Other Expectations 소설 & 이야기

“Hm, baka naman kasi nawawala sa focus dahil may manliligaw? Baka doon na napupunta ang atensyon at hindi makapag-focus sa work.” “Well, malay natin… if hindi ako nagkakamali, first manliligaw ata ni Mam Cataleya si Sir Kael?” “Whoa? Really? Don’t tell me NBSB siya?” “Parang ganon na nga.” Habang tumatagal, ramdam ko unti-unting bumibigat ang dibdib ko. Hindi lang ako under pressure sa trabaho, kundi sa expectations, sa kung anong iniisip ng iba.

"Let’s not overthink things, Tamara. At huwag mo na pangunahan ang mga mangyayari. Wala sino man sa atin dalawa ang kaya na sabihin kung ano ang nasa hinaharap. Let us just wait for things to happen at their own course, shall we?" "Expectations are disappointments waiting to happen. Ayaw ko nang umasa sa mga bagay na alam ko na hindi mangyayari. Ayaw ko nang patuloy na bigyan ang sarili ko ng mga dahilan para hindi magtiwala. Simply put, no expectations, no disappointments." "Bu, I will try my best not to disappoint you. I will make you believe in words and promises again. Bibigyan kita ng mga rason para muli na maniwala na may magandang bukas para sa lahat."

“Nangyayari rin naman iyon sa hindi open ang relasyon e.” "Bakit pala open relationship ang gusto mo?" tanong niya sa akin habang nakayakap siya sa akin. "Siguro dahil iyon naman talaga ang totoo. Tama na yung expectation na may isang nakalaan lang sa atin. Hindi naman talaga totoo ‘yon. Yung sinasabi nilang may para sa ating naghihintay at hindi pa natin name-meet, na may isang tao na mananatili atin habang-buhay, isang malaking kaolokohan. Alam mo, kung patuloy tayong maniniwala sa gano’n, paniguradong masasaktan lang tayo sa huli. Face the reality and stop dreaming for that expectation."

Buti na lang sa susunod na araw pa ang flight namin for honeymoon dahil may kailangan pa akong tapusin na trabaho para makabakasyon naman ako ng matagal. Siguraduhin kong pagbalik namin ay may laman na ang tiyan nito. Sabik na ang parents kong magkaro'n ng apo. Gusto kong alagaan na silang dalawa at sa tuwing umuuwi ako from work ay sila ang sasalubong sa akin ng anak namin.

Isang lungkot na hindi ko agad namalayan na nandoon na pala. Hindi naman ako umaasa kay Lance ng kahit na ano—at paulit-ulit kong sinasabi ’yon sa sarili ko. May kasunduan kami. Klaro. Malinaw. Sa amin lang ang katawan ng isa’t isa. Walang damdamin. Walang expectations. Pero sa loob-loob ko, umasa pa rin ako—kahit kaunti lang. Na kahit birthday greeting man lang. Na kahit simpleng “happy birthday”.

Gusto niyang malaman kung ang mga problema ng mga ito ay mas mabigat ba kumpara sa mga problemang kanilang kinakaharap sa araw-araw. He knew the other people worked hard, but they also worked hard due to the high expectations, chain traditions, and many people depended on them. Kung hindi sila kikilos sa itaas ay mawawalan ng kabuhayan ang mga taong kanilang nasasakupan. They also worked hard… endlessly…unhappy in the process.

Clara already knew what it is. A contract. "Read the terms." Damon sipped his coffee. "Mutually agreed." "Uh hah..." "Mutual respect for boundaries. Fulfillment of responsibilities," Clara added. "Financial—" "My money is your money," Damon cut her off. Clara's lips parted. Nagulat sa agreement. "You can use my cards. Privileges and connections." "Exchange of what?" "Well, I don't usually compel sexual relations... but I am a healthy man, Clara. I have a wife. So... sex is part of the obligation."

Ako na nag insist maghugas dahil siya naman nagluto ng hapunan namin. Lumipas ang linggo ay naging busy na nga kami dahil may mga prof ng maaga namimigay ng projects for midterms. Kailangan daw paghandaan dahil as an architect, kailangan maayos, and well-detailed lahat ng designs. "Cali! Thanks for waiting, shall we?" Tanong ni Patrick at tumango ako. Nasa labas kasi ako ng room hinihintay siya. May tinanong kasi ito sa prof namin.

At higit sa lahat, bakit parang ang daming expectation sa kanya bilang babae? Si Ian naman ay tahimik din, pero hindi rin siya makaiwas sa pag-iisip tungkol kay Danica. Alam niyang espesyal ito para sa kanya, pero may bahagi ng sarili niya na nagsasabing hindi pa dapat siya umasa. Hindi pa niya kayang aminin sa sarili, ngunit malalim na ang nararamdaman niya para kay Danica.

Sa experience ko, mas mahal ang relo, mas malaki ang ego. Mas mahal ang kotse, mas maliit ang respeto. Kaya nang marinig kong billionaire ang magiging boss ko, automatic nang bumaba ang expectations ko. Gwapo? Probably. Mayabang? Most likely. Babaero? Expected. May anger issues? Bonus na 'yon. Kaya inihanda ko na ang sarili ko. Three months. Smile. Work. Leave. No attachments. No drama. No billionaires.