One Year Novels & Stories

sagot ko. Hindi naman kumbinsido si mama, “Ano daw ang dahilang kung bakit may 1 year pang hihintayin? Maraming pwede mangyari sa isang oras, ‘yun pa kayang dadaan ang mga buwan?”

SOPHIA POV After 1 Year Totoo nga ang sinabi sa akin ng aking mga kaibigan , mabilis lang na lilipas ang araw. Hindi ko namalayan na 1 taon na ang nagdaan at nakalimutan ko na ang huling beses na ako ay umiyak ng dahil kay Drake. 1 taon na din pala magmula ng pumayag akong magtatrabaho sa kompanya ng aming pamilya. Ganoon nga pala talaga iyon lahat ng sakit ay mawawala din pagdating ng takdang panahon, kusa ng naghilom ang mga sugat na dinulot sa akin ng hiwalayang iyon. Ang hindi ko lang kayang kalimutan ay ang sabay na pagkawala ng aking anak at ni Mommy.

Warning: Mature Content SOLLAIRE HINDI ko inaasahang dadagsa ng ganito karami ang mga application ngayong year. Matapos ko ba namang lubusang pasayahin ang CEO ng isa sa pinaka malaking wine production sa Asya, malamang sa malamang ay talagang dadagsa ang application nila ngayong taon. I am Sollaire Castro, the famous One-Year Secretary. If someone is a wife of a billionaire, she must know my name and hates it.

"Everything will be okay." Ayun na ang huling narinig ko bago dumilim ang lahat. - One year na ang lumipas since Damon left. Wala pa rin akong balita kung nasaan o kumusta na ba siya. Wala ring nagbabalita at nagsasabi sa'kin.

sabi ko kay Yenro at lumayo sa kaniya. Kumunot ang noo niya. “What do you mean?” “Give me a year, Yenro.. Isang taon lang at matapos ang isang taon na yun, iyo na ako. Sasama ako sayo kahit saan mo gusto. Iyon naman ang gusto mo di ba? Payag ako. Just give me a year.” “Bakit after a year pa? Bakit hindi ngayon? Bakit parang napipilitan ka lang?”

Lumipas ang isang taon. Isang taon ang lumipas, at sa wakas, kaarawan ni Dana. Nakapag-move on na siya sa kanyang buhay, dahil alam niyang nais ni Garrett na ipagpatuloy niya ang buhay ng buo.

Isang taon. Kung tutuusin, maikli lang iyon sa mata ng mundo. Pero para sa kanila—para sa mga taong sanay magbilang ng oras sa pagitan ng buhay at kamatayan—isang taon ay parang isang buong buhay na. Si Alliyah ang unang bumaba ng hagdan.

"Grabe naman 'to. Gabby, ang OA na. Pwede namang sa anniversary na natin 'to ibigay ah?" Natigilan si Gabby. Parang may malamig na punyal na itinarak sa puso niya sa salitang anniversary. Isang taon. Sa isip ni Gabby, binibilang niya ang taning ng doktor. Tatlo hanggang anim na buwan. Walang anniversary. Walang susunod na taon. Baka nga wala nang susunod na buwan.

Parang biglang bumigat ang buong katawan ko. “Hindi na ako makapaghintay, Ariana,” sabi ko, mababa ang boses pero puno ng galit at pangungulila. “One year. Isang taon na akong naghihintay, naghahanap, umaasa. Hindi ko na kaya Ariana. Sa bawat araw na dumaraan, nababaliw ako sa kakaisip.. Paano kung nakalimutan niya na ako?”

Dinala niya ako sa paborito nitong parlor at botique. Kailangan daw kasi na magandang-maganda ako sa anniversary namin ng mahal ko. Yes, one year na kami ng mahal ko. Isang taon na kaming magkasama na masaya at nagmamahalan pa rin ng bongga. Marami na kaming pangarap na nabuo at bubuuin pa, gaya na lamang ng plano namin na mang-ibang bansa.