No Worry Mga Nobela at Kwento

Isa lang ho akong mortal at normal na babae at marunong akong mag-appreciate ng mga pinagpalang bagay-bagay. “Anak ng inatsarang títi! Sumaludo ang walanghiya!” Naibulalas ni Sheeva nang mangyari ang bagay na impit niyang pinapanalangin na huwag sanang mangyari. Hydrus was sporting a goddamn boner and his erection was bold. At the moment, Sheeva felt like there was a wild campfire inside her. Nahuli niya ang pagkunot ng noo nito. “I guess that's normal. Just ignore it. It will calm down in a minute.”

… Okay. Bakit parang iba ang dating noon? “Game loud,” mabilis niyang dagdag, parang nabasa ang expression ko. Napairap ako. “Grabe ka. Akala ko naman—” “What?” “Wala.” Umayos siya nang tayo. “One more thing.” “Ano?” “Don’t worry about social media.” Nanlamig ako sandali. “H-Ha? Bakit mo nasabi—”

Warning tone. Hindi mataas. Mas malala. Controlled concern. “I’m still here,” sabi ko. “I’m not leaving.” He didn’t relax. Mas naging alert siya. “Don’t do that,” he said. “Do what?” “Distance yourself without reason.” I frowned. “I’m just standing.” “Hindi.” Lumapit siya ulit. This time closer. Too close. Not aggressive. But urgent. Parang may invisible thread na humihigpit sa pagitan namin kapag lumalayo ako.

Kainis lang talaga. Napangiti ito, halatang nag-e-enjoy sa reaction niya. “I’m serious. I worry.” Napahinto si Maxine. Pilit tinitimbang sa sarili kung totoo ba ang ipinapakita nitong pag-aalala sa kanya. Hindi iyon tunog biro. Hindi rin tunog landi. Concern talaga. “Okay lang ako,” bulong niya. Tumango ito, mukhang satisfied naman ito sa sagot niya.

Seryosong sabi ni Tana. Napangiti naman si Zyrex kahit nasaktan na siya sa sinabi nito. Kahit hindi nito deretsong sinabi na rejected na ang anumang damdamin na meron siya para babae, masaya pa rin siya dahil alam niyang hindi nito nakakalimutan ang pinagsamahan nila. "It's alright. Don't worry it's up to me to handle this." Nakangiting sambit ni Zyrex.

"Ano?! Huwag!" [You don't want to see me?] "Hindi sa ganu'n. I mean, may trabaho ka riyan. Anong pinagsasabi mong pauwi ka na?" [You made me worried!] nanisi pa. [Uuwi ako.] "Eros! Ayos na ako. Hindi na mauulit. Nakauwi naman ako e. Ayos lang ako. Huwag kang OA."

[translation: I was worried about you. Napangiti siya sa turan nito. Naiintindihan niya kung saan ito nanggagaling and she’s not mad at all. “I’m fine. Don’t worry about me. Magpahinga ka na muna. Rest well, Yuen.” --

"After you get discharged. Sa FVC tayo uuwi. Nagustuhan mo naman ba roon?" "Sino ang hindi magkakagusto sa lugar na iyon?" Umirap ito bago ibinalik ang tingin sa unahan. Mukhang malalim ang iniisip nito habang nakatingin sa mahabang sofa. "Nagkasya ka naman ba riyan? Are you even comfortable? may kataasan ka pa naman." "I am fine." "You can lay beside me—" "I am fine Alexis. Huwag mo akong intindihin."

Walang malisya at kulay ang kabutihang pinapakita nito. "Don't worry, okay lang ako," kalmado niyang sagot. "Ibababa ko na 'to, matutulog na ako." Nagpaalam siya. Samantala, sa kabilang linya ng phone ay huminga ng malalim si Ymir. Nag-aalala pa rin siya kay Psalm, hindi niya mapigilan at hirap na siyang intindihin kung bakit ganito na lang katindi ang worries niya pagdating sa babae.

ani ko dahil siya ang panay na asikaso sa mga anak ko. "No, it's okay. Tapos na rin naman ako." I was about to speak nang maramdaman ang paghawak ni Noah sa kamay ko na nakapatong sa aking hita. "You're making me worried," halos pabulong na sambit niya. "Tell me what's bothering you, please." "Noah, ayos lang talaga ako. You don't have to worry—" "Is it because wala kang nakikita na ibang tao?"