na niyakap ito mula sa likuran.