Novel & Cerita One Last Time Hamilton Lyrics

🎶 “Ito na ang ating huling sandali. Di na tayo magkakamali. Kasi wala ng bukas. Sulitin natin ito na ang wakas. Kailangan na yata nating umuwi.” Hindi niya ata ako napansin kaya umupo ako sa tabi niya at sinabayan siyang kumanta. 🎶 “Hawakan mo ang aking kamay bago tayo maghiwalay. Lahat-lahat ibibigay. Lahat-lahat.” Napalingon siya sa akin ng marinig niya akong kumanta. At magkasabay na kaming kumanta. 🎶 “Paalam sa ating huling sayaw. May dulo pala ang langit. Kaya’t sabay tayong bibitaw sa ating huling sayaw.”

“Anak… kahit anong mangyari, gusto kong tandaan mo na palagi kitang hinanap… sa bawat kantang tulad nito. At kahit ilang taon pa ang lumipas, ikaw pa rin ay hindi mawawala sa puso ko. You’ll always be my little girl… my safe place.” Nagpatuloy ang kanta sa huling bahagi: “Ang mga puno't halaman Ay kabiyak ng ating gunita Sa paglipas ng panahon Bakit kailangan ding lumisan…” Pagkatapos ng huling nota, bumalot ang katahimikan. Walang nagsalita sa loob ng ilang segundo, tanging mahinang lagaslas ng hangin at ang tunog ng speaker na unti-unting namamatay ang natira.

muli siyang lumingon sa akin. “Alyanna Samantha Anderson, I know you’re probably blushing hard right now, but I want you to know that meeting you, getting to know you, and falling in love with you is something I will never regret. I love you and… it’s like a once in a lifetime chance of falling in love with someone who loves hard as much as you do… You are my once in a lifetime, baby…” Hindi ko napansin ang pagpatak ng mga luha sa pisngi ko habang nakatingin sa lalaki. Hindi ko alam kung ano ba ang dapat na sabihin ko habang ang mga mata ko ay napako na rin kay Enzo.

"Ito na ang huling beses na sasabihin ko sayo ito. Mahal kita. Hindi ko alam kung anong nangyari sakin para mahalin kita ng sobra. You're cold at ang sungit mo pa sa akin pero minahal pa rin kita. Mahal na mahal kita. So I'm asking you again for the last time. Huling beses na to. Mahal mo ba ako?" I stared at her sad eyes. The timing's just not right. I know she's expecting the worse, but I can see that she's hoping it'll end well. Ang dami kong gustong sabihin. Ang dami kong gustong gawin. But when you start fucking it up, expect that everything will follow.

Dun sa may gitna. Tae. Ano bang nangyayari? Hinarap niya lang ako habang walang sawang pinagmamasdan ang mukha ko. (Lyrics) Hanggang sa matapos ang kanta ay nanatiling clueless ang isipan ko. Ano ba 'to? Parang kanina lang ay hindi niya ako kilala ah? "H-Hindi ako si Yanni—" "I love you, Margaret." aniya habang nakatapat pa sa bibig niya ang microphone dahilan para marinig din siya ng iba.

Dapat sana ay maaari mabuwisit siya sa kapangahasan ginawa ni Lorenzo ngunit hindi niya makuhang magtaray man lang kahit alam niyang si Andrew lamang ang dapat niyang maka-holding hands. Kahit naman kasi na sa modernong panahon na sila, ibig pa rin ang maging konserbatibo. Si Andrew ang mahal niya kaya ang kamay nito ang dapat na hawak niya, pero, bakit hindi na mahila ang kanyang kamay? Bakit hindi niya maiparamdam kay Lorenzo ang kanyang pagtutol. Para ngang gusto rin niyang hawakan nang mahigpit ang kamay nito? Tapos para siyang nabingi dahil hindi na niya naririnig ang tugtog at sinasabi ng emcee. Ni hindi na rin niya magawang ilingon sa iba ang paligid. Para siyang nagka-stiff neck kaya

Ito na ang huling performance namin ngayong gabi para sa mini concert namin na 'to kaya dapat na ibigay namin ang best namin dito. "This last song is for our TOTGA entitled 'Bittersweet Lips'. Hope you'll enjoy it!" anunsyo niya, umayos na rin ng tindig. Ipinuwesto ko na ang aking mga daliri sa strings ng aking gitara upang makuha ang unang chord ng kanta. Nang umpisahan na ni Oliver ang pagpalo ng kaniya stick sa drums ay sinimulan ko na rin ang pag-strum.

Nagpatuloy ang banda sa huling linya ng kanta: 🎵 After all that we’ve been through… 🎵 I will make it up to you… I promise to… 🎵 And after all that’s been said and done… You’re just a part of me I can’t let go…” 🎵 Bago pa tuluyang matapos ang kanta, hinila ni Cesar si Gavine sa gitna ng ulan at ilaw. Walang salita, walang script. Isang halik lang — totoo, matagal, puno ng pangako.

Kanta niya ulit. "Every single day You always act this way For how many times I told you I love you For this is all I know I'll never go far away from you Even the sky will tell you That I need you so For this is all I know I'll never go far away from you" Sabay na namin kinata ito at hindi maipagkakaila na maganda ang blending ng aming mga boses. Bago matapos ang kanta ay bigla niya akong niyakap nagulat ako sa ginawa niya dahilan kung bakit hindi ako nakasabay sa last 2 sentences at siya lang ang nakakanta nito.

Please, don't fall apart I can't face your breaking heart I'm trying to be brave Stop asking me to stay We are not talking but I am tired. I'm just looking in his eyes and gathering myself to bring these last words to him. This song is different. Because those lyrics and verses slap me with reality. I cannot gather myself so I let myself be soft in him. For the last time. We are headed for the last verse. I suddenly remember this song and it is a good way to let go.