Never Mind In Tagalog Novels & Stories

Pinindot niya ang answer button at tinapat sa tainga. "Hello, Gabby," tila nanggagaling sa malalim na balon ang boses ni Miguel. "Bakit?" parang lumundag ang puso niya nang marinig ang boses ng binata. "I really miss you right now. I can’t sleep because it hurts knowing you’re mad at me. Balak ko sanang intayin ka makalabas kanina sa comfortroom pero alam kong galit ka," ang boses ng binata ay nagsusumamo sa kanya.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

Sigaw Nito! " OO! KASANALANAN KO NA ANG LAHAT HEART! KASALANAN KO KUNG BAKIT NABULAG KA! KASALANAN KO KUNG BAKIT NAGTITIIS KA SA DILIM. KASALANAN KO ANG LAHAT DAHIL HINDI KITA PINAGLABAN!. PAKIUSAP HEART PINAGSISIHAN KUNA ANG LAHAT! MAHAL KITA HEART AT HINDI MO LANG ALAM KUNG ANO ANG GINAGAWA KO MAKITA KALANG AT MAHANAP. MAHAL KITA HEART! ALAM KUNG HULI NA ANG LAHAT! PERO HINDI AKO SUSUKO! MAHAL KITA AT HANDA KITANG IPAGLABAN AT BAWIIN! MAHAL KITA". hagulgul ko sa harap nya!

Beach 0.2 "Ang daming nag bago" Bilaang sabi niya sa tagal naming pananahimik.. nakikinig lang ako sakanya "Maraming nag bago sayo at marami ring nag bago saakin sa ilang taon nating hindi nagkasama" Sabi nito at huminto ng ilang sandali bago nagpatuloy "Pero may isang hindi nagbago saakin.. ang tibok ng puso ko" Seryosong sabi nito

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.

Niyakap niya ito ng sobrang higpit. Umiyak na siya ng tuluyan dahil sa bigat ng nararamdaman niya. "I'm okay... I'll be okay..just missing my Lolo.." "Isasama kita sa Team Building at magliliwaliw tayo. Forget all the people in Centro. " Tumango ito at pinunasan ang kanyang luha. "Thanks Khia.." 'I'll move on. This is just a temporary moment in my life..it will pass..yes, it will' bulong niya sa sarili.

“Leigh” “Leigh” “Leigh, totoo ba ang kumakalat na balita?” Umigting muli ang panga ni Leigh at kasabay noon ay ang pangngitngit ng kanyang mga ngipin sa labis na inis. “Shit! Hindi ba talaga nila ako tatantanan? Masyado silang interesado na malaman ang nangyari sa aming dalawa ng halimaw na ‘yon. Sobrang nakakarindi at nakakaubos na ng pasensya ang pangungulit nila!”

sagot nito “Salamat ma," sabi nito bago pinutol ang tawag “Hello? " sabi ng ina aa kabilang linya. “O, mabuti,at tumawag ka, " sagot nito sa ina ni Jennifer. “Anong Mabuti? tumawag yung anak ko sa akin dito may iba na pala ang anak mo, iniwan niya ang anak namin sa Pilipinas ng hindi manlang nagpapaliwanag sa amin, kung ano na ang nangyayari sa Kamila!" galit na sabi ng ina.

I was smiling then. Just a smile and the rain is gone Can hardly believe it (yeah) There's an angel standing next to me Reaching for my heart Just a smile and there's no way back Can hardly believe it (yeah) But there's an angel calling me Reaching for my heart Napamulat ako ng mata ng nagstop ang bus. Hindi ko tinanggal ang head set sa tenga ko at patuloy parin na pinapakinggan ito habang pababa ako ng bus.

"Matulog ka na nga lang diyan. Dami pang satsat eh. Akala mo naman. Napaka swerte mo at makakatabi mo ang Diyosa ng kagandahan for free." Nakangiting ani ng dalaga at puno ng kompiyansang aniya. "In your dreams." Mahinang ani ng binata. "Anong sinabi mo?" "Sweet dreams." Ulit ng binata. "Ahem, akala ko in your dreams eh. Kala mo ha."