Once In The Blue Moon Novels & Stories

Ewan ko lang sa kanya ah, ang daming energy. "Aray! Ouch! Ang sakit! Pain! Pero ayos lang, marami naman akong crush. Hindi ka naman kawalan, ble," wika nito at inikutan pa niya ng mata. Naku, kung si Blue lang ang ginaganyan niya, naiinis na iyon dahil ayaw na ayaw niya kapag iniinis siya. Nagpaalam si Luna na gagawa raw ng juice para sa masungit kong bisita.

sagot ni Tanda at ipinagpatuloy ang panggagamot sa Hari. "Sana'y makaligtas si Luna" mahinang saad ko at tumingin sa Buwan. Muli ay unti-unti na namang nagbabago ang kulay niya. Malapit na nga pala ang muling pagdugo ng Buwan at ikakasal na rin Si Vlad kay Celeste dapat ay makaisip ako ng paraan upang hindi iyon matuloy. ____ Sa may Liwanag isang babae ang aking nakita habang palapit ito ng palapit at parang pamilyar sa akin.

sigaw at turo ni Fille sa kalangitan. "Ang ganda niya!" Nilabas ko ang phone ko at kinuhanan ng litrato ito. Kanya-kanya kami ng kuha sa blue moon, minsan lang itong mangyari at hindi ko na alam kung kailan ulit itong mangyayari. Ang kinang niya tignan. Nakakaakit talaga. Favorite color ko pa man din ang blue. Nandito lang kami sa labas at sabay-sabay pa rin tinitignan ang blue moon.

Naroon ang pagluluto ng paborito nitong cheezy turon, maski na ang pagkanta sa kaniya ng paborito niyang lullaby at marami pang iba. Nang umabot si Blythe sa pinakababa kung nasaan ang patlang na kailangan niyang pirmhanan ay hindi na siya nagdalawang isip at mabilis niya iyong pinirmahan... Love is like a full moon, indeed. One of the most wonderful and very precious things in the world. But it's not always there to be with you, so you have to cherish it until it's there. Make sure to have a great time with it because nothing stays forever...

Naroon ang mga kapatid niya nang mag-usap sila, pero hindi siya mapagtanggol ng sinuman sa kanila. Alam niyang may kasalanan siya, pero kailangan bang umabot sa ganito? “I won.” Ngising sabi ni Blue nang sumakto sa number 100 ang paglipat nito sa figurine. Huminga lang siya ng malalim. Nag-angat ng tingin si Blue sa kaniya at napansin na bagot na bagot na siya. “Bibisita mamaya ang mga kapatid mo, Aeve. Huwag ka nang malungkot diyan.” May halong pang-aasar na sabi ni Blue.

I almost forgot about that. "Ito ang biggest hall na mayroon tayo. Mostly, dito ginaganap ang mga events like prom and whatevers." "This is the widest floor," I unconsciously said. She nodded and roamed her eyes around just like what I'm doing. "Right. Siguro kasi walang laman."

I said at nilagay naman niya ang kamay ko sa kaniyang batok, he pulled me closer to him, his hands on my waist. Lumaki ang ngiti ko nang inikot niya ako and he also did the same, he turned around and we both laughed at our craziness. We danced under the stars, like there's no problem around us. The moon we're not shining at us but, the star does. "I'll do everything just to make the Moon shine just for you my love," he whispered while dancing me in a slow rhythm. I smiled. "Maybe I still don't know you but I promise, when the moon shines on us like the star does. I will stay with you, forever," I whispered and I don't know where that words came from, I just feel like I'm so fucking safe in h

Hindi mawala-wala iyon sa isip ko ang mga pinag-usapan namin. "Anong ginagawa mo 'nak dito? Malamig na rito," My mother asked me. Napalingon naman ako rito. Sumandal ako sa railings ng teresa namin bago sagutin si Nanay. "Wala naman Nay, nagpapahangin lang," sagot ko. I looked up the sky and I saw a lot of twinkling stars and the beautiful full moon. Itinaas ko ang kamay ko na para bang inaabot ang buwan. It was beautiful and fascinating. My mother also looked up and admire the beauty of the moon.

"Kailangan munang masigurado natin na mahuhuli si Blue." Bahagyang tumawa si Silver. Napakunot tuloy ang kanyang noo. "Bakit?" "Kung minsan ay masyadong malayo ang tingin ninyo kaya hindi ninyo nakikita ang tunay na kalaban." "Kilala n'yo na si Blue?" "Malapit na." "Nice," hindi napigilang sabihin ni Hannah. Ibig sabihin nu'n malapit na niyang makasama si GB.

Ang pag-asa na dala ng buwan ay nilukob ng kadiliman. But today, the moon go back to her place again. The light from the night disappeared because of rain... but today... She came back.. the moon came back to show up on her place again. My wife open her eyes from another half hour of sleep. She look like a goddess waiting to be kiss. I put my lips to her ears. I hope this message heard even from above. “After everything that we’ve been through. Pain after pain... tears after tears... Finally, my moon find its place... to my place... to rise again.”