Paano Yumaman Novels & Stories

pagtatakip ni Yuri sa akin. Tumikhim ako sa kanilang dalawa. “Anong gusto ninyong pasalubong mamaya?” panunuhol ko sa mga kapatid ko. “Ako, Ate, gusto ko ng ice cream!” mabilis na sabi ni Yumi sa akin. “Ako, Ate, pera na lang,” sagot naman ni Yuri.

CONNOR CAYDEN... Umakyat s'ya sa hummer ni JM na hindi pa rin makapaniwala sa kan'yang mga nakikita at nalalaman tungkol sa asawa. Ibang-iba sa JM na nakasama n'ya sa kan'yang bahay na kahit ubod ng kalokohan ngunit busilak ang kalooban. Ang JM na kasama n'ya ngayon ay malamig, matigas at nakitaan n'ya ng katapangan na kahit sinong lalaki ay matatakot kapag nakita ito.

Dahil lang kumain ako ng isa pang extra na paa ng manok kaysa sa kapatid kong lalaki, pinalayas ako ng tatay ko mula sa bahay sa gitna ng isang snowstorm. Noong tumagal, ang tatay ko na isang archeologist ay nahukay ang aking katawan. Dahil sa nawawalang ulo ko, hindi niya ako nakilala. Kahit na noong nakita niya ang katawan ay may parehong mga peklat na meron ako, wala siyang pakialam. Pagkatapos, ang nanay ko ay kinuha ang aking puso at pinakita ito sa kanyang mga estudyante. “Ngayong araw, pag aralan natin ang puso ng isang taong may congenital heart disease.” Minsan niyang sinabi na makikilala niya ako kahit na anuman ang itsura ko. Mama, ngayon at ang tanging natitira sa akin ay ang

Jealousy. Minsan, hindi ako sure kung mas mahirap bang umalis… o yung manatili sa tabi ng isang taong wala nang kakayahang pasayin ako pero mahal ko pa rin. “Honey, I love you. I want to hear your voice. I miss that. Gumising ka na.” Pinunasan ko ang luha saka hinalikan ang kamay niya. “Endri Mango Domingo. The man who feel this way. I still love you, honey.” Pagkatapos kung sabihin ‘yun dinampian ko ng halik ang labi niya.

tumango tango naman sya "yes so plsss pumayag ka na" nagpuppy eyes naman sya wala naman akong nagawa kundi ang tumango nagtatalon naman sya sa tuwa as if naman may magagawa ako para talaga syang teenager hmm matagal tagal narin pala akong hindi nakakapag mall noh

Kaya pala hindi ito pamilyar sa akin ay kasi ngayon ko lang talaga nakita at dumating lang para sunduin si Yumi. “Can I talk to Yumi for a sec?” tanong ko sa lalaki. The man nodded. Nag-usap sila saglit ni Yumi sa wikang Italian. Naiintindihan ko naman kahit paano. Sinasabi ng lalaki kay Yumi na kung gusto ng isa maiwan ay pwede naman, but Yumi insisted to go with him. “I wanna say thank you,” sabi ko kay Yumi nang harapin na niya ako. I hugged her tightly next.

Pumayag naman ito at umalis saglit. “Yago! Ano ba?!” “Kuya, I’m sure planted lang ang babaeng yan! Gusto lang makahuthot ng yaman.” katwiran ni Yago “Ang kapal naman ng pagmumukha mo ano? Hoy hindi ko kailangan ng pera mo! Ang sa akin lang matuto kang gumalang ng babae! At matuto kang magmaneho ng maayos! Ipapakain ko pa sayo yang pera mo eh!”

"Saan ka na naman pupunta? Hindi ka na naman ba magpaparamdam? P-Pwede bang dito ka na l--" "I want to be alone," putol niya sa'kin. Naglabas ako ng malalim na buntong hininga bago nilabanan ang titig niya. "I-I know. Pero Yael nandirito kami. Nandirito ako. Pwede mo kaming pagsabihan. Pwede kang umiyak sa harap namin. K-Kase 'di ba mas gagaan ang pakiramdam 'pag may pinagsasabihan? B-Being alone sometimes feels lonely, Yael. I know you need someone that you--"

Is that okay, your Highness? "Of course! Wait." Sinimulan niyang maghalughog ng manok sa malaking refrigerator at agad naman siyang nakakita. Inayos na muna niya ang mga gagamiting sangkap bago sinimulang lutuin ang adobo at seryoso namang nanood ang mga ito. "Delicioso!" sabay na sabi ng mga ito nang matikman ang niluto niyang adobo. "Thank you! By the way, what is your name?"

Ng makita ko si Hanley na nakatayo roon, nanlamig, sumimangot ako at naglakad patungo sa pinto, umiling iling. Bago ako umalis, kumuha ako ng isang mabilis na larawan at ipinadala ito sa chat ng pamilya na may isang mensahe, [Mukhang hindi natin alam kung sino ang hindi bahagi ng pamilyang ito, di ba?] Mula sa likod ng pinto, naririnig ko ang mga ingay ng away. Naglakad ako pababa, nakaramdam ako ng hindi inaasahang pakiramdam ng kaginhawahan, isang gaan na hindi ko naranasan sa mga taon.