Numbers In Tagalog 1-1000 Novels & Stories

Samatanlang nasa one hundred twenty thousand ang estimate na gagastusin sa kasal. Malaki ang magagastos namin lalong lalo na sa pagkain. Limang baboy ang kailangang katayin dahil kung isa, dalawa, tatlo lamang, ay kulang iyon sa partido nang aking pamilya. Maraming nagsasabi na magastos ang kasalan sa Batangas bagay na hindi ko itinatanggi. Ako man ay nahihirapan din kung paano namin iyon matutugunan. "Gagamitin ko ang perang naipon ko."

Dahil nagmumukha kaming mag jowa na malapit ng magtalo. Agad naman siyang sumunod sa akin atsaka mabilis na isinara ang pinto. "And I am ten years older than you." Dagdag ko pa. "So? I don't care! Age is just a number anyway." Napapikit ako ng mariin at kasunod noon ay nagpakawala ako ng sunod-sunod na buntong hininga. "Cara, please..." Pakiusap ko. "I will not leave here until you say it." Sabi nito na mas lalong ikagulo ng utak ko.

nakangisi kong sagot. "One hundred, " tawad naman niya na kinanganga ko. Mukhang ito na ang hinihintay ko. "One hundred eighty," nakanguso kong sambit. "One hundred five," hirit naman niya. "Virgin pa ako..." Nagtaas siya ng kilay saka ako pinasadahan ng tingin. "One hundred fifty," aniya. Napanganga na naman ako. "Papasukan na ng langaw ang bunganga mo. Sasama ka ba o hindi? You're wasting my time."

Kung hindi, susunod na ako kina Mama at Papa… Ano bang kamalasan ang nangyayari… Nakakaiyak kaya ang 5,867,000.00, Seven digits kaya yun! Million! Million ang pinag-uusapan! Saan ako kukuha nang ganun! Ahhhhhhh!. Kaya lahat ng six digits naghanap ako ng sign at kung ano ang una kong makitang numero, yun isinulat ko. Papa God, di ako nagbabakasakali! Please naman kailangan ko talaga!

"Whoa...two hundred thousand by number 88." "Two hundred sixty thousand," sigaw naman ni number 123. "Two hundred eighty thousand," sigaw naman uli ni Annika. "Two hundred ninety thousand," inis na sabi ni number 123. "Three hundred thousand," galit na sigaw niya. "Half a million."

Nanlaki naman ang mga mata ko at nasamid ako sa sarili kong laway nang marinig ko 'yon mula sa kaniya. "Are you alright?" tanong niya. Napatango naman ako at umayos nang upo roon. "One million is too expensive! Cheapest lang pala sa'yo 'yon?!" hindi ko makapaniwalang sabi sa kaniya. "I'm not buying that. Masyadong mahal at hindi pasok sa budget ko," dagdag ko habang umiiling.

"pakiopen na at nang makita ng lahat." Pagbukas namin ay 10,000 Ang nakalagay. "So na kanino ang 10,000?" Tanong ng emcee. "Nasa amin po." Sagot ni James at naghiyawan na ang grupong kinabilangan namin. Bali may 10,000 , 5,000 and so on. Lowest ay 500 pesos. Pero napakalaki ng 10,000.Marami pang sinabi ang emcee at kinausap ang TL. Medyo nakakaramdam na ko nang pagod nang nagsalita ito.

Tanong ng babae. Umaasa naman ako na sana mayroon baka may mas okey pero wala ng nagtaas kaya ngumitin na yung lalaki. "Okey," Napayuko ako at nag-uumpisa ng mangilid ulit ang luha ko. "One hundred milyon."

Isa, dalawa, tatlo, apat, lima. Limang segundo ang tinagal ng pagkakalapat ng aming mga labi. Suot pa rin nya ang ngisi sa labi nang ilayo nya ng kaunti ang mukha sa akin. Nakagat ko na lang ang labi ko pagkatapos. "That's how you say goodbye to your husband."

Baliw na lamang ang magwawaldas ng pera para lamang diyan. "Number twenty, for the hundred and one," napalingon naman ako sa bandang kanan ko. Seryoso siya? "Number fourteen, for hundred and two," Shit. "Number two, for..."ngumisi naman ito. "two hundred," nilingon ko naman ang katabi ko. Hindi makapaniwala sa ginasta niya. Two hundred? Dollar iyon ha?! Sige nga iconvert ko kaya sa peso ang perang two hundred million dollar?!