Romans & histoires Land Of The Morning Calm

MORNING 🌄 Hinanap ni Thunder si Lacey, pagka gising nya wala na ito. Nag lalakad sya papuntang garden, Nakita na nya ang kabuoan ng KAMALIG PLACE dahil inilibot sya ni Lacey kahapon, mag damag silang nag libot sa pamamasyal kahapon, malawak Ang KAMALIG PLACE at sa totoo lang napakaganda at magaan sa pakiramdam Ang emahe ng Lugar...

Ngunit sa bawat pagtatangkang lumayo, lalong lalapit siya. Napatingin ako sa kanya, at sa kabila ng lahat, may bahagi sa akin na nais lang bumalik sa init niya, sa pakiramdam na para bang kami lang ang mundo. Ngunit alam ko, pagmulat ng araw, wala na ‘yon. Kalma siyang ngumiti, at sa malambot niyang tinig, bumulong, “Gusto ko pa. Iyon nga ang maganda sa umaga, morning s*x."

Sa kabila ng naging pag-uusap nila kahapon ay isang matamis na ngiti pa rin ang iginawad nito sa kanya. "Good morning, Rhea. How was your sleep? Nakapagpahinga ka ba nang maayos?" "Y-Yeah." Hindi niya man gustong aminin pero oo. Ibang-iba sa Kamaynilaan. Sariwa ang hangin sa Rancho Arganza dahil na rin sa nagtatayugang punong-kahoy. Mas huni ng mga ibon ang maririnig sa umaga kaysa ingay ng mga sasakyan. Yes, somehow, nakapagpahinga siya nang maayos kagabi.

Tapos siya tignan mo, napaka-baby face. Inangat ko ang daliri ko at hinaplos ang mahahaba niyang pilik mata. Napakagat ako sa labi ko at hindi ko maiwasang mainggit. Sana all mahaba pilik mata. Nagbaba ako ng tingin sa labi niya. Napalunok ako ng wala sa oras. Anong binatbat ng mga nagpapa-lip filler sa labi ng isang ‘to? "Good Morning, Mi Amor." medyo paos niyang sabi habang nakapikit. Sumilay ang matamis niyang ngiti kasabay ng pag-dilat ng mga mata niya.

From the view deck atop the highest hill, the city stretched out below like a living mosaic. The early afternoon sun cast a warm, golden glow over the landscape, not too high yet, creating a soft, pleasant light. The buildings shimmered with gentle radiance, and the streets wove intricate patterns through the urban expanse. In the distance, the horizon met the sky in a serene blend of colors, and the lush greenery of the surrounding hills framed the city like a natural masterpiece. The air was fresh and crisp, carrying the subtle scent of blooming flowers. It was a breathtaking scene, a harmonious blend of urban charm and natural beauty, bathed in the perfect light of a tranquil afternoon. K

Walang mga bituin dahil sa liwanag ng buwan. Malamig ang hampas ng hangin sa mukha niya. Nasamyo pa niya ang amoy ng lumot at maalat na simoy ng panggabing hangin na mula sa malawak na karagatang nasa kanilang harapan. Napangiti si Jewel. Sitting in that place brought some silence to her. Because of the silence, sumagi sa isip niya ang ginawa sa nakalipas na mga taon.

Bati sa kanya ng isang katulong na napadaan… “Morning.” Dahil wala naman maganda sa pangalawang umaga niya sa pamamahay na iyon. Ngumiti naman siya ng bahagyang… At nakita nga niya na abala ang mga katulong sa pagbukas ng mga bintana at pagtali ng mga kurtina. Nakita din niya na may dalang sariwang bulaklak yung dalawang katulong at tahimik nila iyon inayos sa flower vase.

What was in front of me was so peaceful, and how I wished that Liam could see this magnificent view too. There was a pearly glow in the sky of mixed red and orange hues, until the sun finally shone above the spectacular horizon. It was telling me that the past would never define the future. The morning breeze seemed to be cool and invigorating as well, while birds were prettily humming. The sunshine was crisp and clear, while the sea was totally relaxing. It was inviting me to do some rounds of morning swim. Bigla ko tuloy niyakap ang sarili ko sa lamig ng paligid.

The storm had passed, leaving behind a new dawn, a dawn filled with the promise of a love that was real, a love that was true. The morning sun painted the bedroom in hues of gold, a stark contrast to the storm that had raged within their hearts just weeks ago. Soirye stretched, a contented sigh escaping her lips. The sheets, crisp and cool against her skin, held the lingering warmth of Damon's body, a reminder of the night they'd spent nestled together, their anxieties finally quelled.

My friends were half asleep and the bonfire was slowly dying. The moon's shining brightly and reflecting on the calm sea, the stars were cooperatedly twinkling in the night sky. Only the sound of waves crashing on the shore can be heard. The cold wind is brushing on my skin so I rub my hand against each other and apply the heat of it on my cheeks. So this is what peace feels like. "Guys, it's already late so let's take a rest on our cottages now," Aya ko sa kanila makalipas ang ilang minutong na pinagmamasdan ko ang paligid.