Novel & Cerita Nakakataba Ba Ang Pancit Canton

Inilabas din ang bagong lutong pancit canton kaya umorder na rin ako ng isa. Pagkuwan ay naisip kong i-video call si Abe. “Baka may gusto kang ipabili?” tanong ko sa lalaki at ipinakita ko pa ang mga bagong lutong ulam. “‘Yung pancit na lang, Love. Mukhang masarap!” sagot niya. Nanlalaki ang mga mata ng babaeng nasa counter na narinig ang tawag sa akin ni Abe. Nagkunwari akong hindi napansin ang reaksiyon niya.

iritang saad ni Seb. "Bakit? saan ba gawa ang french fries, ha?" "E di sa french!" tugon ni Seb at natawa na lang din kami ni Niccolo sa kaniya kasi bakit french? hindi ba dapat france? At sa huli, ang aming naging ulam ay ang pambansang ulam ng mga pinoy...ang pancit canton, sweet and spicy flavor. Habang nasa gitna ng pagkain, ikinuwento ni Seb ang naganap sa amin kanina kay Niccolo.

Kapag ganitong oras at wala ang Mommy niya ay natutulog na ngayon si Manang Fe. “Kumakain ka ba ng pancit canton?” Natatawa niyang tanong kay Kent nang makita niya sa mesa ang tatlong pancit canton na nakapatong sa mesa. Iniisip pa lang niya ang maanghang na canton ay biglang kumalam ang sikmura niya. “Tulog na kasi siguro si Manang, nakakahiya namang gisingin. Tayo na lang for sure ang gising ngayon.”

Nandidiri ko naman itong tiningnan at nang makita niya iyon ay natawa na naman siya. "Safe bang kainin ito? Hindi ba ako magkakaroon ng acute digestion dito?" tanong ko sa kaniya dahilan upang magtaka siya. "Hindi ka pa nakakakita o nakakakain ng pancit canton?" tanong niya habang ang kaniyang mga mata ay nanlalaki dahil hindi siya makapaniwala sa sinabi ko. "Grabe! Sikat na sikat ang pagkaing ito sa Pilipinas. Kaya papaanong hindi mo alam ang tungkol dito?" muling tanong niya at sumubo ng pancit canton na tinatawag niya. "Siguro laking yaman ka o naga feeling mayaman?" Tumawa siya ngunit nang makita niyang seryoso ako'y tinigilan na niya iyon. "Mayaman ka?!"

Pinuntahan ako ni Uncle River dito sa kusina para tulungan akong magdala ng tray sa garden. “Oh, ito na ang pancit canton na niluto ni Janessa,” sabi ni Uncle River nung sabay kaming pumunta sa garden. “Salamat, Janessa,” sabi naman ni Kuya Donato na nag-request ng pancit canton. Bumalik ako sa kusina para isalin naman ang natirang pancit sa plato namin ni Tita Merbella. Habang ginagawa ko ‘yon, sinundan ulit ako ni Uncle River dito. Bigla niya akong hinila sa may gilid.

“Tingnan ko nga kung kakainin mo ‘yan.” Tiningnan ni Mateo ang plato. Napakunot-noo siya. Hindi nga ito nagbibiro ng sabihing hindi siya magaling magluto. Ang pancit canton ay nagkaroon ng sabaw at ang itlog ay mukhang galing sa laban dahil hindi makinis ang pagbabalat. Ito na siguro ang pinakamalala niyang kakainin sa buong buhay niya.

Talagang pulang-pula na ang pisngi ni Leonardo at nakikita iyun ng dalawang mapang-asar na matanda. "Leon, kailangan mong bumili ng pancit Canton para kay Zenny. Paborito niya kasi iyun." Kinindatan ni Z ang don. "Mahal ko, ipagluto mo naman ako ng pancit Canton." Beterano din sa pang-aasar si Z.

"Opo. Wala po si Linda kaya't mag-isa lang siyang pumunta rito." "Ganun ba? Sandali lang, puntahan ko lang. Ikaw na muna ang bahala," dagdag niya pa. Nagtungo na ako sa food section. Tiningnan ko ang listahan at napahinga ng malalim. Naningkit ang mata ko sa nabasa. Bakit ang hilig ni Linda sa pancit canton? Hindi ba't masama iyon kay Lolo Kiko kapag inaraw-araw ang kain no'n? Last week, ganito rin ang binili nila.

Hindi pwedeng puro kape at pancit canton ang buhay… kahit na pancit canton talaga ang bagsak most of the time. Dala ang cellphone ko, lumabas na ako ng kwarto namin ni Chandler at dumiretso sa kusina. Tahimik ang buong unit, yung tipong maririnig mo yung sarili mong yapak sa sahig. Nilapag ko ang phone sa dining table bago naglakad papunta sa ref. Pagbukas ko nito, sinalubong ako ng malamig na hangin at ilang laman na mukhang wala ring ganang kainin.

Kaso ay naging panauhin niya ito ngayon. “Wala akong ibang pagkain dito kung hindi noodles lang.” hindi na makatingin na tugon niya dahil iyon ang totoo. “Okay na ‘yun…” Bantulot na tumalikod si Piper at tiningnan ang tupperware niya na nasa ilalim ng higaan kung saan siya nag-iimbak. “Pancit canton na lang pala ito, wala na ako noong noodles na may sabaw.”