Novel & Cerita Original Cinderella Story

Nakakabuhay ng pagkalalaki ang kanilang ginagawa pero para sa'kin, wala na iyong panama dahil sanay naman akong makakita ng babaeng n*******d. Gusto ko sana silang i-cheer kaso baka magmukha akong timang dito. Kaya pass muna. Ngayong gabi ay aakto ako bilang isang Bernoulli: mayaman at edukado. Nang matapos ang performance ng limang kababaihan ay umakyat sa stage ang isang lalaki. Matangkad ang ito. Sakto lang ang laki ng katawan. Hindi matipuno ngunit hindi rin payat. Mukha siyang lalaking malamya.

Naging playroom na rin ang dating kwarto ko. Kapag hindi ako busy sa trabaho, at wala naman akong maitutulong kay Yuri, nakikipaglaro ako sa mag-in. Nijel was such a sweet three-year-old child, calling me Ninang Ganda, asking me to tell him a fairytale story, at minsan pa na kaming tatlo lang nina Yuri ang nasa bahay at nakikipaghabulan sa kanya.

Hindi pa rin lubusang nawawala ang init sa kaniyang mga pisngi kahit nakabalik na siya sa sariling silid. Para bang good to be true lahat ng nangyayari sa kaniya. Daig pa niya yata si Cinderella sa love story eh. Pwede na siyang magpagawa ng story sa Disney, panigurado pa siyang paldo. Marahan niyang isinara ang pinto saka isinandal ang likod niya doon saka siya dahan-dahang napapikit at napabuntong-hininga.

Pero sasabihin ko na lang din sa kanya, dahil alam ko na kululitin lang niya ako. "When I was a kid, I saw this on TV of a princess who married a prince. It was done in a beautiful palace, her carriage is made of gold pumpkin. She's very beautiful and everyone was rejoicing." Kuwento ko sa kanya at napailing ako. "I told you, it's childish." Ngumiti naman si Vander. "In deed. Who would have thought that you will like Cinderella. I never liked her." Napakunot naman ang noo ko. "Bakit? Maganda siya, she has a good heart."

Hindi ko na ba talaga siya makikita? As embarrassing as it was, but I tried to go back to that bar where I first met her. But she never went there again. It was even worst than a Cinderella love story. At least sa kwentong ‘yon, may naiwang sapatos si Cinderella kaya nahanap siya ng prinsipe niya. But in my case, she didn’t leave any marks of her. She even stole a part of me and just left. “Arc, remember when I told you that I’m courting someone?”

“Wala akong pakialam. Bitawan mo ako. Huwag mong sirain ang mood ko.” Ngunit sa hindi inaasahang pagkakataon, hindi lang tumanggi si Hera na pakawalan siya—bagkus ay inabot at sinabunutan pa siya ng babae. “Ang pag-iral ko ay nilikha talaga para sirain ang mood mo,” pangungutya ni Hera. “Isipin mo. Noong ipinanganak ka ng nanay mo, hindi nagtagal ay ipinanganak din ako ng nanay ko. Ang pag-iral ko ang nagpasakit sa nanay mo at nagpahirap sa buhay mo. Pero ano ang kinalabasan? Namatay ang nanay mo, at ang nanay ko naman ay marangyang nakapangasawa sa pamilya niyo. Mula nang araw na iyon, naging prinsesa ako, at ikaw ay naging hamak na Cinderella na lamang sa sarili mong pamamahay.”

Hindi alam ni Jane ang kanyang mararamdaman. “Doon sa kwento, hindi umalis si Cinderella dahil sa pagmamahal. “Humihindi ako dahil wala akong lakas ng loob para gawin ito.” Itiningala ni Jane ang kanyang ulo at binigyan ng mapait na ngiti ang matanda. “Kung aayaw si Sean, hindi ako tunay na makakatakas. Kita niyo kasi, tatlong taon ko na itong sinusubukang gawin. Sa huli, kinakailangan ko pa ring bumalik ng S City at sa kanya, ‘di ba?”

saad nito. Natigilan naman ako sa sinabi ni Banak. “Oh, si Cinderella naman.” Usal naman ni Nakba. “Bakit umalis si Cinderella sa kastilyo nang ang orasan ay 12 na?” Pagtatanong ni Nakba. “Dahil,mawawala na ang bisa ng magic kapag sumapit na ang 12 ng hatinggabi.” Ani ko rito. “Mali, ulit!

Habang siya naman ay salo ng malambot na unan ang dibdib habang hawak-hawak ang fairytale book ni Cinderella na dating pag-aari ng kanyang tiya Luisa. “Bakit naman? Ayaw mo ba sa kwento ni Cinderella?” “Ayaw ko. Kasi naman umalis pa siya. Sana hindi siya umalis ng hindi mahirapan ang prinsipe na hanapin siya, at kung hindi siya umalis di sana hindi siya ikinulong sa atik no’ng nanay-nanayan niya.” inosenteng tugon sa kanya ni Tin-tin. “E diba nga nahanap naman siya ng prinsipe, tapos nailigtas siya doon sa atik?”

Dati nga naman kasi ay mistulang prinsesa din siyang lahat ng maibigan ay kayang bilhin ng pera ng kanyang mga magulang. Kabi-kabila ang mga utusan at para siyang namumulot lang ng pera kung gumasta. Ngunit nang malugi at maghirap sila nang sumapit ang ika-labing-anim niyang taon, para siyang biglang naging si Cinderella. They lost everything. At sa kamiserablehan, tila mas pinili na lamang ng kanyang inang magpagupo sa sakit nito sa atay kaysa harapin ang panibagong antas ng pamumuhay na kinasadlakan nila.