Nurse Quotes Short Novels & Stories

Mabilis niyang saad sa nurse na lumapit sa amin. "Okay po sir! Pakihintay nalang po ang asawa niyo dito." Sagot naman ng nurse bago ako ipasok sa loob. Magprotesta sana ako kaso biglang nagtitiliin ng lihim ang mga nurse na sumisilip sa kanya. "Grabe ang gwapo niya!" Kinikilig na saad nung pinakamagandang nurse. "Single pa kaya siya?" Tanong naman ng isa.

Nang makalabas kami sa ICU room ay nakayuko itong nakatingin sa akin. "How could you make such mistake with your experiences? Didn't you know that because of your stupidity we almost lost her?" I hissed. "I'm sorry Doc. I really am sorry. This won't going to happen again." He keeps apologizing. I took a deep breath to calm myself. This is making me mad even more. This is such a stupid situation. "You're unqualified to work as a nurse, you know that? If you can't do your job properly just leave. If you don't know to balance your time, you are free to leave. I don't need someone stupid working with me."

Maingat na kinuha ng nurse ang mga piraso ng tableta sa basket nito. "Gamot, bakit, para saan?" naroon agad ang pagkunot ng mukha ni Sheryll. "Para po makapagpahinga kayo ng maayos," nangheheleng sambit ng nurse habang hinahaplos muli ang balikat nito. "Maaga pa naman para magpahinga ako." Tumaas kaagad ang boses ni Sheryll. "Mam, noong isang araw pa po kayo hindi natutulog ng maayos, mas lalo lang po kayong tatagal dito kung hindi ho kayo magpapalakas," madiin ng saad ng nurse dito.

tanong nito, nag-aalala ang mga mata. “Medyo okay na po, pero sumasakit pa rin ang ulo ko,” sagot ni Antonette, ang kanyang tinig ay mahina ngunit puno ng determinasyon. “Mahabang proseso ito. Magpahinga ka nang mabuti. Sinasabi ko sa iyo, kapag nagpasya ang katawan mo na kailangan nitong magpahinga, sundin mo na lang,” sabi ng nurse na may ngiti. “At kung gusto mong sumagot ng mga tawag mula sa opisina, magandang ideya na iwanan mo na muna ang trabaho.”

‎“Ano?” ‎“Mas masarap pala mabuhay… kapag ikaw ang dahilan.” ‎Namula ako. ‎“Ang corny mo.” ‎“Pero kinilig ka.” ‎Hindi ako sumagot. ‎Pero ngumiti ako. ‎At alam niyang tama siya. ‎——————— ‎Biglang bumukas ang pinto. ‎“Excuse me—” ‎Pareho kaming napalingon. ‎Isang nurse—

Pinagpapawisan na siya ng malapot simula pa lang, at sa loob ng five minutes, basang-basa na siya ng pawis. Kung hindi mo na kaya, sabihin mo lang, wag mong pilitin ang sarili mo,” payo ng nurse. Sa gitna ng matinding pawis at panginginig ng buong katawan ay tumango siya, “Alam ko, okay lang ako, kaya ko…” Bago pa siya makatapos magsalita, bumagsak siya sa sahig ng malakas. “Okay ka lang ba? Nagmamadaling lumapit ang nurse para tulungan siya ngunit naitulak ito ng isang pigura.

Her insecurity eats her, and now she's blinded by her insecurity. I took an aggravated sigh and pulled myself out of the gutter. Napakunot noo ako nang madaanan 'ko ang nursing station at naabutan kong may pinagkakaguluhan ang mga Nurse sa hospital bench, sa mismong harapan ng station nila. "What's happening?" I mumbled as I marched towards them. "Ang gwapo niya, 'no? Tapos matangkad at mayaman pa! Swerte naman ni Doctora," ani ng isang nurse na humahagikgik pa.

Nasa isang kwarto s'ya kung saan s'ya aayusan ng mga make up artist na kinuha ni Brook. "Excuse me senyora, ma'am Autumn, sa labas lang po ako. Tawagin n'yo lang po ako kapag may kailangan kayo," paalam ng nurse sa kanila para bigyan sila ng privacy na makapag-usap. Tinanguan n'ya ito bilang tugon at agad na umalis ang nurse at naiwan silang dalawa ng matandang abuela.

Pag-apak ko sa bukana ng hospital ay bumundol na ang kaba sa dibdib ko. Humugot ako ng malalim na buntonghininga saka naglakad ng taas-noo. Kailangan mawala ang kaba ko, para nang sa gano'n maharap ko siya ng maayos. Kaya ko ‘to, kailangan kayanin ko. Time is gold. "Nurse Cath, 'di ba po rest day niyo?" tanong ni Nurse Jun ng makasalubong ako.

Napansin din niya ang mahahabang pilikmata nito at perpektong hugis ng ilong. Kahit tulog ito at walang malay ay hindi niya maiwasang laging mapatingin sa angking kagandahan ng dalaga. Pumasok ang nurse na naka assigned sa babae. Ngumiti siya rito at kimi naman din itong ngumiti pabalik sa kanya. "Araw-araw talaga ninyong binibisita ang pasyente sir,"may himig na panunuksong sabi ng nurse sa kanya.