One Year Novels & Stories

Eventually, makakalimutan ko rin but it’s going to take time. “Bring it.” “More than fifteen.” Ano ’yon? Minimum isa kada taon? Does that mean he got a new one every year? What the fuck happened to him?

Tinutukoy niya Ang maaring nangyari sa amin. “Hindi pa tapos ang Isang taon. For now, you're my wife, and you’re mine.”

"P'wede ba tayo mag-usap?" "Hindi! Hindi makikipag-usap sa'yo si Noah," sagot ni Auntie Gia pero hindi ko siya pinansin. Binuhos ko ang buong atensiyon ko kay Noah. May mga kung ano-ano pa na pagbabawal na sinasabi ni auntie pero hindi ko rin mawaglit ang mga mata ko kay Noah. Its been a year at pagkatapos noon ay dito ko lang siya makikita.

“Not so fast.” Umiling si Louie, saka tumingin sa brochure na hawak niya. “Hindi papayag ang mga magulang natin. At huwag mong kalimutan, kasali sa kontrata ang one-year rule. Maghihintay ka pa bago mo ako maiwan.” “One year?” Napatunganga si Klarise. “Hinding-hindi kita titiisin ng ganun katagal! Baka mabaliw ako!”

Yung katahimikan na yun ang pinakamasakit na sagot na pwede niyang ibigay. "Kael, sagutin mo ako!" "Yes," he said. Isang salita lang. Pero sapat na para durugin ako nang tuluyan. "Yes, may iba na," pagpapatuloy niya. "Matagal na. Almost a year now." Almost a year? Isang taon?

Pagkalipas ng isang taon.... Mabilis lang ang paglipas ng araw at buwan. Parang kailan lang nang una kong kargahin sa ospital si Rhett. Pero ngayon isang taon na siya at nagsisimula ng maglakad ang anak ko.

He put my head on his shoulder and I felt his kiss on my hair. "Sleep love, this will be a long trip." Saad nito sa akin and somehow with his words. I felt my lids heavy and I closed my eyes until I am no longer aware with my surroundings. _____________________________________________ Kumusta naman ang New Year guys? Year of the pork daw. 😂 este Year of the Pig. Hello po sa mga Pig jan.

Nakatali ang bahagyang humaba nitong buhok at naka corporate attire habang nasa loob ng kanyang opisina. "Hindi busy, Ma'am President?" nakangiting tanong ni Cris. "Break time pa..ikaw, papasok kana ba?" “ May few minutes pa tayo. Napangiti si Sol. "Babe..One year na." "One year to go," sagot ni Cris habang hinahaplos ang singsing sa kanyang daliri. Ganoon din ang ginawa ni Sol. "Hindi ako mapapagod hintayin ka."

Wala pa naman siyang work ngayon kasi ang plano niya sana ay mag movie marathon silang dalawa kaso umalis naman ito kaya mukhang buong maghapon na lang siyang matutulog sa kwarto nila. Pumanhik na siya sa itaas at nahiga sa kama. Hanggang sa maalala niyang tawagan na lang ang mga kapatid niya at makibalita. Ang bilis kasi ng panahon malapit na siyang mag one year dito. At one year na rin siyang nawalay sa pamilya niya.

At heto ako ngayon- Sinisira lahat. "One year," umiiyak kong sabi. Natigilan siya. "What?" "Let's stop... for one year. If after one year..." nanginginig kong sabi, "single pa rin tayo pareho..." Napangiti ako nang mahina kahit sobrang sakit na. "...maybe we can find each other again." Nakatitig lang siya sakin habang unti-unting namumula ang mata niya.