The Land Of Morning Calm นิยาย & เรื่องราว

Walang mga bituin dahil sa liwanag ng buwan. Malamig ang hampas ng hangin sa mukha niya. Nasamyo pa niya ang amoy ng lumot at maalat na simoy ng panggabing hangin na mula sa malawak na karagatang nasa kanilang harapan. Napangiti si Jewel. Sitting in that place brought some silence to her. Because of the silence, sumagi sa isip niya ang ginawa sa nakalipas na mga taon.

What was in front of me was so peaceful, and how I wished that Liam could see this magnificent view too. There was a pearly glow in the sky of mixed red and orange hues, until the sun finally shone above the spectacular horizon. It was telling me that the past would never define the future. The morning breeze seemed to be cool and invigorating as well, while birds were prettily humming. The sunshine was crisp and clear, while the sea was totally relaxing. It was inviting me to do some rounds of morning swim. Bigla ko tuloy niyakap ang sarili ko sa lamig ng paligid.

Bati sa kanya ng isang katulong na napadaan… “Morning.” Dahil wala naman maganda sa pangalawang umaga niya sa pamamahay na iyon. Ngumiti naman siya ng bahagyang… At nakita nga niya na abala ang mga katulong sa pagbukas ng mga bintana at pagtali ng mga kurtina. Nakita din niya na may dalang sariwang bulaklak yung dalawang katulong at tahimik nila iyon inayos sa flower vase.

It was quite a view. Umalis na siya sa kama at hinanap ang kanyang tsinelas. Nang makita niya ito ay agad siyang naglakad palapit sa pinto na magdadala sa kanya sa terrace. She opened the salty wind welcomed her; blowing some strands of her hair. Mataas na ang sikat ng araw. Mukhang alas nuwebe na. Nangingibabaw ang bughaw na kulay ng dagat na para bang sinasalamin ang kalangitan. The scenery itself is calming all her raging and chaotic nerves.

Sa kabila ng bukas ng walang katiyakan na paghihintay, alam niyang magiging maayos ang lahat hanggang sa araw na isilang niya ang kambal. *** Unti- unting idinilat ni Isabelle ang mga mata nang maramdaman niya ang presko at malamig na hangin na, humahsplos sa pisngi niya, may kakaibang kasiyahan siyang naramdaman nang masilayan ang matatas na puno ng pine tree. The view gives a relaxing and comforting haven, welcoming the new morning. The sun, a pale disc in the sky, barely manages to pierce through the clouds.

The morning light filtered through the sheer curtains of their Kyoto villa, painting gold streaks on Mariel’s bare shoulders. Tahimik ang paligid, tanging huni ng mga ibon at banayad na hampas ng hangin sa mga bulaklak ng sakura ang naririnig. Billie stirred awake beside her, his hand instinctively reaching out, tracing the soft outline of her back. For a moment, he just watched her breathe — calm, peaceful, like the silence after a long storm.

Pagkatapos ng kaunting ayos at pagpapahinga, nagkaroon sila ng simpleng hapunan bago naglakad-lakad papunta sa malapit na tea mountains. Ang makakapal na berdeng kagubatan at sariwang hangin ng kalikasan ay tila gamot sa pagod at alalahanin. Sa mga oras na 'yon, sandaling nakalimutan ni Eloise ang mga gumugulo sa isipan niya.

Hindi niya inistorbo ang kanyang asawa dahil alam niyang pagod ito. Magandang mamasyal sa aplaya ng ganoon kaaga habang nagbubukang-liwayway pa lang. Naupo siya sa buhanginan at ramdam niya ang lamig ng umaga. Maraming naglipanang ibon sa paligid at dinig niya ang huni ng mga ito. Tanaw niya ang mga bangkang pangisda sa laot. “Good morning, Ma’am!” Bumati rin si Prim.

HOMBRES ROMANTICOS SERIES 3: UNINTENTIONAL Matthieus Morris Monférrer Ang Huling Kabanata THE SLOTHFUL SEA of isla de los hombres ay ang tanging saligan ng mga mata ng mga taong naroon sa coastline. Kung hindi lang naroon ang ever conversational na si Uno, Junger at Ivor ay tiyak na matatangay na ang mga panauhin sa siyok ng mga tagal o seagull at sa payapang awit ng alon sa karagatan. A simplest sunrise wedding was glamorously set by the coast. Ordinary extraordinary!

May manipis na tela akong pinatong sa balikat para panakip sa tama ng init ng araw. Iniwan ko sila kuya sa isang cottage at naglakad mag-isa sa dalampasigan. Walang saplot sa paa. I hummed my favorite song while looking at the calm sea. The calmness that I always needed, wanted, and missing for this life of my own. There's no more things I want in this world, to be with my family and my love ones in future, with love in calmness. The blue clear water, napakagandang tingnan. Para bang inaanyayahan kang kalimutan lahat ng problema kahit sandalian man lang. Kahit sandali...