Never Mind In Tagalog Novels & Stories

Hindi niya macontrol ang sarili niya kaya kung kani-kanino sya sumasama. "Hindi ba ganon ka rin?!" he growled. Natawa ako. "Siguro hindi kayo masyadong nagkwekwentuhan ng kapatid mo ano?" "Ha?" Umiling ako bago ko pa maibuking ang sikreto ko. "Just forget it! Never mind!" "Anong never mind?! hindi mo sasabihin 'yun kung wala lang!" sigaw niya. Natawa ako at pinahid ang dugo sa mukha ko.

"Magkakaroon na rin ako ng pangtawag kay inay pag nagkataon" "Hey, hindi naman iyon big deal para matuwa ka ng ganyan" natatawa niyang wika. "Anyway, wait lang ha? Lalabas lang ako, nakalimutan ko kasing umihi eh" Excited na ako sa magiging cellphone ko!

sabay pitik pa sa noo ko "A--aray naman po nakasanayan ko na po kasi eh" "Isa pa iyan 'PO' na iyan ganun na ba ako katanda sayo hmm?" "Heheh Oo na, hindi na nga 'PO' oo nga pala kunti lang pala ang tanda mo saakin" napangisi pa ako Bumusangot na lang ito' ang cute lang ehh "Iniiba mo naman na ang usapan natin ehh"

Dalawang araw na kasi siya sa tabing ilog at nangangamoy na. I'm sorry gorang nadamay kapa tuloy sorry kong dahil sa akin namatay ka sorry. I'm sorry 'di ko nagawang iligtas ka I'm sorry gorang. Ma'am tama na po yan kailangan na nating umalis.

Ang pangit naman ata nun gamitin kapag matutulog. Good night? Haaa? Grabe nakakadamage ng braincells! Ang hirap magtagalog!Kasalanan to nang DepEd e!Dapat mas nagfofocus kami sa sariling wika! hindi, kasalanan rin 'to ng mga tao! Masyado kasing bigdeal sakaniya pag dika marunong mag Emglish kaya 'yan nakakalimutan na ng iba ang sariling wika!

I'm so sorry nag ma-madali na kasi ako e baka ma late ako. Sa sobrang pag mamadali ko may na bangga ako. I don't know who is she/he. While i'm walking so past i heard someone says "It's okay" in a deep tone voice. I stop for a few seconds to look at him/her but then i realize that i need to go at baka ma late ako. In a few minutes, naka rating na din ako sa classroom namin since malapit lang naman yung room namin sa pinag tambayan ko.

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

“Ayaw ko na. Madaya ka, Amaya. Nilalakasan mo ang pag-pitik sa noo ko. Isumbong taka kang Mama.” Destiny can't help but let out a low laugh. Tagalog at Bisaya na dialect ay pinagsama-sama minsan ng dalawa sa isang pangusap. Ang kaninang tawanan ay nauwi na naman sa pikunan. Nakaupo ang dalawa sa papag habang si Amihan ay haplos-haplos ang noo na pinitik ng daliri nang kambal nitong si Amaya.

nakangiti kong wika "Walang ano man. Isa pa, hindi na din naman ako sanay na malayo ka sa akin. At siguro, kung hindi mo ako isinama, uuwi nalang ako sa probensya at doon ko na lang hihintayin ang huling sandali ng buhay ko." nakangiti niyang wika Kaagad din naman akong napakalas sa pagkakayakap sa kanya "Ano ka ba? Ano po ba iyang sinasabi ninyo? Mabubuhay pa po kayo ng matagal at magsasama pa po tayo matagal, Manang." nakangiti kong wika

Natigilan si Patrick bago mariing napapikit. Tila ba bangungot ang pumasok sakaniyang isipan kaya na tigilan siya sa dapat sanang sasabihin niya. “Nevermind.” Naiiling na sabi pa nito. Kahit naman butas 'yon maputi naman singit ko ah? Hindi na masama. Ang masama e, 'yung alam na nga niyang butas ginusto pa niyang masilip ang dapat na nakatago nalang. Bastos s'ya! Pwedeng-pwede ko siyang kasuhan ng kamanyakan!