Never Mind In Tagalog Novels & Stories

dagdag pa neto "Hindi Maari ayoko silang madamay pa" mariin pang sagot neto "Okay ikaw ang Bahala pero kapag may nalaman ka kahit ano lalo na sa nag iisang anak neto ay itawag mo agad saken maasahan ko Ba?" tanung neto

Para Naman akong nawalan ng tinik sa dibdib ng sinabi niya Yun napanatag Naman ako agad. " And I want a peace of mind, dito ko tatapusin sa gabing ito ang lahat ng mga iniisip kung Mali sa inyo and I hope Hindi niyo ako tatraydorin because my world is far from yours." Wika Naman Niya sakin. Ngumiti Naman ako at tumango tango sakaniya. " Naiintindahan kita sir, mahirap nga Ang buhay mo " wika ko Naman.

Halatang may lahi siya, slang ‘din kasi pagsasalita niya ng tagalog. “No it’s okay, sorry ‘din at hindi kita napansin.” Matapos iyon ay nag-sorry pa siya ulit at umalis na kaya nag-cr na ako.

"Paalam baby, magiingat ka sa pagmamaneho, mahal kita" ____________________ +Sorry for Grammatical Erros and Typos:) Enjoy Reading?

Pareho naming hindi alam. "Pumunta na lang tayo sa amin, Bebs?" tanong niya sa kalagitnaan ng katahimikan namin. "Sa inyo na naman?" "Yeah, magpractice na muna tayo. Pagkatapos ay mag-iisip tayo kung saan tayo pupunta." "Oh, okay." Muli na naman akong kinabahan. Inisip ko na lang si Mama at si Teedy. Magpapakatatag ako para sa inyo, hahanapin ko kayo.

“Namimiss ko na siya—“ “Kaso hindi ka miss?” Napatigil ako sa sinabi ni Yeon. “Sama ng ugali mo apat na mata!” Bulyaw ko at sinipa ang binti niya na ikinatawa niya. “What’s the tagalog of it na, wait, lemme think..” Nahawak pa siya sa tangos ng ilong niya. Mamula mula pa ang maputi niyang kamay. “Ah, pighati.” Sa inis ko ay tumayo na ako at kumaway patalikod tsaka ako bumalik sa condo ko.

bakit wala ka naman. Ma nakikita ninyo ba ako?ma nakikita nyo ba bangyayari sakin?subrang hirap na hirap na ako bakit ako nagkakaganito sinunod ko naman ang sinabi nyo na lumaki na nagpapakumbaba bakit ganito nangyari sakin?mayroon ba akong lalapitan?para mapigilan ako? Ma sana nandito nalang kayo...

Napatango na lamang siya at tinuon ang sarili sa harapan, sa mismong bangin na ilang hakbang na lamang ay mahuhulog na ang kanilang kotse. "Sorry, dahil sa katangahan ko muntik na tayong mamatay. Salamat din dahil napigilan mo ako." "So, sino na ang tanga ngayon? Ahahaha ano ka ba wala iyon, ayaw ko pang mamatay ano. Saka sayang naman kung mamatay ka na hindi mo pa siya nakikita. Kaya dali na! Pupunta pa tayo sa S.A. remember?"

--- --- --- --- "May bahagi pa ng kasunduan na hindi natin natapos." --- Nanlamig ako. --- --- --- Akala ko tapos na. --- --- --- Akala ko malaya na kami. --- --- --- Pero ang liham ng ama ko... --- --- --- Ay hindi pala isang pagtatapos. --- --- --- Isa pala itong paanyaya. --- --- --- Papunta sa lugar kung saan nagsimula ang lahat. --- --- --- At sa pagkakataong ito... ---

Hinding-hindi maibabaon sa limo tang nakaraang hindi man lang niya ako pinahalagahan, at hinayaan niya muli akong mawala sa kanya. Hindi ko naman pinagsisihan ang pangyayaring iyon, dahil kung nagpadala ako sa salitang pag-ibig ay baka wala ako sa kung saan ako ngayon. Kaya labis ko talagang ipinagpasalamat iyon sa kanya. “Hanggang dito na lang po tayo, Miss.” “Sige po, Manong. Ito po ang bayad, keep the change po.”