Lower Moon 4 Novels & Stories

Tahimik ang loob ng mansion—aircon hums, malinis ang amoy ng linen at kahoy, at sa may family room, nakakalat ang ilang building blocks ni Callyx sa alpombra. Day-off ni Luna mula sa hospital, naka-pony tail lang siya, oversized T-shirt at cotton shorts, hawak ang iPad na may naka-open na journal article pero hindi niya natatapos. Sa veranda, tanaw niya ang garden. Trimmed ang bermuda, naka-setup ang maliit na tent na ginamit nila nung nakaraang linggo, at sa gilid, may kiddie scooter at mini goal post. “Mariel, ten minutes na lang, ha,” paalala ni Luna habang sumisilip sa salamin ng sliding door. “After nito, cool down na tayo. Ayokong napapagod nang sobra si Callyx.”

Kumain na kami at pagkatapos namin kumain ay umuwi muna ako pero sinaamahan ako ni Marcus pauwi dahil may dala akong langka galing sa kabilang farm. "Thank you nga pala ah di ko naman kasi alam na magbibigay ng langka yung kabilang farm ng langka saka sorry rin kahapon walang lang talaga ako sa mood" ngumiti ako sa kanya kahit nakokonsensya pa rin ako dahil sa pagmamadali nilang umuwi ay di sila nakakain ng tanghalian ng maaga dahil di naman ito kumain ng agahan dahil maaga itong umalis ng bahay. "It's okay I know na favorite mo yung langka according to your brother" napatango na lang ako.

Hindi ko lubos maisip na mangyayari 'to sa akin. HINDI KO alam kung ilang araw, linggo, o 'di kaya'y buwan na akong nandito. I heard someone knocked on the door that made me afraid. Dahan-dahan akong umatras sa pinakadulong bahagi ng higaan at gulat akong umiyak nang makita kong may ibang lalaki ba iniluwa ng pinto. "Amira Lopez. Mr. Ezra is now letting you go. I'm apologizing in behalf of Mr. Ezra for the inconvenience that he has done with you. Heto ang cheke, panimula mo," ani lalaking estranghero.

Pero halos maibuga ko ang iniinom kong alak ng bigla itong maghubad ng suot na bikini, kaya ngayon ay kitang-kita ko ang makinis at kulay pink nitong pagkababae at nipple. Habang nakatingin sa babae ay naramdaman ko ang pagsikip ng pantalon ko. Pero ang atensyon ko dito ay nawala ng biglang may kumandong sa aking isa pang magandang babae pero iba ang dating sa akin nung babaeng sumasayaw sa harapan kaya naman. "Bro sino yung babaeng sumasayaw?" Tanong ko kay Luther "Si Moon Star yan isa sa mga famous dancer dito, gusto mo ipakilala kita?" Nakangising tanong sa akin ni Luther na kaagad kong inilingan at lumagok nalang ako sa boteng iniinom ko.

Ulit ko na patanong dahil hindi ko naintindihan ang sinabi niya. "Ibig sabihin ay Heart Moon napakagandang pangalan diba?" Napatango ako iyon pala ang ibig sabihin nito. "Heart ikaw ang buwan na dumating sa akin kaya ito ang regalo ko sa iyo." Biglang umilaw ang isang kwintas na tumama sa liwanag ng buwan ng bigla itong lumabas mula sa mga ulap kaya nagliwanag ang buong paligid.

“Okay. Ano ‘yon?” Umabante si Luna at tinuro ang ilang lines. “Time,” sabi niya. “Hindi ako available 24/7.” Tumango si Adrian. “Fine.” Napataas ang kilay niya. “Ang dali naman.” “You’re not asking for anything unreasonable.” Napahinto si Luna sandali, parang hindi niya inaasahan ‘yon. “Okay…” bulong niya, medyo nag-aadjust sa sagot nito. “Space,” dagdag niya. “Hindi porket lilipat ako, pwede mo na akong guluhin anytime.”

Mayroon ding bagong itinayo sa baybayin ng liwanag ng buwan na lawa. Ang manor ay tinawag na Moonlight Manor, at nagsilbi ito sa sangay ng Elysium Gate. Ang Elysium Gate ay lumaki sa mga taong iyon. Matapos itong maging nangungunang sekta sa World Universe, ang lakas nito ay lumawak sa iba pang mga kontinente. Nag- set up ito ng maraming sangay sa siyam na kontinente, at ang asyenda ng liwanag ng buwan ay isa sa mga sangay.

Ngunit alam niyang oras na para tumayo… at harapin ang mundo bilang Loba Luna — reyna ng mga nilalang sa ilalim ng buwan. Mabilis na dumating ang pitong miyembro ng Moon Council. Pawang matatangkad, matatikas, at suot ang itim at pilak na balabal na may simbolo ng buwan sa kaliwang dibdib. Lahat sila ay may dala-dalang kapangyarihan na agad na nagpabigat sa hangin sa paligid. Si Kael ay agad na lumapit upang salubungin sila habang si Amara naman ay nanatiling nakaupo sa isang tabi, pilit nilalabanan ang kaba sa dibdib.

"Mula sa mga tala hanggang sa buwan, inialay ko kay Bathala ang tayo na walang hanggan." "Mula sa aking mga mata hanggang sa nadarama, tinuruan mong magmahal ang tulad kong hindi magtatagal" Ang Moonaustarsiscoma Colorein ay isang komplikasyon sa paningin. Ito ang kauna-unahang visual disorder kung saan pabago-bago ang daloy ng bisyon ng isang pasyente. Mahihirapan siyang makakakita sa umaga na parang bulag at sa tuwing sasapit naman ang gabi ay magiging normal ang kanyang paningin na parang walang dinaramdam. Sa madaling salita, siya ay bulag lamang sa umaga.

just as right now. Like the moon who only shows up at night, Blythe can also feel her freedom of going anywhere she likes and enjoy the world when the sun is not around anymore to burn her sensitive skin. It was as if only the moon could embrace her for who she really is. But if her memory serves her right, since the orphanage's tragedy up to the very misfortune she's experiencing right now, the moon has always been there to witness her distress. It was as if Luna had been keeping wrath from her and she was punishing Blythe at every chance possible.