Once In The Blue Moon นิยาย & เรื่องราว

Hindi naman kasi lingid sa kaniyang kaalaman ang mga kaguluhang nagaganap sa pagitan ng iba’t ibang mga grupo sa panahon ngayon. Matagal nang namumuhay nang payapa at masagana ang Red Moon. Malayo sa gulo, sa agawan ng trono’t kapangyarihan, ’tulad ng pinapangarap ni Gregory noon pa man. He doesn’t want to stain his pack with even the slightest trace of chaos.

"Ano ngang magiging reaksyon mo pag bumalik na si Alexis?" "Pagsasabihan, ano pa ba?" Napailing ako. "Sino ba sila?" "Pinsan ko si Alexis, at pamangkin ko naman si Blue." "Mahilig din ang pinsan mo sa color no. Kulay din ang pangalan ng anak niya. Mukhang sanay ka na sa kanila, madalas ba sila rito?" "Once a year, at sa tuwing pupunta sila rito hindi puwedeng walang mababasag si Blue."

Sa simula pa lang ay ayaw niya na si Leon, kaya nainis siya at pinigilan siya nito mula sa gusto niyang gawin. “Pero…” Walang masabi si Leon dahil wala lang siya kay Louisa, wala siyang karapatan na makialam sa mga desisyon nito. “Mukhang… sasama na lang pala ako.” Nag kompromiso siya. Kapag kasama siya, at least ay hindi sila mapupunta sa panganib. Ang Blue Moon Bar ay isang maluhong bar at kahit na hindi pa gabi ngayon, maraming customer sa loob dahil ito ay nasa busy na lugar na malapit sa Springfield University.

Si Bluei, parang laging nabubuhay sa ilalim ng araw, magaan, maliwanag, walang bahid ng dilim. Ngumiti siya nang bahagya, pero umiling pa rin. “Pass muna… I’m not really in the mood.” Pero hindi sumuko si Bluei. “Miss Jieyan, magaling talaga ako mangisda. Kahit hindi ka matuto, puwede ka lang umupo and watch me.” Punong-puno ng sincerity ang mukha nito. Sa huli, hindi na siya nakatanggi. Iyon ang unang beses na lumabas silang dalawa nang magkasama.

sabi niya. Tahimik lang si Mirael habang sumusunod sa kanya papasok. Wala masyadong tao sa loob ng manor sa oras na ‘yon. Agad nilang nakita ang Blue Dream Club na may kaunting fluorescent na lilang ilaw sa gitna ng dilim. Sa tabi nito, isang malawak na lavender field ang bahagyang gumagalaw sa hangin. Dahil bagong ulan, presko ang hangin at may amoy ng lupa. May kaunting ambon pa rin, kaya ang tanawin ay sobrang ganda at nakakagalaw ng damdamin.

Hindi ito naka-lock kaya tinuloy ko na ang pagbukas. Agad na sumalubong sa ‘kin ang tunog ng piano at ang isang malamig na boses na kumakanta. ♪“Ain't it funny how love hits when you least expect it to? Any time, any place, it can come out of the blue.” ♪

Kitang-kita niya ang lungkot sa mga mata ni Joan kaya hindi niya napigilang haplusin ang pisngi nito. "May iniwasan akong sasakyan na nag-overtake sa lane ko kaya bumangga ako sa isang malaking puno. Pagkatapos noon, nag- blackout na ang tingin ko sa paligid." wika niyang nakakunot noo. Para kasing may liwanag siyang nakita matapos siyang mabangga. "Salbahe naman yung muntik makabanga sa'yo." Pagkaraan buntunghininga ito. "Mabuti na lang, at hindi malala ang nangyari sa'yo."

Ngumisi siya bago bumitaw. Pulang-pula ang mukha ni Maya hindi dahil sa nagustuhan nito ang kaniyang halik. Sa halip ay galit na galit ito sa kaniyang ginawa. Hindi nga lang makaangal ang dalaga nang magpalakpakan ang mga tao. Pagkatapos ng seremonya ay nagkuha pa sila ng mga litrato. One of his men then reported to him through his earpiece. ("Code Blue. Three o'clock. Black suit. Bald.")

Ramdam niya ang pagpisil ni Gideon sa kamay niya. She inhaled the evening breeze. Tumingala siya sa kalangitan at tumitig sa bilog na buwan. Marahang dumaan ang hangin at humalik 'yon sa pisngi niya. "The moon shines bright tonight," bulong niya. Bumaling siya kay Gideon. Nakatingala rin ito sa buwan at may munting ngiti sa mga labi. Jewel just gaze at him, breathless.

Blue " We must survive without you and brother Kairus" sagot ni Star binaling niya ang tingin kay Moon. " Diba tama ka Dad?" " Tama si Moon hindi sa lahat ng oras nasa tabi niyo ako o ang kuya niyo" sabi ni Mr. Blue habang nakangiti. " Kailangan pala namin gayahin si Sky. He is living alone in England" sabi ni Sun " Kapag nagawa niyo yun mas ipagmamalaki ko kayo"