Night Quotes About Life Novels & Stories

"Sometimes the biggest distance between two people isn’t measured in miles… but in the lives they grew up living." --- Hindi ko namalayan kung kailan ako nakatulog kagabi. Pagkatapos ng nakakapagod na araw sa opisina, diretso akong umakyat sa kwarto at humiga. Hindi ko na nga nagawang magpalit ng damit bago tuluyang makatulog. Dahan-dahan kong minulat ang mga mata ko nang maramdaman ko ang sinag ng araw na tumatama sa mukha ko. Napakunot-noo ako habang nakatingin sa kisame.

Plural. This day is full of strange shits. We don't usually initiate two neopthytes at the same time. Pero mukhang iba ang sapak ni Trace ngayong gabi. Pinagsabay ang mga baguhang sina Nite at Isauis. On a normal day, I'll be giddy. Excitement will run to my blood but for some odd reasons, I find it bland. Naihilamos ko ang palad sa mukha habang nakatitig kay Nite, ang isa sa mga bibinyagan ngayong gabi. Sa isang mataas na upuan ito naka pwesto, nakabukaka.

"That's your problem. I know you can handle it." "Yes, but sino ka ba talaga?" Yinakap siya nito sa likod na ikinataas ng balahibo niya. "I don't have a name but I am the reason of your nightmare." She touched her head. "Once you open your eyes, you will forget me so no need of introduction. Never forget the lessons of this story, Eleuthera. You may be the best but you can't be perfect. Magiging mahina ka pero kailangan mo 'yon malampasan. Malilito ka pero kailangan mo magdesisyon para sa kinabukasan. Minsan sa buhay, may pagkakataon na mag-isa tayo at pinanghihinaan pa pero kung wala ka pang makapitan ay kapitan mo ang sarili mo. Hindi lahat ng oras ay masaya, hindi rin permanente ang sakit

“Sa effort. Sa sipag. Sa mga araw na hindi niyo sinukuan kahit mahirap.” Tumingin siya sa paligid—sa mga mukhang pagod pero masaya, sa mga mata na puno ng alaala ng overtime, ng deadlines, ng pagkakamali, at ng mga maliit na tagumpay na minsan lang nila napagdiwang. “Tonight,” dugtong niya, may bahagyang diin, “is your night.” May mga napangiti. May napasigaw ng mahina.

Panimula ko at mabilis na tumingin sa paligid. "What will life be like? what could i possibly become. It's a large world, short life and i'm just one of billions. I could make millions but that's something i cant promise In fact let's be honest chances are if you're nice and modest." Tahimik pa rin sila habang nakikinig medyo nawala na rin gaano ang kaba ko. "You'll be walked on and trampled into the ground when your knocked down you'll stay down and never noticed or found

Kumukutitap ang mga billboard habang sunod-sunod ang dumadaang sasakyan sa kalsada. Napakaganda ng siyudad sa gabi. Makulay. Buhay na buhay. Pero sa likod ng mga ilaw na iyon ay libo-libong taong kagaya naming pilit kumakapit para mabuhay. "Naalala mo no'ng high school tayo?" biglang tanong ni Nadine habang nakatingala sa langit. "Sabi natin paglaki natin magiging successful tayo."

Kung gano'n alam pala niya na ako ang nagbibigay ng mga notes na 'yon. Yes, ilang araw ko nang ginagawa 'yon simula nang malaman ko na pinagtangkaan niya ang buhay niya. Pasekreto akong nag-iiwan ng mga notes na may mga quotes about life para sa kaniya. Gusto ko siyang tulungan kahit sa simpleng paraan man lang dahil totoo ang malasakit ko para sa kaniya.

Hiram lang ang lahat kaya't habang nasa atin pa ay mas pagbutihin natin na ingatan at mahalin nang lubos upang kapag dumating ang pagkakataong kailangan na itong bawiin ay wala kang pagsisihan dahil naibigay mo ang pagmamahal na parte mo. Sa ngayon walang plano ang pumapasok sa isip ko at hindi ko alam kung ano ang susunod na gagawin ko, ang tanging nais ko lang ngayon ay ilaan ang buong buhay ko kasama ang mga taong mahal ko. Ang ikalawang buhay na hiniram ko ay ilalaan ko upang iparamdam sa mga tao sa paligid ko ang pagmamahal na dapat nilang matanggap, if you love them, tell them before it's to late.

Dahil mas mabuti na ang walang lamang utak kaysa walang laman ang tiyan. Pakiramdam ko, masyado ng mahirap mabuhay sa mundo... ang daming demand. Nakakalimutan na natin kung paano mabuhay. The plan is to live life... not just to breath. Napatingin ako sa pinto nang may kumatok. "Lux, may sulat para sa iyo," sabi ni Nina. Agad akong nagpunas ng luha at pinagbuksan siya ng pinto. Kinuha ko lang ang letter at saka sinara ang pinto. Ilang araw na akong iyak nang iyak dito. Hindi makatulog nang maayos. Napapanaginipan ko lahat ng ginawa niya. Naririnig ko bawat halinghing niya. Mababaliw na ako rito.

Paano niya muling pagkakatiwalaan ang taong itinago sa kanya ang pinakamahalagang desisyon sa buhay nila? “Ethan… I don’t know if I can ever forgive you. Every time I look at you, I’ll remember what I lost.” Sleepless Night Kinabukasan, hindi pa rin siya makatulog. Magdamag siyang nakatulala sa bintana, pinagmamasdan ang mga ilaw sa labas. Sa bawat kislap, naiisip niya ang buhay na hindi natuloy. At sa bawat pintig ng puso, nararamdaman niya ang bigat ng pagmamahal kay Ethan pagmamahal na sinasakal siya.