Nurse Joy 소설 & 이야기

-Valerie- “Hey, Doc Toby!” Isang magandang nurse ang sumalubong sa amin na ngiting-ngiti at nakipaghigh-five pa sa kanya nang makalapit siya. “What are you doing here? Is she your girlfriend?” tanong niya, at agad na iniabot ang kamay sa akin for a handshake. “Hi, I’m Nurse Jen.” “Hi.” malugod kong tinanggap ang kamay niya. “I’m Valerie. Sorry, but Toby and I are just friends. His mom and I are co-workers.”

natatarantang wika ko sa kan’ya at pilit hinahanap si amang kung sa’n room s’ya dinala. “Nasa emergency room pa ang amang ate Alex, pero wika ng nurse masama daw ang tama sa paa ng amang mo at posibleng hindi na ’to makalakad pa” malungkot n’yang wika habang nakatingin ng malungkot sa pinto ng emergency room. “Ano ba ang nangyari Joy?” maluha luha kong wika habang pabagsak na umupo sa upuan malapit sa emergency room.

Parang nakonsensiya siya na ilang araw na palang nagrereach out si Joy ngunit di man lang niya nakita ng mas maaga. " Hello doc, good evening po!", narinig niyang masiglang bati ng nurse sa bagong dating. " Hi! just want to leave a message to Dr. Lao, I can't wait him now. Kindly tell him, I'm just at the Heart Center if ever they need me", pahayag ng bagong dating. Nakangiti namang tumango tango ang nurse at sa pakiwari niya ay di nito maitago ang pagkakilig sa kaharap.

Dapat ba i-confront ko si Adrian? Pero na-imagine ko agad yung mukha niya: cold, arrogant, lagi akong suspicious. Kung sabihin ko sa kanya ngayon, malamang sasabihin niya: “Convenient story, Stefanie. Trying to make yourself the victim again?” Ang sakit isipin pero—tama siya in his head. So no. Hindi ko pwedeng basta ibato lang. Nag-ring ang phone ko bigla—si Nurse Joy, colleague ko dati.

Sobrang landi este friendly talaga ni Krys, maya-maya ay kinuha ni Krys ang baso at itinaas it, na patingin ako sa kanya nang kinuha niya rin ang kamay ko at nilagay sa baso " Happy birthday Mary, cheers !! " masayang sigaw niya at pinagdikit ang baso namin at sabay lagok ng laman nito, wala sa sarili ay ginaya ko din ang ginawa niya, pag-inom ako ay bahagya pa ako napangiwi, kasi naman tumanda ako na di nag iinom kaya di ako sanay sa ganitong panlasa " So it's your birthday? " napalingon ako kay Jeff at tinanguan ko ito.

“Makakaasa ka. Alam mo kung gaano kalapit ang loob ko sa mga kagaya niya. May kapatid ako at Lola kaya alam mong alam ko ang aking ginagawa at batid ko rin na hindi niya kayang alagaan ang bata. Sa ngayon, nakakatulong na sundin natin ag gusto niya, mahal ko.” Tumango-tango si Jason. “Okey. Nurse Joy. Umuwi ka na muna. Kami na ang bahala rito. Kaya na muna ni Emma ito at pag-usapan na lang natin yung sahod mo at bonus. Ako na ang bahala.” Umalis na inis si Nurse Joy. Mabait sa akin ang nurse ko. Inaalagaan niya ako ng husto ngunit kailangan siyang dispatsahin para sa aking plano.

tanong niyang hinahaplos ang aking tiyan. Tumango ako. Kagat ang aking labi. Limang minuto lang ang pagitan ng pabugso-bugsong paghilab. Hindi na ako makapagsalita. "Joyce?" tinawag niya ang kasambahay. "Mayor!" Kasama ni Joyce na pumasok doon sa kuwarto ang nurse kong si Jeanna. Kaagad dinampot ng katulong ang bag at ang nurse naman ay sinuri ang pulso ko.

Hindi ako makapag-concentrate dahil kinakabahan ako for Clara but then I try to calm and manage myself. Napatingin ako sa cellphone ko nang tumunog 'yon. "Baby's out, 10:05!" text mula kay Izzy, dahilan para mapangiti at mapatayo ako sa tuwa. Sabay-sabay naman kaming napatingin sa pintuan nang nagmamadaling kumakatok si Nurse Joy. Napakunot tuloy ako ng noo dahil marahil ay mayroong emergency. Binuksan naman 'yon ni Doc. Thea.

Tahimik lang si Inay sa isang sulok at tulala pa ring nakatingin sa kawalan. “Oo Thea. Pero hindi naman nawawalan ng pag-asa ang mga doktor na gagaling din siya.” Hindi ko mapigilang mapaluha sa nakikita kong kalagayan ng Inay. Hindi ko hawak ang kapalaran niya pero nananalig ako sa Diyos na balang araw makakasama din namin siya. Hindi naman nagtagal ay nagpaalam na kami kay nurse Joy. Nagpasalamat ako sa kanya dahil sa matiyagang pag-aalaga niya kay Inay.

Matapos mahatid si Luigi, papunta na sana si Renz pabalik ng ward nang makita niya ang pamilyar na babae na nakikipagtalo sa isang nars. Pinikit ni Renz ang mga mata niya at nagmasid nang saglit. Si Joy ay may hawak na basket ng prutas, at patuloy na nang-uuto at nagsasabi ng magagandang salita sa nars "Please naman po. Gusto ko lang pong dalawin ang pinaka-mamahal kong tito. Nurse, sige na. Hayaan mo na akong makapasok. Gusto ko lang po siyang bigyan ng maliit na sorpresa. Hindi ko naman po kayo aabalahin sa trabaho niyo, sige na po. Saglit lang naman po ito!”