Novel & Cerita Nurse Quotes Short

balita ng nurse sabay baling sa baby nilang nasa crib nito at masarap na ang tulog. Parang may maliit na bagay na humaplos sa puso ni Amanda pagkakita sa baby niya. Hindi niya maipaliwanag ang saya na lumukob sa dibdib na nagiging emosyonal na rin siya. "Uhh... sa kabilang kwarto lang po ako. Tawagin niyo na lang po ako kung may kailangan kayo..." paalam pa ng nurse bago tuluyang nag excuse at nilisan ang kwarto.

“Minsan. Kailangan eh, kasi health-wise, bawal masyadong ma-stress si Doña. So I just take notes, assist, things like that.” Nagkibit-balikat si Marianne, sabay tapon ng tingin sa akin. “Wow. Imagine… isang nurse na biglang napunta sa boardroom. Hindi ba parang—” “Ironic?” singit ko, hindi na makapigil. “Tama ka. Nakakatawa nga. A nurse lecturing businessmen na decades nang nagbubuo ng empire. It’s like… letting a flight attendant suddenly fly the plane. Cute, but dangerous.”

Lumingon sa kan'ya ang mga nurse at ng makita at makilala s'ya ay agad s'yang binati ng mga ito. "Good morning Dr. Jabar, mabuti naman doc at bumalik na kayo. Hindi kasi maawat ang ibang pasyente ngayon, iba noong kayo pa ang tumitingin sa mga pasyente dito," sagot ng isang nurse sa kan'ya. "Good morning sa inyo, anong nangyari sa kan—,"

Huminga siya ng malalim at saka tahimik na umusal ng maiksing panalangin sa kaniyang isip. Tila napansin naman ng nurse ang kaniyang nararamdaman. "Huwag po kayong mag-alala dahil sinabi po ni Dra. Gomez na naniniwala po siya sa kakayahan nyo. Huwag po kayong kabahan at huwag po kayong mag-isip ng kung ano-ano. Teacher niyo po si Dra. sagot niya po kayo kung ano man ang mangyari." Pagpapalakas loob ng nurse sa kaniya na sinukliuan niya ng isang matamis na ngiti.

Ako naman, hindi sa pagiging bitter pero nilampasan ko lang sila, hindi rin naman nila ako binati so bakit ako hihinto? "We just had our lunch, Sir. Kayo po ngayon lang kakain? Late na ah, mahirap magutuman baka po magkasakit kayo. " I heard one of the nurses said kahit malayo na ako. Ang arte pa nung pagkasabi halatang nagpapa-cute. Pwe! "Medyo busy eh. Alam niyo na ang daming kailangan habulin." "Aww sana all hinahabol ni Sir." Mapanabay na sabi ng dalawa.

mahabang salaysay ng isang nurse. Naikuyom ko ang palad ko. Walang mintis at tama nga ang mga sinabi niya. Marahil ay kwela silang dalawa kung tititigan pero mukhang marami silang alam. Matatans'ya kong matindi ang inaral nila sa larangan ng medisina. Imposibleng ordinaryong nurses lang ang dalawang ‘to. Mariin akong tumitig sa kanila. “Ano ba talaga ang kailangan niyo sa ‘kin? Diretsohin niyo na lang,” pagpapaamin ko sa kanilang dalawa.

Sabay abot ng nurse ng isang envelop kay Nathalie na naging dahilan upang manlisik ang mga mata ni Nathalie. “What did you say?!” curious kong tanong sa nurse na ikinabigla nito. “Mr. Buencamino, akala ko po ba gusto n’yong i_” hindi na naituloy ng nurse ang sasabihin niya nang muling magsalita si Nathalie. “Nurse, hindi naming pipirmahan ang waver na ‘yan at lalong hindi kami pumapayag sa gusto n’yo!” mataray na sabi ni Nathalie na naging dahilan upang mapakamot sa kanyang ulo ang nurse.

bulong ko sa kanya bago siya hinalikan sa noo. Hinawakan ko ang sobrang higpit ang kanyang kamay para maramdaman niya na nandito lang ako sa kanyang tabi. Isang piraso ng luha ang lumabas sa kaliwang bahagi ng mata niya, pinunasan ko yun gamit ang isang daliri. " Don't worry everything will be fine" sabi ko Bumukas ang pinto ng kwarto at pumasok ang isang nurse

Gugunitain namin ang araw na ito bilang iyong bagong kaarawan sa mundong ibabaw. “Ay ang sikip ng dibdib ko, ako ang nahihirapan sa mga naririnig ko. Doc, pwedi po bang kumalma na po kayo, hindi na takot itong naramdaman ko eh. Para ako na naman yata ang magkakasakit Sa puso dahil sa pagiging emotional. Magdadasal na talaga ako palagi sa Diyos para magpasalamat at humingi ng kapatawaran sa aking mga kasalanan araw-araw. Grabeh sa tanang buhay ko, ngayon palang talaga ako nakasaksi ng ganito ka scary pero kasiyahan ang hatid para sa ating lahat na narito,”sabi ni nurse Jean.