Novel & Cerita Nakakataba Ba Ang Lugaw

Natawa na lang ako. “Are you laughing at me?” she asked with a frown on her forehead. Magtataray na naman sigurado ito. “Oo, nakakatawa accent mo. Ang sagwa.” “Sag–wah?” Puta! Ano bang klaseng mga Tagalog ang alam lang nito? “Hey…” inis niya akong tinitigan. “Nilalabasan o lalabasan when used in doing sex* means cumming*…” parang ewan na paliwanag ko.

KABANATA - 10 Love tara na sabay na tayo maligo, para maka pag-almusal na tayo, bulong ko dito, parang wala na itong balak bumitaw sa pagkakayakap sakin. Hmmm sabay tayo? tanong niya na may pananabik. Landro baka naman sa banyo gawin ulit natin to, pwede ba dito lang natin gawin sa kwarto? pang uuyam nito, napakahalakhak ako sabay siil sa leeg niya, kiliting kiliti ito sa ginagawa ko. Tama na nga Landro tara magbihis muna tayo bago tayo lumabas, wika nito.

nakikiusap kong bigkas. Oo, masama ang loob ko pero hindi pa dumating sa punto na naisin kong mamatay na lang si Luigi dahil sa panluluko nito sa akin. Hindi ganoon iyun at hindi ako ganoon kasamang tao para pangarapin iyun., "Tsk, mahal mo pa rin siya? BAbalik ka pa rin sa kanya pagkatapos ng lahat-lahat?" salubong ang kilay na tanong nito sa akin

nakabusangot nitong sambit. Pagkatapos ay malakas nitong isinara ang pintuan. Kung hindi lang siya agad nakaatras, ay baka natamaan pa ang mukha niya. Lulugo-lugo siyang pumasok sa kwarto ni nanay Lita. Pakiramdam niya ay hindi siya makakatulog ngayong gabi dahil may ibang babaeng kasama ang kanyang asawa

Hindi ito luha ng lungkot, kundi ng ginhawa—ang uri ng luha na bumabagsak kapag sa wakas ay natagpuan mo na ang kapayapaan na matagal mong hinanap. Sa gabing iyon, habang naglalaro ang mga anino ng buwan sa kanilang paligid, alam nilang pareho na hindi pa tapos ang lahat. Marami pang kailangang harapin, marami pang sugat na kailangang tuluyang maghilom.

Lugaw iyon pero may hinimay na manok, itlog at ilang veggies. "Mainit ka pa rin," komento niya matapos kapain ang noo ko. "Akala ko makakaisa ako mamayang gabi." Nanlaki ang mga mata ko at naudlot ang pagsubo ng lugaw. Balak ulit niyang magtalik kami mamayang gabi? Dapat ba maraming beses 'yong consummation of marriage? Bahagya akong ngumuso. "Saka na lang 'pag wala na akong lagnat," sabi kong nagba-blush.

Lalo na ang alaala na tumulong din ito noon sa mga dating nasalanta ng bagyo. Nakagat ko ang pangibabang-labi. Babawi ako sa asawa ko. Ibibigay ko rito ang pag-aarugang nararapat. Sana hindi pa huli ang lahat. "Ma, pwede ko bang makita ang asawa ko?"

tanong ng esperetista na kinangiti ko. “Anong hindi mo makita? Pinagloloko mo ba ako? Totoo ka ba o nanloloko ka lang?”galit na tanong ni Nacho. “Hoy, isa ako sa magaling na esperetista, huwag mo akong sabihan na manloloko. Totoo ang sinasabi ko na may humaharang. Dapat segundo palang kapag nahawakan ko ang sugat mo, makikita ko na dapat ang kaluluwang nanakit sa iyo, pero dahil may humaharang, hindi ko makita tuloy kung sino ang kaluluwa na ‘yan,” paliwanag ng babaeng iyon na tila takang-taka ngayon. Ano naman kaya ang ibig niyang sabihin na may humaharang?

Hinipan ko muna ang lugaw bago kainin. May naalala tuloy ako sa kinakain ko. T_T Nung nagpapanggap ako na nilalagnat ako, pinaghanda ako ni terra ng lugaw na sobrang anghang. Hayy! If I could only go back in time T_T Susubo na ulit sana ako nang makita ng mga mata ko ang isang babaeng nakaupo sa bench katabi ng puno. Hinahampas-hampas niya ang kanyang dibdib kaya napakunot nalang ang noo ko. Nakakacurious ang babae na 'to. May sinasabi siya pero hindi ko naman masyadong maintindihan.

hindi maipinta ang mukha ng matanda. "Pu-puro luya?" napaisip siya bigla. Kanina, nagluto siya ng lugaw ngunit hindi iyon masarap, kaya nagpaluto ulit siya kay Manang. Pero.. paano niya nabigyan ng puro luyang lugaw ang ina? Naisip niya si Eli.. ang batang iyon talaga! inis niyang sabi sa sarili.