Oasis What's The Story Morning Glory Novels & Stories

JANIYA'S P. O. V The air crackled with anticipation, a symphony of laughter and whispered secrets. The sun, a benevolent witness, bathed the garden in a golden glow, illuminating the scene with a warmth that mirrored the love that pulsed through the air. It was my wedding day, a culmination of a journey filled with heartache, healing, and ultimately, a love that had triumphed over every obstacle. My reflection stared back at me, a vision of happiness in a white gown that flowed like a gentle waterfall. My heart, once burdened with pain, now swelled with a joy so profound it threatened to spill over.

So cute. “B-Bakit naman?” Lumapit ako lalo at hinapit siya sa baywang bago ko itinuro ang mga ulap. “Can you see those clouds?” tanong ko sa kaniya. “O-Oo naman.” “Those clouds are on the horizon. It looks beautiful when watching it,” I said. “But there’s an omen saying that clouds on the horizon… means that something bad is about to happen.” And yet, there is.

Ang pag-asa na dala ng buwan ay nilukob ng kadiliman. But today, the moon go back to her place again. The light from the night disappeared because of rain... but today... She came back.. the moon came back to show up on her place again. My wife open her eyes from another half hour of sleep. She look like a goddess waiting to be kiss. I put my lips to her ears. I hope this message heard even from above. “After everything that we’ve been through. Pain after pain... tears after tears... Finally, my moon find its place... to my place... to rise again.”

Kaunting hinga mo lang, mapapatingin na siya sa 'yo. Ang ending, nakapasa kaming lahat. Ang bilis kaya kumilos ng mata ng mga kaklase ko. Isang ordinaryong araw para sa mga tipikal na estudyante. Swerte mo na lang talaga kung naalala mo ang mga terminologies. Sa sobrang dami noon, ewan ko na lang. "Naubos lakas ko sa mga subject ngayon," malamyang sabi ni Joy. "Tara, uwi na tayo. Sunday bukas," aya ni Callie.

Mayamaya pa ay niyaya niya akong lumabas, hindi na siya nagsalita nang magtanong ako pero hindi na niya binitawan ang kamay ko hanggang sa makalabas kami at igiya niya ako patungong gazebo. Malayo pa lang ay tanaw ko na ang magandang ayos nito na napupuno ng mga malilit na ilaw na animo'y mga bituing nalaglag mula sa kalangitan. Ang kadiliman sa buong palidig ang lalong nagpatingkad sa ilaw ng mga ito, mahinahon at kalmado rin ang tunog ng along nagmumula sa dalampasigan. Kanina pa lumubog ang araw at nag-aagaw na ang liwanag at dilim kaya naman nakadagdag iyon sa kagandahan ng paligid. Wala akong ideya kung anong nangyayari ngunit hindi nagtagal ay nagsalita na si Jae na nasa likuran ko lan

Ngumiwi ako at kumuha na ng pamalit sa closet ko at 'saka naligo. Nang matapos sa mga morning rituals ko ay lumabas na ako ng kitchen para makapagluto ng makakain namin. Alas dose na ng tanghali. Nagsaing muna ako bago magprepare ng mga ingridients para sa lulutuin kong nilagang buto-buto. Pare-pareho kasi kaming may hangover at sigurado akong mas hahanapin ng mga kaibigan ko ang pagkaing may sabaw.

Kasi sa tingin ko, isang malaking lamat na ang nangyari at taun-taon ay unti-unting lumalaki ang lamat. Matapos ang hapunan, agad binuksan ni Tito Orlan ang topiko tungkol sa naudlot naming pag-uusap kanina nang magkita kami. Umalis na si Oasis sa hapag-kainan dahil nagtago na sa kaniyang kuwarto para raw maglaro ng computer games. Pero ang natitirang miyembro ng kanilang pamilya ay nanatili pa rito sa hapag-kainan.

Third Person P.O.V. Nakaupo ngayon sa upuan ng kuwarto si Faith at pinagmamasdan ang litrato nilang dalawa nila Mellisa na nakalagay sa frame, ito yung mga araw noong mga high school palang sila, habang may tumutulong luha sa kanyang mga mata. Maya maya lamang ay may pumasok sa kuwarto nila Faith kaya't naman ay pinunasan niya kaagad ang kanyang mga luha na tumutulo sa kanyang mga pisngi.

Their paths had converged in the most unexpected of ways, and the journey that lay ahead held the promise of continued connection and the infinite possibilities that life could bring. With a final smile and a lingering gaze, Osiris bid Martha goodnight. As he drove away, he carried with him the memory of their evening – a memory that had woven their stories together and ignited a spark of something beautiful, something that had the potential to shape the chapters of their lives yet to come. The morning sun painted the sky with shades of gold as Martha and Osiris sat side by side in the car, their journey to the company unfolding before them. The quiet hum of the engine created a backdrop for